Doet iedereen mee in LV? Van zorgdenken naar thema van de bijeenkomst is “Doet iedereen mee in Leidschendam- ... en zelfstandigheid verwacht, met name op het gebied van wonen en werken;

Download Doet iedereen mee in LV? Van zorgdenken naar   thema van de bijeenkomst is “Doet iedereen mee in Leidschendam- ... en zelfstandigheid verwacht, met name op het gebied van wonen en werken;

Post on 06-Feb-2018

214 views

Category:

Documents

2 download

Embed Size (px)

TRANSCRIPT

<ul><li><p>Doet iedereen mee in LV? </p><p>Van zorgdenken naar mensenrechten </p><p>vrijdag 19 mei 2017 </p><p>Raadzaal van Huize Swaensteyn Herenstraat 72-74 </p><p>Voorburg </p><p>Opening door de Voorzitter van de Participatieraad, mevrouw Adri de Grijs-Langestraat </p><p> Dames en heren mijn naam is Adri de Grijs, voorzitter van de </p><p>Participatieraad. Ik heet u, in het bijzonder de dagvoorzitter de heer Jan </p><p>Troost, van harte welkom. Fijn dat u gekomen bent. </p><p>Richting wethouder: er is wel geconcludeerd dat er weinig invalide </p><p>parkeerplaatsen in de omgeving van Swaensteyn zijn. Dat ter zijde. </p><p>In het kader van de Innovatieagenda van de Participatieraad is het weer </p><p>gelukt om in samenwerking met de gemeente en dit keer met de </p><p>medewerking van de Adviescommissie Wonen en het Platform </p><p>gehandicapten een bijeenkomst te organiseren. </p><p>Het thema van de bijeenkomst is Doet iedereen mee in Leidschendam-</p><p>Voorburg, van zorgdenken naar mensenrechten. Waarom hebben wij </p><p>voor dit thema gekozen? </p></li><li><p>In 2016 is het VN-verdrag geratificeerd en met ingang van 1 januari 2017 </p><p>geldt dit verdrag voor iedereen in Nederland, zo ook voor de gemeente </p><p>Leidschendam-Voorburg. Het kabinet verwacht van gemeenten dat zij op </p><p>lokaal niveau het verdrag uitwerken en zo gaan toewerken naar een </p><p>inclusieve samenleving. </p><p>Meedoen op voet van gelijkheid, regie over eigen leven en toegang </p><p>hebben tot dezelfde voorzieningen en diensten als mensen zonder </p><p>beperking. Een inclusieve samenleving is niet in een dag bereikt. </p><p>Maar er ligt op lokaal niveau wel de uitdaging om de praktijkervaringen </p><p>van mensen met een beperking centraal te stellen en te werken aan het </p><p>opheffen van belemmeringen op gebied van wonen, onderwijs, openbare </p><p>ruimte, gebouwen, werk, enz. </p><p>We zullen misschien nieuwe methodes en manieren moeten en kunnen </p><p>ontwikkelen om de participatie en betrokkenheid van mensen met een </p><p>beperking vorm te geven. Dat is een gezamenlijk leerproces. Inclusief </p><p>beleid is beleid voor iedereen. Het begint bij bewustwording. </p><p>Inclusief beleid ontstaat ook als er bij het ontwikkelen van nieuw beleid </p><p>direct goed nagedacht wordt over welke gevolgen die maatregelen hebben </p><p>voor mensen met een beperking. </p><p>We moeten ons goed kunnen verplaatsen in mensen met een beperking. </p><p>Dat is lastig, daarom is het belangrijk dat deze burgers ook direct </p><p>betrokken worden bij het maken van beleid, bij het nadenken over hoe wij </p><p>tot een inclusieve samenleving kunnen komen. </p><p>De Participatieraad heeft daarom ook deze bijeenkomst, in samenwerking </p><p>met het Platform gehandicapten en de Adviesraad Wonen, georganiseerd. </p><p>Onze gemeente staat nu voor de opgave in haar beleid rekening te </p><p>houden met dit verdrag. In de gemeente moet toegankelijkheid de </p><p>norm worden! </p><p>Met het amendement Van der Staaij zijn bepalingen opgenomen in de </p><p>Jeugdwet, Participatiewet en de Wmo. De gemeenten worden opgeroepen </p><p>een integraal plan op te stellen, bijvoorbeeld in de vorm van een </p><p>inclusieagenda. Daarom kan het VN verdrag ook een mooi </p><p>toetsingskader zijn bij de uitvoering van de decentralisaties. Maar goed!! </p><p>Terug naar het thema van deze bijeenkomst Doet iedereen mee in LV? </p></li><li><p>Kunnen wij al spreken van een inclusiesamenleving, waarin iedereen </p><p>gelijkwaardig kan functioneren, in het bijzonder gehandicapten? We willen </p><p>vanmiddag proberen hierover een helder beeld te krijgen. Aan de hand </p><p>van voorbeelden uit de lokale praktijk kijken wij naar de knelpunten en </p><p>kansen. </p><p>Om tot voorbeelden uit de praktijk te komen, is de inbreng van </p><p>ervaringsdeskundigen van groot belang; daarom is bij de voorbereiding </p><p>ook gekozen voor een samenwerking met het Gehandicapten Platform met </p><p>onze dagvoorzitter de heer Jan Troost bekijken en hoe kunnen wij daar </p><p>mee om gaan. Wat betekent dat voor het ontwikkelen van nieuw beleid, of </p><p>een inclusieagenda? </p><p>Ik heb de naam van onze </p><p>dagvoorzitter al genoemd, </p><p>maar: Wie is Jan Troost? </p><p>Acht jaar voorzitter </p><p>geweest van het Landelijk </p><p>Gehandicapten Platform, </p><p>voorzitter geweest van de </p><p>CG-raad Chronische zieken </p><p>en Gehandicapten en </p><p>eigenaar van Inclusie </p><p>Verenigt. </p><p>Over zichzelf zegt hij: ik </p><p>ben een levensgenieter, </p><p>levenskunstenaar. Als </p><p>bruggenbouwer breng ik </p><p>onze werelden bij elkaar. </p><p>Kritisch, oplossingsgericht </p><p>en bevlogen. Ik ben een professionele bemoeial en pragmaticus, creatief, </p><p>met humor en veel levenswijsheid. </p><p>Creativiteit, vernieuwing en gebruikmaken van ieders kwaliteiten zijn zijn </p><p>credos. Fijn dat u hier bent als ervaringskundige en deskundige van het </p><p>VN-verdrag om vanmiddag met ons het avontuur aan te gaan: </p><p>Doet iedereen mee in Leidschendam-Voorburg </p><p>Van zorgdenken naar mensenrechten </p></li><li><p>Maar voordat ik het woord geef aan Jan Troost wil ik graag uw aandacht </p><p>vragen voor mevrouw Carine Schaap, voorzitter van het Platform </p><p>Gehandicapten. </p><p>Opening door de Voorzitter van het Platform Gehandicapten, </p><p>mevrouw Carine Schaap-de Bruijn: </p><p>Ontwikkelingen in de maatschappij: </p><p> Inclusieve samenleving: iedereen moet erbij horen; </p><p> Participatie: iedereen doet mee. Er wordt ook eigen verantwoordelijk </p><p>en zelfstandigheid verwacht, met name op het gebied van wonen en </p><p>werken; </p><p> VN-Verdrag: sinds 1 januari 2017 in werking. Mensen met een </p><p>handicap zijn gelijkwaardig, hebben dezelfde rechten en zijn waardig </p><p>zoals alle burgers. Rechten zijn zo nodig afdwingbaar. </p><p>Bij behandeling van Ratificatie in de Tweede Kamer heeft Otwin van Dijk, </p><p>zelf in rolstoelgebonden na een ongeluk en nu burgemeester van Oude </p><p>IJsselstreek, zich voor 2 punten ingezet: </p><p> toegankelijkheid in de breedste zin; </p><p> samenwerken met ervaringsdeskundigen </p><p>De toegankelijkheid moet realistisch zijn, zowel in uitvoering als in </p><p>kosten. Geen Amerikaanse toestanden met rechtzaken als men ergens </p><p>niet naar binnen kan. Goede toegankelijkheid in VS is een gevolg van veel </p><p>soldaten die gewond/in rolstoel uit de Vietnamoorlog terugkwamen. </p><p>Goed voorbeeld van toegankelijkheid in eigen land is 'Ongehinderd'. Een </p><p>maatschappelijke onderneming opgezet door Gerard de Nooij, zelf met </p><p>een dwarslaesie rolstoelgebonden na een ongeluk, op 23-jarige leeftijd. </p><p>Hij maakte zelf mee waar hij niet naar binnen kon gaan en kwam met een </p><p>actieplan. </p><p>Per stad/dorp kunnen gebouwen, winkels, horeca beoordeeld worden door </p><p>keurmeesters en ervaringsdeskundigen. Ook kunnen winkels en bedrijven </p><p>aan de hand van lijsten zichzelf keuren en aanmelden. Deze informatie is </p><p>te vinden op een app of de website van de stad. Een goed voorbeeld is </p><p>Den Haag, hierover zijn 1200 beoordelingen te vinden. </p><p>De website toegankelijkheid van Leidschendam-Voorburg is, ten gevolge </p><p>van bezuinigingen, gestopt. De gemeente wil zich profileren, dan ook zich </p></li><li><p>middels een nieuwe toegankelijke app/website aansluiten bij Ongehinderd. </p><p>Ook een kans voor de gemeente om samen met ervaringsdeskundigen te </p><p>keuren. </p><p>Dit sluit aan bij het tweede aandachtspunt: samenwerken met </p><p>ervaringsdeskundigen. </p><p>Betrek deze groep vanaf het eerste moment van planning bij nieuwbouw </p><p>en/of renovatie. Toegankelijkheid is een voorwaarde. Goed samenwerken </p><p>kan latere obstakels voorkomen; dit scheelt irritatie en geld. Betrek deze </p><p>groep ook bij nieuwe of aanvullingen Wmo, voorzieningen, onderwijs en </p><p>vervoer. Vanmiddag bespreken er aan de hand van een aantal casussen of </p><p>iedereen wel meedoet of mee kan doen. Dat is de strekking van het VN-</p><p>verdrag. </p><p>Jan Troost neemt ons mee in het verdrag </p><p> Zie bijgevoegde presentatie, bijlage 1 </p><p>Terugkoppeling workshops </p><p>Groep 1: Wonen </p><p>Deelnemers: Mevrouw F.J.R.de Boer - Stichting arm in arm, schuldhulpverlening </p><p>Mevrouw F. de Boer - ergotherapeute Koninklijke Visio Mevrouw M. Van Kesteren - clintenraad Leidschendam Voorburg </p><p>De heer S. Bontenbal Rogue design, toegankelijkheidsraad gemeente Zoetermeer </p><p>De heer B. Bos - gemeenteraad Leidschendam-Voorburg </p></li><li><p>De heer P. van der Meer - ambtenaar gemeente Leidschendam-Voorburg </p><p>Mevrouw Schaap - gespreksleider, Platform Gehandicapten Mevrouw den Hoed notulist, Platform Gehandicapten </p><p>Casus 1: Aanpassingen aan een bestaande woning na het krijgen </p><p>van een handicap </p><p>Deze casus betrof het aanpassen van de eigen woning. Algemeen </p><p>gebruikelijke voorzieningen worden al lang niet meer vergoed. Voor alle </p><p>andere aanpassingen wordt een eigen bijdrage gevraagd, afhankelijk van </p><p>het inkomen. Voor de gemeente geldt dan het primaat verhuizen als </p><p>zijnde de goedkoopste en meest adequate oplossing. Maar zijn er wel </p><p>geschikte woningen te vinden? Hoe past het beleid van onze gemeente bij </p><p>de intentie om mensen zo lang mogelijk zelfstandig thuis te laten wonen? </p><p>Wat zijn mogelijke oplossingen voor de gemeente en zijn inwoners? </p><p>Casus 2: Voorwaarden voor nieuw te bouwen/renovatie van </p><p>woningen </p><p>Deze casus betrof het bouwproject aan de Weidestraat bij de sluisjes in </p><p>Leidschendam waar 16 aangepaste appartementen zijn gebouwd. Een </p><p>aantal aanpassingen kloppen niet maar de gemeente en de </p><p>woningbouwvereniging verwijzen naar elkaar en ondertussen gebeurt er </p><p>niets. Dit probleem komt ook bij andere projecten of renovaties voor. </p><p>Moet de gemeente een ruimhartiger beleid voeren bij het aanpassen van </p><p>een woning? Moet de gemeente bij grond- of bouwafgifte een duidelijker </p><p>programma van eisen opstellen en deze bij oplevering controleren? </p><p>De groep kwam tot de volgende uitkomsten/suggesties: </p><p>Woningen moeten voldoen aan drie voorwaarden: </p><p> je moet de woning goed kunnen bereiken (openbare buitenruimte); </p><p> je moet de woning binnen kunnen komen; </p><p> de woning zelf moet toegankelijk en bruikbaar zijn (voldoende draairuimte rolstoel, aangepast toilet en idem badkamer). </p><p>Bij een woning met meerdere etages is soms een traplift nodig om boven </p><p>te komen. Bij de aanschaf van een traplift en kleine andere aanpassingen is 6000 Euro de bovengrens. Hierover moet de gebruiker jaarlijks </p><p>gedurende 10 jaar een eigen bijdrage betalen. Na afloop (afbetaling) is de traplift alsnog eigendom van de gemeente. Wanneer er meer </p><p>aanpassingen nodig zijn worden de vergoedingen hoger of wordt </p></li><li><p>aangeraden te verhuizen. De vraag is dan of er dan wel voldoende </p><p>geschikte woningen zijn. </p><p>Voorgesteld wordt om: </p><p> huisvesting op te nemen in het zorgplan; </p><p> maatwerk te leveren en de toewijzing van woningen aan te passen; </p><p> huisvestingsverordening aan te passen; </p><p> de toewijzing te laten uitvoeren door zorgcordinatoren in dienst </p><p>van de gemeente; </p><p> te letten op "design for all" bijvoorbeeld een woning met veel licht voor slechtzienden; </p><p> woningcorporaties en gemeente moeten meer onderling overleg </p><p>plegen; </p><p> innovatiebijeenkomsten beleggen als aanjager voor aanpassingen; </p><p> geen gelimiteerde vergoedingen, maar kijken wat nodig is; </p><p> gemeenten moeten minder aan regeltjes denken en flexibeler </p><p>optreden (denk aan de hart, wet, euro balans); </p><p> aan huizenbezitters een blijverslening verstrekken voor de nodige aanpassingen (traplift, badkamer) met lage rente. </p><p>x </p></li><li><p>Groep 2. Reizen </p><p>Deelnemers: </p><p>Klaske Nijland - Wijkmanager gemeente Annemarie Hol - ervaringsdeskundige </p><p>Fred Steutel raadslid GBLV De heer C. Verschoor- raadslid CU/SGP </p><p>Coos de Jong notulist Nolle Nefs-Arts gespreksleider </p><p>Casus: tussen wal en schip? </p><p>De casus betrof een vrouw die geen aanspraak kon maken op de </p><p>Regiotaxi, niet kon lopen naar de halte van de bus van Woej en daardoor </p><p>in een isolement raakte. </p><p>De groep kwam tot de volgende uitkomsten/suggesties: </p><p>Geef bij het keukentafelgesprek aandacht aan de volgende zaken: </p><p> Pas wet- en regelgeving niet rigide toe, in deze casus zou mevrouw </p><p>heel goed geholpen zijn met de Regiotaxi; </p><p> Heb oog voor de hart-wet-euro-balans; </p><p> Aanvraagster moet als onafhankelijk persoon geholpen worden; er </p><p>mag niet van uitgegaan worden dat er een mantelzorger </p><p>beschikbaar is om de vrouw te vervoeren; </p><p> Dat betekent dat de politiek knelpunten moet oplossen, zoals die er </p><p>zijn; </p><p> Zorg dat de aanwezigheid van een auto in een gezin geen obstakel </p><p>is voor het verkrijgen van een WMO-pas; </p><p> Zorg voor meer opstappunten van de Woej-bus zodat mensen </p><p>gemakkelijker gebruik kunnen maken van deze </p><p>vervoersvoorziening; </p><p> Maak een slimmer systeem voor de ophaaltijden van de Regiotaxi; </p><p> Mogelijk kunnen bussen van verpleeghuizen, die nu op slechts </p><p>enkele uren per dag worden ingezet, breder ingezet worden en </p><p>effectiever benut worden; </p><p> Misschien is er een match te maken tussen aanvraagster en een </p><p>vrijwilliger van de Vrijwilligersvacaturebank. </p></li><li><p>Groep 3. Onderwijs </p><p> Deelnemers: </p><p>Sanja Duyvensteijn van Leusden raadslid </p><p>Susan Ketner Participatieraad Geert van Rhijn gemeente Leidschendam-Voorburg (Stadsbeheer) </p><p>Lia de Ridder wethouder Mieke Hoeve -Mulder gespreksleider </p><p>Gino Langer notulist </p><p>Casus: wanneer kan een kind niet meer mee met het reguliere onderwijs? </p><p>De casus betrof een kind met een vorm van autisme en dyslexie die op een gewone school zit. Wanneer tevens slechthorendheid geconstateerd </p><p>wordt besluit zijn school dat hij naar speciaal onderwijs moet. </p><p>De groep kwam tot de volgende uitkomsten/suggesties: </p><p> Wat doen we in deze situatie? Erkenning voor het probleem van de school en van het kind en zijn </p><p>ouders, ga in gesprek en probeer in goed overleg tot een oplossing te komen, heb aandacht voor verschillen tussen leerlingen (maatwerk). </p><p> Wanneer is het rugzakje te vol? Waar ligt de grens? Afhankelijk van de klas waarin het kind met een beperking zit, (extra) </p><p>zorgvragen in de klas tellen op voor de docent en de leerlingen, er zou een wegingsfactor toegepast kunnen worden (meer zorgvragen -- &gt; </p><p>minder leerlingen), ook zouden onderwijsassistenten kunnen worden ingezet die zijn gespecialiseerd in de begeleiding van leerlingen met </p><p>een beperking. </p><p>Casus: zit inclusie al tussen de oren? </p><p>Bij het opstellen van het plan voor de huisvesting van het voortgezet onderwijs wordt geen aandacht besteed aan de (fysieke) toegankelijkheid. </p><p>Ambtelijk wordt verwezen naar de school als verantwoordelijke. </p><p>Hoe zorgen we ervoor dat de gemeenten en scholen zich betrokken en verantwoordelijk gaan voelen? </p><p> Bestaande initiatieven binnen de gemeente uitbreiden en de expertise op dit gebied bundelen; </p><p> Omdenken: niet alleen bijhouden welke kinderen in een rolstoel zitten maar ook welke ouders; </p><p> Scholen krijgen van de wethouder (Lia de Ridder) het verzoek om de PRLV in te schakelen en zich te laten adviseren. </p></li><li><p>Groep 4. Ondersteuning (Wmo) </p><p>Deelnemers: </p><p>de heer M.A. Bouten gemeente Leidschendam Voorburg de heer J. Philips GGZ Rivierduinen </p><p>de heer Heufke Kantelaar Stichting clintenraad sociale zaken Leidschendam Voorburg </p><p>de heer L. van Ewijk Stichting Duivenvoorde Helga Dulfer - Reumabond </p><p>mevrouw Guite Hansma Participatieraad de heer Rob Wagemans Platform Gehandicapten </p><p>mevrouw Marie-Thrse Ford Platform Gehandicapten, notulist </p><p> Casus: Een nieuwe hulpmiddel </p><p>Deze casus ging over een inwoner die een elektrische rolstoel nodig heeft en na advies van een ergotherapeut een aanvraag indient bij de </p><p>gemeente. De gemeente is bereid een elektrische rolstoel toe te kennen, maar stelt een aantal eisen. </p><p>Deze casus illustreert wat mis kan gaan bij het aanvragen van een hulpmiddel (hier: rolstoel). Na het verkrijgen van toestemming van de gemeente verwach...</p></li></ul>