menno huizinga

Download Menno Huizinga

Post on 29-Mar-2016

218 views

Category:

Documents

0 download

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Menno Huizinga

TRANSCRIPT

  • NIEUWSBRIEFFOTOCLUB COUVE! NOVEMBER 2009

    ! PAGINA 1 VAN 13

    Het kan nog gekker! Mag je iemand op straat fo-

    tograferen of niet, of geldt er zo-iets als een portretrecht? Recent is daarover een interes-sante uit-spraak ge-daan. Een particulier was gefoto-grafeerd en zag zichzelf in de Consu-mentengids. De fotograaf werd in het gelijk gesteld. Volgens de rechter heeft de fotograaf geen inbreuk gemaakt op het portre-trecht van de hardlopende vrouw.

    Daarom heeft de vrouw ook geen recht op schade-vergoeding door publicatie van de foto.

    Maar, het kan nog gekker!In de afgelopen week meldde

    het AD dat een inbreker bij de uitoefening van zijn vak een beroep deed op zijn privacy. Hij was namelijk in de woning die hij in de nachtelijke uren vakmatig bezocht, gefilmd! Het zal hem er ongetwijfeld niet om te doen zijn geweest dat zijn minder mooie kant werd gefilmd.... alhoewel... Maar geen nood lieve mensen, hij was gelukkig nog lid van de Bond Voor Wetsovertreders die het voor hem opneemt: de bond stelt dat daarmee zijn privacy is geschonden. Hoe gaan wij hier als fotograaf verder mee om?

    digiPeet

    CLUBNIEUWSVerslag clubavond 15 oktober 2009

    Net als vorige clubavonden, was deze editie van de clubavond goed bezet en wederom gezellig. Zoals altijd begonnen we eerst weer met een lekker bakkie leut, en meestal is er wel iemand die zorgt dat er wat bij de koe is. De nodige babbels over cameras, lenzen, dia-fragma, noem maar op vlogen weer in het rond. Karel Vermeulen sleepte zelfs een kleine huisstudio mee. Zon exemplaar waarmee je met de bijbehorende belichting een fruitschaal kan fotograferen. Karel had iemand uitgenodigd, Hessel, die ons wat zou gaan vertel-len over belichting. Hessel, die fotograaf is van beroep en als belich-tingsman bij de film werkzaam is, was gaarne bereid ons de gehei-men hiervan te verklappen.

    Tevens kwam Jan Klop bij ons gezellige fotografengezelschap snuf-felen om eens te zien wat wij zoals op een clubavond doen. Natuur-lijk viel hij met de informatie over belichting met zijn neus in de bekende boter. Beide heren waren natuurlijk van harte welkom, en ik hoop dat Jan het gezellig vond en dat hij vaker kan komen om zo zijn kennis van het fotograferen met anderen te delen.

    Na de koe en de babbel was er werk aan de winkel. We hadden aan Peter weer een aantal fotos gegeven die hij via de beamer te-voorschijn toverde. Er kwamen weer prachtige fotos tevoorschijn. Natuurlijk waren er naast lovende ook kritische geluiden, maar goed daarvoor ga je naar een fotoclub, en je steekt er wat van op. Lachen was vooral de problemen waarmee Sonja mee aan het stoei-en was. Zij had fotos gemaakt op een midgetgolf waar blacklight verlichting was. Zij wilde dit op de foto krijgen. Het resultaat was, naar haar mening niet bevredigend. Toch zaten er behoorlijke fotos bij. Of het berhaupt mogelijk is omdat speciale licht op de foto te krijgen zou ik zo niet direct weten.

    Na de fotobespreking was dan de beurt aan Hessel om ons in te wijden in de wereld die belichting heet. Karel had inmiddels zijn studio opgezet en Hessel stak van wal. Hij begon met het fotograferen van een doodgewone appel waarvan de belichting recht van voren was geplaatst. Het resultaat was een vrij platte appel waar verder geen vorm in te ontdekken was.

  • FOTOCLUB COUVE! NOVEMBER 2009

    ! PAGINA 2 VAN 13

    Zoomen of stappen?Ooit liep ik in het Oostenrijkse, heerlijk witte winterlandschap met een aantal deelnemers aan mijn fo-toworkshop langs een hotel, waarvoor een arrenslee met een prachtig paard stond. Ik maakte mijn me-dewandelaars opmerkzaam op dit tafereeltje, vooral toen uit de hoteldeur de koetsier kwam: een man met een doorleefd portret en een prachtige snor met krullen. Kortom: een ideaal tafereeltje voor een aardige foto.Zodra de foto-enthousiasten het smakelijke fotomotief zagen draaiden zij zich om, zetten hun zoomob-jectief in de uiterste telestand en begonnen fotos te maken. Nee, riep ik: dat moet anders, dat kan beter! Dichterbij: dat is het advies.

    Naar vorenIn de tijd dat mijn vader me leerde fotograferen of daar op zijn minst pogingen toe deed was een zoomobjectief kwalitatief duidelijk minder dan een vaste lens. (Ja, ik weet het: dat heet een objectief, want een lens is een onderdeel van een objectief. Maar lens is lekker kort en ingeburgerd: iedere fotolief-hebber weet waarover ik het heb.) Dat verschil is nu kleiner, en in sommige gevallen misschien wel he-lemaal op de fotos niet meer te zien. Desondanks ga ik hier een pleidooi houden voor de vaste lens. Een lens met een vast brandpunt, zonder dus de mogelijkheid om in of uit te zoomen.Even vanaf het begin. Onze ogen kijken met brandpunt van ongeveer 50 mm. Met andere woorden: kijk je door een spiegelreflex camera waarop een objectief van 50 mm zit, dan wijkt die beeldhoek nauwelijks af van wat je met het blote oog waarneemt. (Houd wel rekening met de cropfactor: een echte 50 mm is dan uiteraard ongeveer 75 mm bij een cropfactor van 1.5 of 1.6.) Dat is precies de reden waarom dat 50 mm objectief al in het analoge tijdperk enigszins uit de gratie raakte: veel fotos hiermee gemaakt zijn al snel te gewoon, want gelijk aan wat we zien. En een foto wordt interessanter als deze iets anders laat zien dan wat we met het blote oog ook al kunnen waarnemen.

    Hierna zette Hessel de belichting aan de zijkant zodat er aan aan n kant een schaduwzijde ontstond. Het gevolg hiervan was dat je kon zien dat de appel rond was en niet meer een platte plaat. Links en rechts waren er wat oohs en ahs waar te nemen en Hessel wist de aan-dacht aardig vast te houden. De uitleg was helder en begrijpelijk en belangrijk is nu na-tuurlijk dat we het ook proberen te gaan toepassen in de praktijk. Hessel babbelde niet voor een appel en ei, nee er kwam een ei in dop. Hierop liet Hessel diverse belichtingen los. Nu eens werd er een andere ach-tergrond geplaatst, dan weer werd de lamp naar voren neergezet en

    steeds was waar te nemen wat voor een eect de belichting op het onderwerp had. Ook werd een wit doek als scherm gebruikt om te tonen wat reflectie doet.

    Al met al kan ik denk ik, voor iedereen spreken als ik zeg dat het zeer interessant en leerzaam was.Het kleine studiootje van Karel was ook een daverend succes. Men zal niet raar moeten staan kijken als het aandeel Kruitvat of Etos de komende weken een stijgende lijn zal laten zien doordat de studiootjes de winkels uitvliegen. Afijn dit was dan het verslagje van Karel (de jonge versie) en ik kijk al weer uit naar de volgende clubavond.

    Als laatste wil ik Hessel bedanken voor zijn aanwezigheid en zijn heldere uitleg, daarnaast hoop ik dat Jan een gezellige avond bij ons heeft gehad en wij hem de volgende clubavond welkom mogen heten.

    Groetjes Karel den Harder

  • FOTOCLUB COUVE! NOVEMBER 2009

    ! PAGINA 3 VAN 13

    Een groothoeklens heeft een grotere beeldhoek en gebruiken we graag voor opmerkelijke landschappen, architectuur en binnenshuis. De telelens zetten we in om zaken dichterbij te halen, zoals in de natuurfo-tografie.

    GemakHet gemakkelijkst zou zijn: n objectief waarmee we alles kunnen fotograferen. Vanaf 12 mm tot 500 mm. En dan toch nog draagbaar, lichtsterk en onberispelijk van kwaliteit. Maar helaas: dat lukt niet. Het andere uiterste is: alleen objectieven met een vast brandpunt gebruiken. Maar het beste is wellicht een combinatie van beide.Mijn standaardpakket aan objectieven op reis bestaat in de eerste plaats uit een lichtsterke 24 mm (op mijn cameras 38 mm) lens. De lichtsterkte bedraagt maar liefst f/1.4. Met dit objectief maakt ik 80% van al mijn reportage fotos. Als ik dichterbij wil doe ik n of meer stappen naar voren, verder weg is achter-uit. Zo simpel is het.De tweede lens die regelmatig op de camera wordt geklikt is een 70 200 mm zoomlens. Ik beschouw een zoomfactor van 3 (70 x 3 = 210) als het maximum. Zoomlenzen die verder en zelfs veel verder gaan, gaan onherroepelijk fouten en afwijkingen vertonen. De lichtsterkte van de 70 200 mm lens bedraagt f/4: dat houdt de lens licht in gewicht. Dankzij de stabilisator zijn er toch voldoende mogelijkheden om bij matig licht toch scherpe fotos te maken. Voor nood heb ik altijd een converter bij me, die het brandpunt van de 70 200 mm met een factor 1.4 verlengt.De derde lens is een niet zo lichtsterke 12 24 mm, die vrijwel uitsluitend voor landschap en architectuur wordt ingezet, vaak met polarisatiefilter. Soms neem ik ook nog een geheim wapen mee: het lichtsterke, f/1.4 50 mm objectief, functionerend als 80 mm lens en daarmee bijzonder geschikt als portretlens of lichte tele bij available light. De f/1.8 versie hiervan is bijna net zo goed en voor nog geen 90 euro overal te koop: zou iedereen moeten doen!Ik zie nog maar heel weinig foto-enthousiasten met een vast objectief werken. Vrijwel iedereen werkt met een zoomobjectief, in veel gevallen het niet al te goede kitlensje dat de fabrikant tegen een minimumprijs-je aan een setje toevoegt.

    Beperking?Is een vaste lens een beperking, in vergelijking met een zoomlens? Ja, natuurlijk: je kunt niet blijven staan en met een simpele draai van 18 naar 55 mm, of van 50 naar 500 mm zoomen. Maar in de praktijk is het

    nauwelijks een beperking. Sterker nog, het is een be-perking die leidt tot meer creativiteit, scherpere fo-tos, een mooiere onscherpte (scherptediepte!) bij gro-te lensopening en goede fotos bij heel weinig licht.Kortom: zet de stap en schaf een goed, lichtsterk vast objectief aan. Je zult er geen spijt van krijgen! Wel-licht is die aantrekkelijk geprijsde 50 mm een mooi begin?

    Lees ook: Vermijd de uiterste f/ standenLees ook: Tips voor betere fotografie | 20/25Lees ook: Vaste lichtsterke 35 mm van NikonLees ook: Focus: gratis test zoomlenzenLees ook: Testen objectieven: leidraad bij aanschaf?

    bron: fotografieblog.nl

    DE FOTOGRAAFHij/zij is