Gezichten van Het GielsBos 2012

Download Gezichten van Het GielsBos 2012

Post on 06-Mar-2016

216 views

Category:

Documents

3 download

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Jaarverslag van Het GielsBos.

TRANSCRIPT

<ul><li><p>1gezichtenvan hetgielsbos</p><p>jaarverslag 2012</p></li><li><p>2012</p><p>1 januari 2012:Komst van twee paarden op boer-derij Kondigen samenwerKing met vzw de as aan. Bewoners rijden weer paard in Het GielsBos!</p><p>27 maart 2012: vernieuwend woonconcept FLeXwonen boven doopvont.Flexibele en aanpasbare inrichting van individuele bewonerskamer behoort in toekomst tot mogelijkheden. </p><p>29 februari 2012: uitroL van modeL van individueLe ondersteuningspLanning. Participatie en betrokkenheid van ouders als partners in zorgplanning van bewoners voort-aan een feit.</p><p>19 april 2012: Het gieLsbos in de ban van de eerste steen. Onder enorme belangstelling van bewo-ners en medewerkers, leggen Vlaams minister Jo Vandeurzen en gedeputeerde Marc Wellens de eerste steen voor de fundamenten van de eerste zeven wonin-gen. Startschot van wat voor Het GielsBos het grootste project van de 21e eeuw zal worden, het Masterplan Wonen. </p><p>uit diaLoogcaF met babbeLtaFeLs groeit nieuwe Hedendaagse en gedragen missie. Houvast en toetssteen voor nieuwe projecten rond de bestaansredenen van Het GielsBos.</p><p>cijFers, tabeLLen, vergeLijKingen, waarderingen, inscHattingenDiepgaande voorbereidende studies en analyses voor renova-tie van dienstengebouw (centrale keuken en wasserij) en behandel-gebouw (zwembaden en sporthal).</p><p>naar een gentegreerd dossierbeHeer.Een jaar vol opleiding in ORBIS-dossier.</p></li><li><p>2013</p><p>1 oktober 2012: uitvoering nieuw sociaaL aKKoord. Aangepast middagmaaltijduur en activiteitenaanbod als hefboom voor realisatie van gezonder en comfortabeler dag- en nachtritme voor bewoners. </p><p>13 december 2012: aLgemene vergadering: wisseL van de wacHt.Marc Wellens - voorzitter van de vzw - draagt vaandel over aan nieuw gedeputeerde voor welzijn Peter Bellens. </p><p>24 december 2012:basis voor Financiering Fase 2, 3 en 4 van masterpLan wonen. VIPA verklaart aanvraagdos-sier voor financiering ontvankelijk. </p><p>20 september 2012: verbreding van ons aanbod. Engagement tot fusie tussen Het GielsBos en t Margrietje als ant-woord op nieuwe uitdagingen en ontwikkelingen in de sector: ruimer aanbod aan grotere doel-groep. </p><p>oktober en november 2012: bijzonder woonoverLeg op paviLjoen egeL rond FLeXwonen.Verfijning ontwerp indivi-duele kamer met optimaal comfort als streefdoel, vanaf 2014. </p><p>17 december 2012:stedenbouwKundige vergunningvoor bouw van fase 2, 3 en 4 van Masterplan Wonen is principieel aanvaard. </p><p>beKracHtiging van spLitsing vzw gouverneur Kinsbergen. Vanaf 1 januari 2013 vaart Het GielsBos, als onafhan-kelijke vzw, een autonome koers.</p><p>naar een gentegreerd dossierbeHeer.Een jaar vol opleiding in ORBIS-dossier.</p></li><li><p>beste lezer,</p><p>ben jij goed in inschatten? Heb je enig idee hoe vaak we in 2012 in Het Gielsbos het woord verandering over de lippen lieten gaan? Wij heb-ben het alvast niet geteld. Wat we wel zeker weten, is dat veranderen, opstarten, aanvangen, hervormen op alle domeinen binnen de organisatie aan de orde was. soms stond het einddoel van bij het begin scherp gefor-muleerd, soms ontdekten we gaandeweg de weg om te gaan. </p><p>Alle geplande veranderingen dienen slechts n enkele intentie: volwas-senen en kinderen met een beperking een veilige en geborgen thuis bieden in Het GielsBos. Deze intentie, gefor-muleerd in de nieuwe missie van Het GielsBos, zal ons de volgende jaren helpen een organisatie uit te bouwen die de toekomst van alle bewoners en medewerkers garandeert. Kortom: Het GielsBos, gedreven door buitengewone mensen. </p><p>Wereldwijd kondigt 2013 zich aan als een jaar van besparingen en bezuini-gingen. Ook wij moeten nauwlettend de rentabiliteit van onze organisatie in het oog te houden. Waar we echter </p><p>nooit op zullen besparen is menselijke verbondenheid. Want voor ons zijn hartelijkheid en oprechte menselijke vriendschappen geen luxeartikelen, maar eerste levensbehoeften. De verha-len uit het jaarverslag vertellen je hoe mooi oudere en jonge bewoners zich verbinden, hoe studenten een blijvend contact met bewoners koesteren, of hoe medewerkers een bewoner een aparte plaats geven in hun hart, </p><p>Stuk voor stuk werden deze verhalen aangedragen door medewerkers, die vonden dat deze gezichten een plekje in het jaarverslag van 2012 verdienden.Laat je inspireren. </p><p>Pol Vanden Weygaert Algemeen directeur</p><p>Guy BruyninckxDirecteur zorg</p><p>Bruno StappaertsFinancieel directeur</p></li><li><p>gezichtenvan het</p><p>gielsbos</p></li><li><p>danny is de jongste van de drie gebroeders Wuyts die Het Gielsbos rijk is. alle drie hebben ze een sterk karak-ter, en een willetje waar je niet omheen kan. danny is heel betrokken met de bui-tenwereld. Hij houdt van sociale contacten, maar is toch pas cht op zijn gemak in zijn vertrouwde omgeving van vos 4. daar heeft hij zijn eigen plekje, voelt hij zich volledig aanvaard zoals hij is.</p><p>En van de karakteristieken die kenmerkend zijn voor Danny, is dat hij volledig opgaat in de emotie van het moment, en daar soms ook in vast komt te zitten. Dan heeft hij het moeilijk om een overgang te maken naar een nieuwe situatie, of bv. om in te gaan op een voorstel om een uitstap te maken. Om te voorkomen dat hij al op voorhand spanning opbouwt omwille van een aan-komende activiteit, worden weinig vaste activiteiten ingepland, en gebeurt er veel onaangekondigd.</p><p>danny</p><p>En van de mensen die Danny vaak als een vingerknip uit een dergelijke blokkade kan doen vrijkomen, is stafme-dewerker Hilde. Zij is verantwoordelijk voor de rondleiding van bezoekers, en stapt dan vaak spontaan naar Vos om deze bezoekers aan den lijve te laten kennismaken met de werking van Het GielsBos in de woningen. </p><p>Zodra Hilde binnenkomt in Vos 4, biedt Danny zich meestal aan om de rondleiding in de woning op zich te nemen. Met zijn gekende enthousiasme toont hij zijn kamer, de badkamer, stelt hij medewerkers voor, en geniet met volle teugen van de belangstelling. </p><p>Het gebeurt ook wel eens dat Danny weigert om mee te werken. Hilde weet dan precies hoe laat het is, en laat hem rustig in zijn eigenheid. Vaker wel dan niet, voelt hij aan dat Hilde hem altijd </p><p>nog een kans zal geven, en besluit hij toch nog deel te nemen. </p><p>Voor Hilde is Dannys medewerking de mooiste illustratie om aan bezoekers te tonen hoe belangrijk het is om aandacht te hebben voor de mogelijkheden van mensen met een beperking, eerder dan voor wat ze net kunnen. </p><p>Danny laat ook een blijvende indruk achter bij bezoekers, in het bijzonder bij studenten. Hij maakt met iedereen een praatje en vraagt hun naam. Zijn gezicht vergeet je niet snel, zijn open blik con-fronteert bezoekers met een mens, niet zo maar een anonieme bewoner. Kortom: PR is hem op het lijf geschre-ven. Met al zijn sterktes en zwakheden biedt Danny aan Hilde telkens een gele-genheid om te tonen hoe kwaliteit van leven voor al onze bewoners schuilt in de kleine dingen. </p><p>PR-assistent</p><p>6 | jaarverslag 2012 </p><p>voor mij is dannys assistentie een echte ontdekking, zowel van zijn mogelijkheden, als van de gelegenheid om hem een werkerva-ring te bieden zonder dat hij zijn vertrouwde vos 4 moet verlaten. Hij doet telkens weer zo hard zijn best, het is ontroerend. - Hilde </p></li><li><p>personen met Gedragsmoeilijkheden), de eerste stappen om aan de slag te gaan met de technieken van Gerrit Vig-nero. </p><p>In een notendop: Nicole sprak vier afzonderlijke momenten af met de woongroep om video-observaties te doen. Uit deze urenlange opnamen selecteerde Marij fragmenten die dan vervolgens aan het voltallige team van Egel 5 werden getoond, om zo ontdek-kend te leren kijken naar Isabelle. Al </p><p>gauw viel op dat wat je ziet dikwijls verschilt van hoe je het interpreteert. Dit kan heel confronterend en verfris-send zijn voor begeleiders.</p><p>Aan het einde van deze vergadering werden geen grootse conclusies gefor-muleerd, ieder van de begeleiders ging aan de slag met persoonlijke acties, naar aanleiding van wat ze gezien hadden.</p><p>Iedereen kon het een beetje laten bezinken, maar wat opviel is dat de begeleiders stuk voor stuk met andere ogen naar Isabelle begonnen te kijken. De videobeelden hebben hen een ander, vollediger beeld van Isabelle gegeven. Door de positieve benadering van de techniek van Vignero vonden ze nieuwe energie om begrip te tonen voor pro-bleemgedrag, en Isabelle meer positieve aandacht te geven alvorens dergelijk gedrag zich stelt. Met andere woorden: ze keken niet alleen met een frisse blik naar Isabelle, ook naar hun eigen hande-len en omgang met Isabelle.</p><p>De aanpak biedt geen magische oplossingen: wel heeft de toepassing van Vigneros techniek aan dit team een opkikker gegeven, een nieuw begin in een proces dat nooit af zal zijn. De posi-tieve effecten van deze benadering, van het ontdekkend kijken, zijn vandaag dagelijks voelbaar in Egel 5.</p><p>isabelle woont al 33 jaar in Het Gielsbos. altijd werd ze ervaren als iemand die moei-lijk te doorgronden is, waar je weinig zicht op krijgt, die je niet zomaar kan lezen. als karaktertrek is dat niet zo buitengewoon. toch kun-nen we vandaag niet zonder trots melden dat we isabelle nu een beetje beter kennen. Ze is een fiere dame, die opfleurt als ze in veilige han-den is, en die flink haar plan kan trekken.</p><p>Isabelle beschikt niet over verbale communicatie. Bovendien vertoont ze opvallend weinig mimiek, waar je emoties van zou kunnen aflezen. Haar gedrag is dus de enige indicatie van haar gemoedstoestand. En net dat gedrag bleek bij Isabelle vaak moeilijk te begrijpen. Vandaar dat Isabelles ABO (Aandachts Bewoner Opvoeder) ging aankloppen bij Marij, de psychologe van Egel. Ze wilde graag een inspan-ning leveren om Isabelle beter te leren begrijpen. Meteen ondernam Marij in samenwerking met Nicole van de afde-ling OOg (Opvang en Ondersteuning van </p><p>isabelleeen ondooRgRondelijke dame?</p><p>| 7 </p><p>Het gebruiken van de methode van Gerrit vignero heeft ons nieuwe inzichten gegeven. dit draagt bij tot de levenskwaliteit van isabelle. daarom was het voor ons dit jaar iets om zeker niet te vergeten. - marij </p></li><li><p>annemie </p><p>en haaR babbelende knieannemie is een vrolijke ver-schijning. met heel haar lichaam toont ze dat ze blij is om je te zien. in n oog-opslag zie je dat ze even nadenkt, of dat ze zoekt naar manieren om zich uit te druk-ken. Het is dus niet toevallig dat de werkgroep micro-elek-tronica al jarenlang met annemie samenwerkt om haar te ondersteunen in haar communicatie.</p><p>Deze werkgroep is al jaren actief in Het GielsBos, maar zelden komt ze op de voorgrond. Ze gaan bescheiden te werk, maar hun inspanningen zijn grensverleggend. Ze gaan op zoek naar de nieuwste technologien, denken na over toepassingen voor onze doelgroep, en wisselen informatie uit. Het voorbije jaar gingen ze bijvoorbeeld aan de slag met een proefproject met iPads, dat op veel enthousiasme onthaald werd op de woongroepen.</p><p>Het verhaal van Annemie gaat al terug tot 1988. Toen bleek dat zij haar rechterknie het beste kan controleren, dus dat deze knie de sleutel zou kunnen worden in verdere communicatieont-wikkeling. Jarenlang naarstig oefenen en onderzoeken in de werkgroep leidde er in 2002 al toe dat Annemie de trotse eigenaar werd van een spraakcomputer. Met een klikcontact op de knie slaagt </p><p>ze erin pictos aan te duiden en zo te vertellen over haar uitstapjes naar huis, over de familie die ze ontmoet heeft en het lekkers dat ze gegeten heeft. Haar contact met de buitenwereld is er sinds-dien alleen maar op vooruit gegaan. Annemie blijft ook op de hoogte van de actualiteit: minstens n keer per week bekijkt ze in groep het (wereld)nieuws op de computer, waarbij zij met haar knie op tijd en stond doorklikt naar het volgende artikel.</p><p>In de woongroep wordt niet dage-lijks met de spraakcomputer gewerkt: de begeleiders kennen Annemie goed genoeg om haar expressieve ogen te lezen. Maar Annemie heeft de smaak te pakken. Zij kijkt uit naar de komst van de nieuwe computer in Merel: de mogelijkheden van die machine zijn voor haar eindeloos. Met haar voorkeur voor moderne technologie kan ze nauwelijks wachten om aan de slag te gaan met dit nieuwe speelgoed.</p><p>de werkgroep verricht jaar na jaar werk achter de schermen. met annemie willen we illustreren hoe ver we willen en kunnen gaan in de ondersteuning van iedere bewoner in zijn of haar mogelijk-heden. - jos </p><p>8 | jaarverslag 2012 </p></li><li><p>lea en elodie</p><p>oud en jong zij aan zijmeid. De begeleiders van Langoor 1 stonden er bij en keken er naar: voor hun ogen ontstond een prachtige zorgende relatie. Lea vertroetelde Elodie, nam haar op de schoot, hielp haar waar ze kon. Natuurlijk moedigden we dit aan, getuigt Gerd. Hoe kan je ook anders als je zoiets moois ziet gebeuren. </p><p>Tenslotte betekende de komst van zon jeugdig meisje ook veranderingen voor de hele groep: Langoor 1 werd plots opgeschrikt door piepend speelgoed en andere geluidjes die voor een kind als Elodie net heel stimulerend werken. Dat zorgde voor nieuwe uitdagingen, en ook voor nieuwe energie in de woongroep. </p><p>Nieuwe dingen werden uitgeprobeerd, en andere bewoners ontwikkelden samen met Elodie nieuwe interesses.</p><p>lea kan je met n woord beschrijven: een moeder-kloek. een kloek met pit. Ze weet wat ze wil: bovenal haar geliefde medebewoners rondom haar verzameld zien. Zodat ze voor hen kan zor-gen.</p><p>elodie heeft een even sterk karakter als haar woon-groep-moeke lea. met haar elf levensjaren is ze in volle groei, en ze heeft nog heel wat te verkennen in de wereld.</p><p>vijftig jaar leeftijdsverschil, is dat wel een goed idee in n woongroep?</p><p>Toen Elodie enkele jaren geleden haar intrede deed bij Langoor 1 is die vraag wel eens ter sprake gekomen. Toch bleek al snel dat jong bloed alleen maar een verrijking was voor de dynamiek in de groep. Lea aarzelde geen seconde en ontfermde zich meteen over de kleine </p><p>Vandaag beschouwt Langoor 1 zich niet als een doorsnee verzorgingsgroep: We zijn heel heterogeen samengesteld. Sommigen zijn mobiel, anderen hebben hier hulp bij nodig. De ene kan zich ver-baal uiten, de andere moet zich zonder taal uitdrukken. En zo hebben we ook oudere en jongere bewoners. Zowel het team van Langoor 1 als de bewoners ervaren dit als iets verrijkends, vertelt Gerd.</p><p>Elodie geniet dagelijks van haar status als benjamin, en zet grootse stappen in haar ontwikkeling onder het wakend oog van Lea. </p><p>En Lea? Lea zou Elodie niet meer kunnen missen. Haar oogappel is haar te dierbaar geworden. Niemand van ons zou het over het hart krijgen ze nog van elkaar te scheiden.</p><p>| 9 </p><p>verbondenheid is een gevoel dat we altijd nastreven voor onze bewoners, maar niet zo eenvoudig te realiseren is. Zoiets vanzelf tot stand zien komen, is van een zeld-zame schoonheid. We doen alles wat we kunnen om dit te onder-steunen. - Gerd </p></li><li><p>En eens hij, enkel met een zadeldoek en singel, op de rug van Alina zit, zie je iets wonderlijks gebeuren: de ritmi-sche bewegingen doen zijn gespannen houding verzachten, de schouders zak-ken, de spanning glijdt van hem af. Over een voltreffer gesproken: voor Guy zijn deze paarden meer dan de gedroomde vrijetijdsbesteding. Ze betekenen een onbeschrijflijke toegevoegde waarde.</p><p>te evalueren. Iedereen was het roerend eens: dit was zowel voor de mensen van De As als Het GielsBos een voltreffer.</p><p>Ondertussen plukten bewoners als Guy de vruchten. Regelma...</p></li></ul>