amor, amor, amor

of 21 /21
1 Amor, amor, amor. DEBUSSY: Claro de luna. Suite bergamasque PROFESOR/A 1 : A poesía é a forma máis máxica que o ser humano posúe para exteriorizar os seus sentimentos, as súas frustracións, os seus proxectos... aquilo que, ao fin e ao cabo, o diferencia do animal, a expresión máis sublime e máis nobre da que somos capaces mediante palabra. A poesía é quizais a arte máis próxima, máis comprensíbel, aquela que nos reafirma nos nosos propios medos e fracasos, nin tan distantes nin tan dispares a outros semellantes. Cada palabra nosa é susceptíbel de ser convertida en poesía. Cada mirada rompida, cada bágoa esvarada, cada amor esquecido, cada ledicia trasnoitada... é a nosa poesía. Ás veces, tamén, a vida é poesía; conseguimos esquecer o seu lado máis escuro e afrontámola con ledicia inusitada, afrontámola con versos que falan de amor, mesmo de esperanza; outras moitas, as máis, a negrume apodérase de nós, a tristura desprega o seu manto ilexítimo e as faces recollen versos de desesperanza. PROFESOR/A 2: Hoxe o motivo, ou máis ben a escusa, para falar de Amor con Poesía é que é 14 de febreiro. Amor e Poesía van da man. Ambos forman parte das nosas vidas. Porque o Amor é sentimento, e os humanos somos iso: un cúmulo de sentimentos. Pero nós non sempre atopamos as palabras axeitadas, aquelas que adoitan ser cruciais para a maioría de nós en determinados momentos. Por sorte, están os POETAS. Que extraordinario e que difícil é atrapar as emocións con palabras! E para falar de amor, para falar de poesía, imos procurar un pouco de historia: MONTEVERDI: Orfeo. Coro de ninfas ALUMNO/A 1: Na antigüidade, os mitos ofrecían un tipo de resposta similar á que hoxe en día nos proporcionan as teorías científicas.Existen numerosos mitos sobre o amor, pero os máis coñecidos son os de Orfeo e Eurídice , e Cupido e Psique, procedentes da mitoloxía clásica, que é a máis próxima a nós. Neles podemos ver reflectidos moitos aspectos do amor. O mito de Orfeo é un dos máis escuros e máis cargados de simbolismo de cantos rexistra a mitoloxía helénica. A historia máis coñecida sobre Orfeo é a que se refire á súa esposa Eurídice. Cupido era o deus e o arqueiro do amor. Un deus novo e malicioso que propagaba a vida e a ledicia pola Terra. Exercía o seu encanta e o seu dominio sobre o corazón dos mortais e os deuses. Grazas a el, os seres humanos coñecían a ledicia da amizade e da tenrura do amor, pero tamén a dor que estes causan. Lanzaba frechas con puntas de ouro para prender os corazóns, ou de chumbo para apagar o lume do amor. Divertíase

Author: trafegando-ronseis

Post on 22-Mar-2016

243 views

Category:

Documents


3 download

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Breve historia do amor

TRANSCRIPT

  • 1

    Amor, amor, amor.

    DEBUSSY: Claro de luna. Suite bergamasque PROFESOR/A 1 :

    A poesa a forma mis mxica que o ser humano pose para exteriorizar os seus

    sentimentos, as sas frustracins, os seus proxectos... aquilo que, ao fin e ao cabo, o

    diferencia do animal, a expresin mis sublime e mis nobre da que somos capaces

    mediante palabra. A poesa quizais a arte mis prxima, mis comprensbel, aquela

    que nos reafirma nos nosos propios medos e fracasos, nin tan distantes nin tan dispares

    a outros semellantes. Cada palabra nosa susceptbel de ser convertida en poesa. Cada

    mirada rompida, cada bgoa esvarada, cada amor esquecido, cada ledicia trasnoitada...

    a nosa poesa.

    s veces, tamn, a vida poesa; conseguimos esquecer o seu lado mis escuro e

    afrontmola con ledicia inusitada, afrontmola con versos que falan de amor, mesmo de

    esperanza; outras moitas, as mis, a negrume apodrase de ns, a tristura desprega o seu

    manto ilextimo e as faces recollen versos de desesperanza.

    PROFESOR/A 2:

    Hoxe o motivo, ou mis ben a escusa, para falar de Amor con Poesa que 14 de

    febreiro. Amor e Poesa van da man. Ambos forman parte das nosas vidas. Porque o

    Amor sentimento, e os humanos somos iso: un cmulo de sentimentos. Pero ns non

    sempre atopamos as palabras axeitadas, aquelas que adoitan ser cruciais para a maiora

    de ns en determinados momentos. Por sorte, estn os POETAS. Que extraordinario e

    que difcil atrapar as emocins con palabras!

    E para falar de amor, para falar de poesa, imos procurar un pouco de historia:

    MONTEVERDI: Orfeo. Coro de ninfas ALUMNO/A 1:

    Na antigidade, os mitos ofrecan un tipo de resposta similar que hoxe en da nos

    proporcionan as teoras cientficas.Existen numerosos mitos sobre o amor, pero os mis

    coecidos son os de Orfeo e Eurdice , e Cupido e Psique, procedentes da mitoloxa

    clsica, que a mis prxima a ns. Neles podemos ver reflectidos moitos aspectos do

    amor.

    O mito de Orfeo un dos mis escuros e mis cargados de simbolismo de cantos

    rexistra a mitoloxa helnica. A historia mis coecida sobre Orfeo a que se refire

    sa esposa Eurdice.

    Cupido era o deus e o arqueiro do amor. Un deus novo e malicioso que propagaba a

    vida e a ledicia pola Terra. Exerca o seu encanta e o seu dominio sobre o corazn dos

    mortais e os deuses. Grazas a el, os seres humanos coecan a ledicia da amizade e da

    tenrura do amor, pero tamn a dor que estes causan. Lanzaba frechas con puntas de ouro

    para prender os corazns, ou de chumbo para apagar o lume do amor. Divertase

  • 2

    asemade facendo xurdir o amor ao mesmo tempo que as bgoas. Pero un da Cupido

    feriuse cunha das sas propias frechas e caeu preso do encanto da fermosa Psique.

    ALUMNO/A 2:

    O emperador romano Marco Aurelio Flavio prohibiu aos seus soldados o matrimonio ao

    considerar que os homes casados eran malos guerreiros. San Valentn, por entn bispo,

    opxose convidando s parellas a acudir a el para casalos en segredo.

    Informado o emperador, intentou convencelo do contrario, so pena de ser executado.

    Valentn negouse e tratou de converter a Claudio II ao cristianismo.

    O 14 de febreiro do ano 270 Valentn foi lapidado e decapitado. Conta a lenda que

    mentres agardaba o cumprimento da sa sentenza, namorou no crcere da filla cega do

    carcereiro, Asterius, e que grazas sa fe devolveulle milagrosamente a vista.

    Douscentos anos despois, o papa Gelasio instituu a festividade que hoxe leva o seu

    nome, o que andando o tempo dara lugar ao Da dos namorados.

    ALUMNO/A 1:

    Porn, hai outra da para celebrar o Amor en Galicia, que o 2 de febreiro. O refrn

    que se conserva di pola Candeloria, casan os paxarios e mais a galiola. A Candeloria ten a sa orixe nos cultos pagns, celebrada polos celtas (Brigantia) e os

    romanos (Lupercales). O nome Brigantia deriva de Brigid, deusa celta moi poderosa,

    que era a figura da nova la e do lume sagrado que liberaba a terra, propiciando a

    fertilidade e o espertar do sol, despois de fro e o gris inverno. Os ritos de predicin e

    matrimonio celebrbanse nestas datas baixo a proteccin dos espritos benficos que

    visitaban a terra durante esta festividade. O feito de sentrense no aire os primeiros

    abrollos do que axia ser a primavera outrgalle outro simbolismo, do mesmo xeito

    que acostuma a dicirse que o tempo do casamento dos paxarios e que, de Candeloria

    en diante, "ningunha ave voa soa" e at onde a memoria da xente chega, flase deste da

    como a "festa da luz". Escribiu Lus Amado Carballo:

    ENGLISH MEDIEVAL SONG 2

    ALUMNO/A 3

    A CANDELORIA

    Na catedral do abrente

    hoxe casan os paxaros,

    con nubes de neve e ouro

    est o ceo engalanado.

    Ficou o da ancorado

    na ra donda do ceo.

    Os roibns soben no lonxe

    como rosarios de incienso.

    O xantar do casamento,

    roibo, na palma da man

  • 3

    das eiras madrugadoras

    xa est arranxado no val.

    Vai tocando polo campo

    a sa zanfona o rego

    e canta o vento nas farpas

    sonorosas dos pieiros.

    O campo as montaas ruzas

    envolve en capa pluvial

    co hisopo do sol mollado

    dlles a beizn nupcial.

    Do casebre nugalln

    soben os vivas dos galos

    e na festa desta noite

    estrea un luar o campo.

    ALUMNO/A 2:

    Pero... para falar de algo, temos que, cando menos, coecelo. Que o Amor?:

    Hai moitas definicins do Amor. Unha das mis vellas topmola na Biblia:

    ALUMNO/A 4:

    O amor sufrido, benigno; o amor non ten envexa, o amor non xactancioso, non se

    envaidece; non fai nada indebido, non busca o seu, non se irrita, non garda rancor; non

    goza da inxustiza, mais goza da verdade. Todo o sofre, todo o cre, todo o agarda, todo o

    soporta. O amor nunca deixa de ser.

    ALUMNO/A 1:

    E no Cantar dos Cantares de Salomn, segundo a versin de Quevedo:

    ADRIAN LE ROY: Nouvime Brante de Bourgogne

    ALUMNO/A 5:

    Es hielo abrasador, es fuego helado,

    es herida que duele y no se siente,

    es un soado bien, un mal presente,

    es un breve descanso muy cansado.

    Es un descuido que nos da cuidado,

    un cobarde con nombre de valiente,

    un andar solitario entre la gente,

    un amar solamente ser amado.

    Es una libertad encarcelada,

    que dura hasta el postrero paroxismo;

  • 4

    enfermedad que crece si es curada.

    ste es el nio Amor, ste es su abismo.

    Mirad cul amistad tendr con nada

    El que en todo es contrario de s mismo!

    ALUMNO/A 2:

    Se en algo estn de acordo os poetas que o amor non se sofre, gzase; o amor non se di, sntese. Pero a pesar destas palabras, os escritores falan unha e outra vez deste sentimento universal.

    ALUMNO/A 1:

    O Amor como sentimento de unin, o Amor como sentimento fraternal, filial, maternal,

    humanitario, ertico, apaixoado...no Amor todo cabe, ata o odio, o martirio, a pena.

    Como na poesa.

    E como sentimento universal que nace canda o ser humano, remontmonos ao sculo

    VII a.C. para deleitarnos cun poema de Safo:

    MISTERIO DAS VOCES BLGARAS: Svatba

    ALUMNO/A 6:

    (LE O POEMA EN GREGO, AQU NON O PODO TRANSCRIBIR, ESTA A

    TRADUCIN)

    Parece un deus ese home

    que senta fronte a ti escoitndote moi preto

    mentres falas docemente e ris cun xeito encantador.

    Mais a min o corazn bteme no peito sen parar

    e con s mirarte un intre enmudezo,

    a lingua rmpeme,

    un lene lume acndeseme baixo a pel,

    non vexo cos ollos, enxrdanme os odos,

    asolgame a suor, un tremor sacdeme enteira,

    sntome mis plida que a herba seca e perceme que vou morrer.

    Pero todo pode soportarse...

    ALUMNO/A 2:

    Catulo, no sculo I a.C. fala do paradoxo de amor como martirio:

    ALUMNO/A 7:

    Odi et amo. Quare id faciam, fortasse requiris.

    Nescio, sed fieri sentio et excrucior.

    (Odio e amo. Como o consigo, seguro que preguntas.

  • 5

    Non o sei, pero sinto que as e martirzame)

    ALUMNO/A 2:

    Ou como paixn:

    ALUMNO/A 7:

    Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,

    rumoresque senum severiorum

    omnes unius aestimemus assis.

    Soles occidere et redire possunt;

    nobis cum semel occidit brevis lux,

    nox est perpetua una dormienda.

    Da mi basia mille, deinde centum,

    dein mille altera, dein secunda centum,

    deinde usque altera mille, deinde centum.

    Dein, cum milia multa fecerimus,

    conturbabimus illa, ne sciamus

    aut ne quis malus invidere possit,

    cum tantum sciat esse bassiorum.

    (Vivamos, mia Lesbia, e ammonos,

    as faladuras dos vellos severos

    que nos importen todas o que nada.

    O sol de cada da pode morrer e renacer,

    Pero ns teremos que durmir unha noite perpetua

    as que a breve luz se apague.

    Dme mil beixos, despois cen,

    outros mil despois, de segundas cen,

    despois outros mil mis, para rematar, cen.

    Por fin, cando sumemos moitos miles,

    enguedellarmolos para non saber,

    aou para que ningn malvado poida envexarnos

    se sabe que houbo tantos beixos.)

    ALUMNO/A 1:

    O amor unha forza tan poderosa que se abre paso ante calquera escollo. Pode nacer en

    calquera lugar e en calquera persoa, adquire a forma do corazn que o anhela.

    O Latn evole e as linguas romnicas brense paso, o amor prosegue o seu camio

    nelas. A lingua galego-portuguesa a lingua de prestixio na pennsula na Idade Media e

    nela fanse cantigas de amor tan fermosas coma esta:

    MILLADOIRO: As fadas de estrao nome

  • 6

    ALUMNO/A 8:

    JOAO GARCIA DE GUILHADE

    Amigos, nom poss'eu negar

    a gram coita que d'amor hei,

    ca me vejo sandeu andar,

    e com sandece o direi:

    os olhos verdes que eu vi

    me fazem ora andar assi.

    Pero quem quer x'entender

    aquestes olhos quaes som,

    e dest'algum se queixar;

    mais eu, j quer moira quer nom:

    os olhos verdes que eu vi

    me fazem ora andar assi.

    Pero nom devia a perder

    home que j o sem nom h

    de com sandece rem dizer,

    e com sandece dig'eu j:

    os olhos verdes que eu vi

    me fazem ora andar assi.

    ALUMNO/A 2:

    Amor apaixoado, afervoado... o amor entre humanos ou amor a Deus nos poemas de

    San Juan de la Cruz:

    GREGORIO ALLEGRI: Misere

    ALUMNO/A 9:

    La noche oscura

    En una noche oscura,

    con ansias en amores inflamada,

    (oh dichosa ventura!)

    sal sin ser notada,

    estando ya mi casa sosegada.

    A oscuras y segura,

    por la secreta escala disfrazada,

    (oh dichosa ventura!)

    a oscuras y en celada,

    estando ya mi casa sosegada.

    En la noche dichosa,

  • 7

    en secreto, que nadie me vea,

    ni yo miraba cosa,

    sin otra luz ni gua

    sino la que en el corazn arda.

    Aqusta me guaba

    ms cierta que la luz del medioda,

    adonde me esperaba

    quien yo bien me saba,

    en parte donde nadie pareca.

    Oh noche que me guiaste!,

    oh noche amable ms que el alborada!,

    oh noche que juntaste

    amado con amada,

    amada en el amado transformada!

    En mi pecho florido,

    que entero para l solo se guardaba,

    all qued dormido,

    y yo le regalaba,

    y el ventalle de cedros aire daba.

    El aire de la almena,

    cuando yo sus cabellos esparca,

    con su mano serena

    en mi cuello hera,

    y todos mis sentidos suspenda.

    Quedme y olvidme,

    el rostro reclin sobre el amado,

    ces todo, y dejme,

    dejando mi cuidado

    entre las azucenas olvidado.

    VAUGHAN WILLIAMS: Greensleeves.

    ALUMNO/A 1:

    Como o amor universal, marchamos s Illas Britnicas onde Shakespeare, famoso polas sas atormentadas obras de teatro, escribe fermosos sonetos amorosos coma este:

    ALUMNO/A 10:

    Shall I compare thee to a summer's day?

    Thou art more lovely and more temperate:

    Rough winds do shake the darling buds of May,

    And summer's lease hath all too short a date:

  • 8

    Sometime too hot the eye of heaven shines,

    And often is his gold complexion dimm'd;

    And every fair from fair sometime declines,

    By chance or nature's changing course untrimm'd;

    But thy eternal summer shall not fade

    Nor lose possession of that fair thou owest;

    Nor shall Death brag thou wander'st in his shade,

    When in eternal lines to time thou growest:

    So long as men can breathe or eyes can see,

    So long lives this and this gives life to thee. (Poda compararte coa leda primavera

    se en ti mis constante a grcil fermosura?

    Em maio rudos ventos abalan tenras xemas,

    e a renda dese tempo um breve instante dura.

    s veces moi ardente o ollo do ceo brilla,

    e outras escurece esse fulgor dourado;

    e todo o que fermoso algn da declina,

    por mor da natureza, ou polo azar, mirrado.

    Mais nunca vers murcha a ta primavera,

    nin perders tampouco esa ta beleza,

    nin se ha gabar a morte de que unha sombra sexas,

    cando en eternos versos o nome teu floreza.

    Mentres respire un home e a vista non o impida,

    tern vida estes versos, e a ti daranche vida.)

    ALUMNO/A 2:

    O amor traspasa fronteiras, mesmo vai mis al da morte, como afirma Francisco

    de Quevedo y Villegas:

    TREVOR JONES: O ltimo dos mohicanos.

    ALUMNO/A 11:

    Cerrar podr mis ojos la postrera

    Sombra que me llevare el blanco da,

    Y podr desatar esta alma ma

    Hora, a su afn ansioso lisonjera;

    Mas no de esotra parte en la ribera

    Dejar la memoria, en donde arda:

    Nadar sabe mi llama el agua fra,

    Y perder el respeto a ley severa.

    Alma, a quien todo un Dios prisin ha sido,

    Venas, que humor a tanto fuego han dado,

    Mdulas, que han gloriosamente ardido,

  • 9

    Su cuerpo dejar, no su cuidado;

    Sern ceniza, mas tendr sentido;

    Polvo sern, mas polvo enamorado.

    ALUMNO 1:

    Pero o amor tamn traizn, covertndose en desazn e en desamor. As escribe a nosa

    Rosala de Castro, basendose en cantigas populares que falan disto:

    THE CHIEFTAINS: Santiago

    ALUMNO 12:

    "Quxente tanto, menia,

    tvenche tan grande amor

    que para min eras la,

    braca aurora e craro sol;

    auga limpa en fresca fonte,

    rosa do xardin de Dios,

    alentio do meu peito,

    vida do meu corazn."

    As che faln un da

    camiio de San Lois,

    todo oprimido de angustia,

    todo ardente de pasin,

    mentras que ti me escoitabas

    depinicando unha frol

    porque eu non vise os teus ollos

    que refrexaban traicis.

    Dempis que s me dixeches,

    en proba de teu amor,

    dcheme un caravelio

    que gardn no corazn.

    Negro caravel maldito,

    que me firu de dolor!

    Mais, a pasar polo ro,

    o caravel afondu...!

    Tan bo camio ti leves

    como o caravel levou.

    ALUMNO/A 2:

    En 1942 Paul luard publica un poema que ter de se converter nun smbolo de amor... pola humanidade. Un Himno da Resistencia que ser lanzado en paracadas

    sobre Francia pola aviacin inglesa.

  • 10

    WAGNER: Obertura Tannhauser

    ALUMNO/A 13:

    Libert

    Sur mes cahiers d'colier

    Sur mon pupitre et les arbres

    Sur le sable sur la neige

    J'cris ton nom

    Sur toutes les pages lues

    Sur toutes les pages blanches

    Pierre sang papier ou cendre

    J'cris ton nom

    Sur les images dores

    Sur les armes des guerriers

    Sur la couronne des rois

    J'cris ton nom

    Sur la jungle et le dsert

    Sur les nids sur les gents

    Sur l'cho de mon enfance

    J'cris ton nom

    Sur les merveilles des nuits

    Sur le pain blanc des journes

    Sur les saisons fiances

    J'cris ton nom

    Sur tous mes chiffons d'azur

    Sur l'tang soleil moisi

    Sur le lac lune vivante

    J'cris ton nom

    Sur les champs sur l'horizon

    Sur les ailes des oiseaux

    Et sur le moulin des ombres

    J'cris ton nom

    Sur chaque bouffe d'aurore

    Sur la mer sur les bateaux

    Sur la montagne dmente

    J'cris ton nom

    Sur la mousse des nuages

    Sur les sueurs de l'orage

    Sur la pluie paisse et fade

    J'cris ton nom

  • 11

    Sur les formes scintillantes

    Sur les cloches des couleurs

    Sur la vrit physique

    J'cris ton nom

    Sur les sentiers veills

    Sur les routes dployes

    Sur les places qui dbordent

    J'cris ton nom

    Sur la lampe qui s'allume

    Sur la lampe qui s'teint

    Sur mes raisons runies

    J'cris ton nom

    Sur le fruit coup en deux

    Du miroir et de ma chambre

    Sur mon lit coquille vide

    J'cris ton nom

    Sur mon chien gourmand et tendre

    Sur ses oreilles dresses

    Sur sa patte maladroite

    J'cris ton nom

    Sur le tremplin de ma porte

    Sur les objets familiers

    Sur le flot du feu bni

    J'cris ton nom

    Sur toute chair accorde

    Sur le front de mes amis

    Sur chaque main qui se tend

    J'cris ton nom

    Sur la vitre des surprises

    Sur les lvres attentives

    Bien au-dessus du silence

    J'cris ton nom

    Sur mes refuges dtruits

    Sur mes phares crouls

    Sur les murs de mon ennui

    J'cris ton nom

    Sur l'absence sans dsirs

    Sur la solitude nue

    Sur les marches de la mort

    J'cris ton nom

  • 12

    Sur la sant revenue

    Sur le risque disparu

    Sur l'espoir sans souvenirs

    J'cris ton nom

    Et par le pouvoir d'un mot

    Je recommence ma vie

    Je suis n pour te connatre

    Pour te nommer

    Libert.

    Liberdade

    Sobre os meus cadernos de colexial

    Sobre o pupitre e as rbores

    Sobre a area sobre a neve

    Escribo o teu nome

    Sobre todas as pxinas lidas

    Sobre todas as pxinas en branco

    Pedra, sangue, papel ou cinza

    Escribo o teu nome

    Sobre as imaxes douradas

    Sobre as armas dos belicosos

    Sobre a coroa de reis

    Escribo o teu nome

    Sobre a selva e o deserto

    Sobre os nios sobre as xestas

    Sobre o eco da mia infancia

    Escribo o teu nome

    Sobre as marabillas das noites

    Sobre o pan branco dos das

    Sobre as temporadas desposadas

    Escribo o teu nome

    Sobre todos os meus trapos de azul

    Sobre o estanque sol balorado

    Sobre o lago la viva

    Escribo o teu nome

    Sobre os campos sobre o horizonte

    Sobre as s dos paxaros

    E sobre o muo das sombras

    Escribo o teu nome

    Sobre cada soplo de aurora

    Sobre o mar nos barcos

    Sobre a montaa luntica

    Escribo o teu nome

  • 13

    Sobre a espuma das nubes

    Sobre as suores da tormenta

    Sobre a choiva grosa e inspida

    Escribo o teu nome

    Sobre as formas que centellean

    Sobre as camps das cores

    Sobre a verdade fsica

    Escribo o teu nome

    Sobre as sendas espertadas

    Sobre as estradas despregadas

    Sobre os lugares que desbordan

    Escribo o teu nome

    Sobre a lmpada que se prende

    Sobre a lmpada que se apaga

    Sobre as mias casas reunidas

    Escribo o teu nome

    Sobre o froito cortado en dous

    Espello e a mia habitacin

    Sobre a mia cama baleira

    Escribo o teu nome

    Sobre o meu can cobizoso e tenro

    Sobre as sas orellas elaboradas

    Sobre a sa perna torpe

    Escribo o teu nome

    Sobre o trampoln da mia porta

    Sobre os obxectos familiares

    Sobre o mar do lume bendito

    Escribo o teu nome

    Sobre toda carne concedida

    Sobre a fronte dos meus amigos

    Sobre cada man que se tende

    Escribo o teu nome

    Sobre o cristal das sorpresas

    Sobre os labios atentos

    Ben sobre silencio

    Escribo o teu nome

    Sobre os meus refuxios destrudos

    Sobre os meus faros aplastados

    Sobre as paredes do meu problema

    Escribo o teu nome

    Sobre a ausencia sen desexos

    Sobre a soidade na

    Sobre as marchas da morte

    Escribo o teu nome

  • 14

    Sobre a sade volta de novo

    Sobre o risco desaparecido

    Sobre a esperanza sen lembranzas

    Escribo o teu nome

    E polo poder dunha palabra

    Reinicio a mia vida

    Nacn para coecerte

    Para nomearte

    Liberdade

    ALUMNO/A 1:

    Hai un silencio namorado que existe entre as cousas, entre ns; un silencio no que calan

    os amantes e non se oe nin pasar o vento. Ese silencio namorado flase en todas as

    linguas:

    ALUMNO/A 14:

    Cuidado. O amor

    um pequeno animal

    desprevenido, uma teia

    que se desfia

    pouco a pouco. Guardo

    silncio

    para que possam ouvi-lo

    desfazer-se.

    Casimiro de Brito Intensidades, 1995

    ALUMNO/A 2:

    Cando todo parece naufragar, s veces, s necesitamos que nos collan a man. Unha

    man que aloumia, protexe, dnos seguridade, arrstranos cara adiante, une ... unha

    man que nos ama.

    FREDO VIOLA: Sad song

    ALUMNO/A 15:

    Si el mn s'ensorra

    avisa'm,

    per mentrestant,

    agafa'm la m!

    (Xelo Llopis Roca)

  • 15

    (Se o mundo se derruba

    avsame,

    pero mentres tanto,

    clleme a man!)

    ALUMNO/A 1:

    E quen dixo que un matemtico non pode falar de amor sa maneira?:

    RIGHTHEOUS BROTHERS: Meloda desencadenada

    ALUMNO/A 16:

    A= (a+i+x)k

    Amor(A) a suma do apego persoal(a), o investimento parenteral ou familiar(i) e a

    sexualidade(x), e todo iso afectado polo mbito(k).

    Matemtico y geomtrico

    Volver a ser entero y racional

    quiero desde que te quiero,

    pues convertido en feliz decimal

    mi unidad slo es deseo.

    Y soy tangente que te toca,

    mediatriz que te divide,

    un vector entre tus rosas,

    el sustraendo que te pide.

    Soy la raz de la potencia

    del beso ensimo que te d,

    un polinomio de urgencias,

    un subconjunto de ti.

    Soy comps en torno a tu boca,

    soy el arco de tus ojos,

    soy la cuerda que cortas

    con el radio de tu antojo.

    Volver a ser entero y racional

    puede resultar igual a cero.

    La cordura no puede hacerme mal,

    si y slo si, la recobro y no te pierdo.

  • 16

    Mario Daniel Casas

    ALUMNO/A 2:

    Inda que non saibamos contar:

    ALUMNO/A 17:

    Dame, Amor, besos sin cuento,

    asida de mis cabellos,

    y mil y ciento tras ellos

    y tras ellos mil y ciento,

    y despus

    de muchos millares, tres;

    y porque nadie lo sienta,

    desbaratemos la cuenta

    y contemos al revs.

    CRISTBAL DE CASTILLEJO

    THOMAS NEWMAN: American Beaty

    ALUMNO/A 2:

    O amor entre persoas do mesmo sexo, amor lsbico, amor homosexual, por fin un

    dereito acadado coa lei do matrimonio:

    ALUMNO/A 18:

    Todo empez con un s quiero.

    S quiero aceptarme a m misma/o.

    S quiero que en el instituto me entiendan.

    S quiero que mis amigos me apoyen.

    S quiero compartir mi vida contigo.

    S quiero que mi familia me acepte.

    S quiero que en mi trabajo me respeten.

    S quiero tener hijos.

    S quiero casarme contigo.

    (Este texto adoita lerse durante a celebracin de vodas entre persoas do mesmo sexo no concello de

    Campillo de Ranas en Guadalajara)

    ALUMNO/A 2:

  • 17

    De todos os amores, non hai Amor mis grande que o amor dunha nai ao seu fillo.

    Xela Arias escribe un poemario completo sobre este sentimento:

    JERRY GOLDSMTH: Lullaby

    ALUMNO/A 19:

    Daro a diario.

    Invasin que se me convn fantstica.

    Invasin sen ocasin.

    Invaduseme a vida de cueiros e biberns,

    de roupias pequenas e xoguetes de colores,

    de risas, choros, agarimos, agarimos.

    Daro a diario.

    A ta man ocupa un cuarto da mia xigante,

    por iso detesto un pouco tantas palabras.

    Todas para ti, son a raa parlante!,

    emperatriz de sonidos guturais en diante!

    ALUMNO/A 1:

    O amor tamn pode inventarse, pode ser un amor inesperado, un desexo que cambia

    todos os plans e programas, unha relacin de entregarse un ao outro.

    CHOPIN: Nocturno, op. 9, n 2

    ALUMNO/A 20:

    GONZALO NAVAZA

    Algrate que vn a noite

    e o seu prodixio de enganosas sombras.

    A tnica nocturna acomoda os desexos

    no recanto mis teu

    e escintila a razn na bveda de estrelas.

    O amor, o milagroso amor

    ascende flor do sangue

    e os humanos levantan

    co seu cantar o universo.

    ALUMNO/A 2:

    Asemade, o amor pode ser egosta, posesivo:

  • 18

    GRIEG: Danza de Anitra

    ALUMNO/A 21:

    MARIO BENEDETTI:

    Te quiero

    Tus manos son mi caricia,

    mis acordes cotidianos;

    te quiero porque tus manos

    trabajan por la justicia.

    Si te quiero es porque sos

    mi amor, mi cmplice, y todo.

    Y en la calle codo a codo

    somos mucho ms que dos.

    Tus ojos son mi conjuro

    contra la mala jornada;

    te quiero por tu mirada

    que mira y siembra futuro.

    Tu boca que es tuya y ma,

    Tu boca no se equivoca;

    te quiero porque tu boca

    sabe gritar rebelda.

    Si te quiero es porque sos

    mi amor mi cmplice y todo.

    Y en la calle codo a codo

    somos mucho ms que dos.

    Y por tu rostro sincero.

    Y tu paso vagabundo.

    Y tu llanto por el mundo.

    Porque sos pueblo te quiero.

    Y porque amor no es aureola,

    ni cndida moraleja,

    y porque somos pareja

    que sabe que no est sola.

    Te quiero en mi paraso;

    es decir, que en mi pas

    la gente viva feliz

    aunque no tenga permiso.

    Si te quiero es por que sos

  • 19

    mi amor, mi cmplice y todo.

    Y en la calle codo a codo

    somos mucho ms que dos.

    ALUMNO/A 1:

    A poesa e o amor convrtense en puro erotismo, no espello dos sentimentos mis

    apaixoados:

    ROBBIE WILLIAMS & NICOLE KIDMAN: Something stupid

    ALUMNO/A 22:

    Deixei que el me tocase

    porque me gustaba ser tocada.

    Como unha frauta para un indio.

    Como un instrumento dun pas libre.

    Lupe Gmez

    ALUMNO/A 2:

    O amor e a poesa permtenos expresar todo tipo de amor e de sentimentos. Mesmo, o

    amor polos libros.

    NICOLA PIOVANI: La vida es bella.

    ALUMNO/A 23:

    Para fugarnos de la tierra

    un libro es el mejor bajel;

    y se viaja mejor en el poema

    que en el ms brioso y rpido corcel.

    Aun el ms pobre puede hacerlo,

    nada por ello ha de pagar:

    el alma en el transporte de su sueo

    se nutre slo de silencio y paz.

    Emily Dickinson

    ALUMNO/A 1:

  • 20

    O amor como escusa, como comparacin; tamn, como sentimento de unin coa

    humanidade, como peticin de igualdade, de xustiza. O amor supremo.

    PROKOFIEV: Capuletos e Montescos

    ALUMNO 24:

    "A TORTURA

    DICIMOS da xustiza que cega,

    como o amor.

    Preparamos o berro.

    Incendiamos as tempas.

    Baleiramos os ollos."

    (Mara do Cebreiro, OS HEMISFERIOS)

    ALUMNO/A 2:

    Non podemos rematar este repaso potico sen lembrar a Celso Emilio Ferreiro, de

    quen este ano celebramos o centenario do seu nacemento; ese que soubo converter un

    nome en todo un smbolo do amor, que soubo expresar tanto con tan pouco:

    DANNY ELFMAN: Eduardo Manostijeras

    ALUMNO/A 25:

    Cando quero vivir

    digo Moraima.

    Digo Moraima

    cando semento a espranza.

    Digo Moraima

    e ponse azul a alba.

    Cando quero soar

    digo Moraima.

    Digo Moraima

    cando noite pechada.

    Digo Moraima

    e ponse a luz en marcha.

    Cando quero chorar

    digo Moraima.

    Digo Moraima

    cando a anguria me abafa.

  • 21

    Digo Moraima

    e ponse a mar en calma.

    Cando quero surrir

    digo Moraima.

    Digo Moraima

    cando a ma crara.

    Digo Moraima

    e ponse a tarde mansa.

    Cando quero morrer

    non digo nada.

    E mtame o silencio

    de non dicir Moraima.

    PROFESOR/A 1 :

    Namorarse amar as coincidencias, amar namorarse das diferenzas.

    O amor non fantasa, o amor poesa.

    E por iso,

    hoxe,

    estamos aqu.

    PROFESOR/A 2:

    E por iso agasallmosvos un poema propio de voso:

    Se ti ests en Forcarei

    en Forcarei non hai ningun mis

    e se non ests en Forcarei

    en Forcarei non hai ningun

    (versin propia de Epigramas de Ernesto Cardenal)