misioni sekret

Download Misioni Sekret

Post on 15-Aug-2015

121 views

Category:

Education

23 download

Embed Size (px)

TRANSCRIPT

  1. 1. Muharrem Blakaj Rozafa
  2. 2. Muharrem Blakaj MISSIONI SEKRET Roman
  3. 3. Biblioteka K u t e l i Redaktor Mehmet KRAJA Sali BASHOTA
  4. 4. Muharrem Blakaj MISIONI SEKRET Roman
  5. 5. I Tymi i gazit lotsjells ishte ngjitur lart, deri te dri- taret e baness. Bardha, ashtu e tmerruar nga skenat e llahtarshme q i shikonte tutje n sheshin e gjer, i mbylli dritaret. E strukur te kndi i dritares prapa per- deve, shikonte rrugn matan, t mbushur plot me de- monstrues. Turma brohoriste me t madhe. T shtnat ishin shpeshtuar. Alarmi i makinave t policis, si dhe burit e makinave zjarrfikse, e mbushn tr qytetin dhe jehona e tyre dukej sikur e thernin kupn e qiellit, duke ua futur t dridhurat n palc nnave, motrave, nuseve dhe fmijve, t dashurit e t cilve gjendeshin midis turms, duke u kacafytur me policin. Nga rru- ga ansore Bardha pa t vraponin n drejtim t turms trupat e njsis speciale. Krejt n fundin e tyre pa t apitej komandanti i njsis speciale. Ai dha urdhr pr sulm. T veshur me xhaketa antiplumb, me maska kundr helmeve, me helmeta n kok, me mburoja n duar dhe me shkopinj, t gatshm pr t goditur, polict u futen si pyk n mes t demonstruesve. T shtnat u shpeshtuan. Alarmet vazhdonin me tinguj t frikshm dhe t prvajshm njhersh. Pasoi nj rrmuj e vr- tet. Dgjoheshin britma t mbytura, fjal teke, t sha- ra, klithma, dhembje o Zot!
  6. 6. Sheshi filloi t boshatisej. Makinat e policis sille- shin vrdall. Tymi i kaltr ngrihej prpjet si re. Bard- ha pa sesi i arrestonin pjesmarrsit n demonstrat, veanrisht t rinjt. Kishte edhe vajza q polict i go- disnin pa mshir, t cilat, ashtu t gjakosura, duke i trhequr zvarr, i futnin n autoburg. N mes t sheshit dalloi nj njeri t shtrir. Ai nuk lvizte. Policia nuk i lejoi t afroheshin ca djem t rinj, t cilt u shkputn nga turma dhe u suln drejt tij. U b nj prleshje e vrtet dhe pas pak dgjoj t shtna. Ata u goditn ashpr me shkopinj gome dhe, n fund, u trhoqn n distanc. Pas pak t shtririn n mes t sheshit, polict e trhoqn zvarr, duke e hedhur n au- tomobilin e policis dhe, e ndjekur nga zhurmrima e alarmit, vetura mori drejtimin e spitalit. Ndoshta sht vetm i plagosur, mendoi Bardha me dhembje. Zemrn e kishte t ngrir. Shpirti i prvlohej, kur i shikonte ato skena rrqethse, pa qen e zonja tu dilte n ndihm. Kishte merakun e vllait. Ishte e pamundur q ai t mos kishte qen n ball t demons- truesve. Nuk i pritej derisa t vinte Feri. Ndoshta ai do ti tregonte di m shum pr ngjarjen. Pas pak nata mbshtolli do gj. N rrugt e boshatisura nuk shihej njeri. Rrmuja kishte mbetur, megjithat. Dritat e neonit kishte koh q ishin ndezur. Vetm makinat e policis kalonin prmes shesheve, duke ln prapa zhurmn mbytse. E molisur, Bardha u lshua n minder. Se nga i erdh nj urrejtje pr ko- mandantin e njsis speciale, q koh m par kishte ardhur nga kryeqyteti. Befas ju kujtua biseda e par q kishte pasur me gruan e tij, kur Feri i kishte ftuar
  7. 7. pr drek n shtpin e tyre, pak koh pasi ata e kishin pranuar detyrn e re. Gordana i kishte treguar pr shkollimin e saj, pr aventurat, dashurin dhe martesn. T gjitha kto sesi e kishin trazuar, edhe pse nuk ishte hera e par q dgjonte rrfime t tilla nga vajzat apo nuset e fisit t gjer t familjes s saj dhe t familjes s burrit. Kso rrfimesh kishte dgjuar edhe nga vajzat e fshatit, ku ishte rritur, ku ishte shkolluar dhe ku kishte dashuruar nj her n jet. Por, aventurat e Gordans i qen dukur disi ndryshe. N renditjen e ngjarjeve ajo her pas here zinte n goj hotelet, restorantet, baret, muzikn, dis- kotekat, pastaj argtimet gjat netve, bile ndonjher deri n agim. Pastaj, ajo kishte zn n goj alkoolin, drogn brrrr, ishte rrqethur e tra, kur Gordana kishte prmendur drogn. Mentori i kishte treguar pr efektet e drogs. Ai kishte takuar n kryeqytet t dro- guar dhe kishte par veprimet, sjelljet, haren, gzimin e tyre, gjumin buz trotuareve, agresivitetin dhe dehjen e atyre q e prdorin drogn. Gordana i kishte thn se ndjehej shum e mrzitur n kt vend t humbur. Ktu un nuk njoh asknd dhe assesi nuk po e gjej veten n kt shoqri t re. Edhe serbt ktu me dukn sikur jan disi ndryshe, me ngjajn m tepr si shqiptar se sa serb. Nuk e lidhi dot bisedn me ta! Pastaj, kto fy- tyra t urryera t shqiptarve, o zot nuk i duroj dot! M fal, Bardha, se nuk e kam fjaln pr ty, i krkonte falje. Bardha ishte inatosur. Shtriga, kishte thn me vete. Ke ardhur ktu, t flassh me at gjuhn e gjarprit, si ata q t kan drguar. Skam ti bj burrit tim, se ty shpejt ta kisha treguar vendin!
  8. 8. E shtrir n shtrat, Bardha prpiqej ta largonte gjumin. Dshironte me do kusht t priste derisa t vin- te i shoqi. Ai po vonohej. Kishte shpresuar se sonte do t kthehej. Koha ecte dhe, si pr inat, ai nuk po vinte. Kishte disa dit q ai, pa asnj shkak, nuk kishte br gjum n shtpin e tij.As nuk i tregonte se ku shkonte, m k rrinte, bnte gjith kohn rrugve, restoran- teve, hoteleve apo bareve. Bardha nuk e pyeste. Nj her kishte gabuar dhe e kishte pyetur, por ishte nds- hkuar rnd. Qysh nga e mrkura, kur kishte shkuar n pun, nuk ishte kthyer m. Para se t martohej m t, ajo kishte menduar se n qytet ndoshta do t ishte m e qet dhe plaga e rnd e shpirtit do ti shrohej. Mjerisht, nuk kishte ndodhur ashtu. Kishte ndodhur krejt e kundrta. N vend q t gjente dashurin q e kishte humbur dikur, kishte gjetur ferrin, bashk me t nmurit e tij; kishte gjetur prbuzje, nnmim dhe pranga t vrazhda, q ia kishin lidhur t dy duart e saj t buta, n vend t hallhalleve e byzylykve. N sh- pirtin e saj prap kishte zn rrnj pema e mallit dhe kujtimet e shkuara. do mngjes, kur zgjohej nga gju- mi, e ndiente nj lloj ngufatjeje nga ajo qetsi e rnd dhe e trisht e asaj shtpie t heshtur si varri. I vetmi ngushllim i kishin mbetur lott. Mbyllej n dhomn e gjumit dhe shkrehej n vaj. Edhe tani kujtimet i vinin vrdall dhe ishte gati t shprthente. I bhej se ishte hirushe n kt shtpi plot mrzi. Me kto kujtime e kishte zn gjumi. Si n ndrr, e kishte dgjuar kur i shoqi ishte shtrir pran saj me trupin e tij t ftoht. Brrrr, ishte rrqethur nj her, pastaj ishte rrotulluar n krahun
  9. 9. tjetr dhe, sakaq, ishte tretur thell n gjumin e rnd t mesnats. Hapi syt. Ishte drit. Qenka gdhir, mendoi, duke e hedhur vshtrimin nga i shoqi q flinte qet. Pastaj vshtrimin e hodhi nga dritarja. Jasht binte shi przier me er. Xhamat ishin t lagur. U ngrit qet nga shtrati. Me pelerinn krahve, u afrua edhe m pran dritares. Dukej se jasht bnte ftoht. Era kryente me tallaze, duke hedhur shiun zhurmshm n dritare. Gjurmt e rrmujs s mbrmshme dukeshin qart n sheshin e gjer. Bardha i shikonte nga dritarja. Mendjen e kis- hte t Mentori. Shikimin e hodhi nga shtrati, ku flinte i shoqi. Deshi ta zgjonte e ta pyeste, por, pasi qe afru- ar fare pran, u pendua. Po t kishte ndodhur dika e keqe, ai do ta kishte zgjuar q mbrm pr tia thn. Ai knaqej kur n familjen e saj ndodhte ndonj zez dit. I vinte keq vetm pr Ademin. Me hapa t leht hyri n banje. Dera kishte mbetur pakz e hapur. N brendi ajo dalloi uniformn e Ferit t hedhur pa kujdes n dysheme. E mori ta paloste, por n ast pa se qe prllour, ndrsa n mngn e xha- kets kishte njolla gjaku. Ah! bri me vete, qenka me gjak! Prap?!... Mjer ai q ka pasur pun me t! Si za- konisht, ajo filloi ti kontrollonte xhepat e rrobave, n mnyr q pastaj rrobat e palara ti hidhte n shport. N xhepin e xhakets prap gjeti najlonin e vogl, me pluhurin e bardh brenda. Nuk ishte hera e par q n xhepat e tij gjente gjra t tilla. Ai i kishte thn se ky pluhur ishte ila, t cilin ia kishte preferuar mjeku. E mori me mend se ai kishte rrahur dik, gjat prleshjeve t mbrmshme me demonstruesit. Kur ina-
  10. 10. 10 tosej, ai ishte shum agresiv, sidomos kundr atyre q ishin m t dobt se ai. Sa e sa her e kishte prjetuar inatosin e tij mbi trupin e saj. Ia kishte msuar mimikn dhe rregullat e tjera q kurr n jetn e saj as q i kishte shkuar mendja se ekzistonin. N prani te t tjerve ata linin prshtypjen e nj ifti t lumtur, pr nj dashuri t prsosur, pr nj ift t kulturuar, kurse n ann tjetr e provokonte pa shkak, derisa ajo e humbiste durimin. Pastaj e shtronte n dajak. Derisa ajo ishte nn peshn e vuajtjeve t shkaktuara nga rrahja, ai nuk e linte t qet, i hidhej mbi trupin e saj fillak dhe i shfrynte epshet e tij shtazarake. Pas gjith ktyre vuajtjeve, pasonin mikli- met dhe fjalt e mdha t dashuris. Sikur t mos mjaftonin t gjitha kto, ai ishte edhe gjysm narkoman. I kishte rastisur disa her ta gjente n dhomn e gjumit n agoni t trisht, apo t tretur thell n ekstaz. Hern e par, kur e kishte par, ishte stepur nga tmerri. Sikur ta kishte lajmruar dikush, kis- hte ardhur Mentori. Sa mir bre q erdhe! T lutem, shpejt, shpejt se ai po vdes! kishte thirr Bardha e tmerruar, pa u prshndetur fare me t. Kush po vdes? ka ndodhur!? Feri! Eja n dhomn e gjumit! Mentori kishte hyr me t shpejt n dhom. Era e rnd e mariuhans e bri Mentorin t dridhej. Ishte e mundur q edhe dhndri i tij ta prdorte drogn?! O bobo, edhe policia qenka e droguar?! Mos u shqetso, Bardha. Nuk ka gj. sht i dro- guar. Do ti kaloj shpejt! i kishte thn Mentori. Bardha nuk kishte dashur ti besonte. Pastaj i kishte
  11. 11. 11 treguar se far duhani kishte pir. Ky sht duhan burrash, duhan kaak, i kishte thn ai. N mnyr t trthort Bardha ishte prpjekur q marrdhniet me Babiqin t ftoheshin. T vepronin si edhe t tjert, ngadal dhe pa u vrejtur t largoheshin dhe Mbylle moj ti, kur u br ti t kndosh ktu? Ti sdi gj! e kishte ndrprer Feri dhe kishte vazh- duar: Ne kemi nevoj pr t, prandaj duhet t mos i shkpusim marrdhniet e mira q i kemi. sht koh e keqe, si dihet, ndoshta do t na nevojitet ndonjher. Bardha i kishte treguar se Babiqi nuk ishte serioz me t, kishte nj shikim jo t zakonshm, pastaj kishte shum dshir t frkohej rreth saj, me nj kujdes t tepruar. Ka br shaka me ty, i kishte thn Feri. Bardha i kishte treguar Mentorit, i cili kishte marr flak, sa pastaj ishte penduar pse kishte folur. Kishte frik se do ti dilte t vllait ndonj telashe me t, gj q Bardha nuk e dshironte. Edhe pa telashet e saj, Mentori kishte mja