¥¾ment tehnologija i razvoja tehnolo¥œki ¢  usavr¥œavanja...

Download ¥¾ment tehnologija i razvoja Tehnolo¥Œki  ¢  usavr¥Œavanja i unapredjivanja postoja¤â€e tehnologije

Post on 30-Jul-2020

2 views

Category:

Documents

0 download

Embed Size (px)

TRANSCRIPT

  • -seminarski rad- Predmet:Menadžment tehnologija i razvoja

    Tema: Tehnološki sistemi

    Univerzitet u Novom Sadu Tehnički fakultet “Mihajlo Pupin”

    Zrenjanin

  • Na operativnom nivou, upravljnje tehnologijom podrazumeva planiranje, organizovanje, koordinaciju i kontrolu tehnoloških operacija koje su realizovane sa raspoloživom tehnologijom u organizaciji.

    Operativno upravljanje tehnologijom okrenuto je krajnjem cilju ostvarenja efikasnosti tehnološkog sistema, procesa i operacija kao izraza primenjene tehnologije u praksi organizacije.

     Efikasnost predstavlja odnos inputa i autputa, tako da se efikasnost tehnološkog sistema prati kroz odnos svih uloženih elemenata na ulazu u tehnološki sistem i ostvarenih rezultata u obliku proizvoda na izlazu tehnološkog sistema.

    1.Tehnološki sistemi

  • Menadzeri na operativnom nivou nastoje, sa datom tehnologijom, da ostvare planom predvidjene karakteristike izlaza: troškove, kvalitet, količinu i sve to u planiranom vremenu.

    Operativni menadžeri tehnologija ne bave se pitanjima da li je tehnologija kojom raspolažemo konkurentna i da li se pojavila nova koja ima superiorne preformanse. Njihova aktivnst je usmerena na eksploataciju postojeće tehnologije u skladu sa principima efikasnosti, a svi problemi i teškoće na koje nailaze u operacionalizaciji tehnologije predstavljaju signale strateškom upravljačkom nivou da se iniciraju projekti razvoja , usavršavanja i unapredjivanja postojaće tehnologije ili da se kupi gotova nova tehnologija koja daje bolje rezultate. Strateški i operativni nivo upravljanja tehnologijom koje su medjusobno čvrsto povezane i zajedničkim naporima obezbedjuju uspešni konkurentni menadžment.

     Primenjena tehnologija se u praksi analizira pomoć sistemskog pristupa. Tehnološki sistemi su izraz primenjene tehnologije i menadžeri ovim pristupom razvijaju metode, tehnike i alate kojima brže i preciznije sagledavaju ključne dimenzije tehnologije u primeni na koje treba uticati da bi se ostvarili cena, kvalitet, količina i rokovi kojima se zadovoljavaju potrebe kupaca, realizuje prodaja na trzištu i obezbedjuje poslovni uspeh.

  •  Koncepcije Bertalanfija i njegov rad na opštoj teoriji sistema zasnivale su se na njegovom poznavanju biologije. Od tada su znanje i postulati opšte teorije sistema dalje razvili u naučnu disciplinu.

    Osnovni zadatak opšte teorije sistema je da na osnovu saznanja o posebnim i različitim sistemima, postavi opšte zakonitosti, principe i kategorije, logičko metodološki osnovicu koja je zajednička i koja se dalje može primeniti prilikom proučavanja različitih specifičkih konkretnih sistema.

     Virtalni problem našeg doba: ishrana stanovništva, borba za zaštitu čovekove sredine, energetski problemi, problemi optimalnog iskorišcenja mogu se proučavati, analizirati i rešavati na bazi sistemskog pristupa, pomoću sistemske analize i ostalih tehnika i metoda koje su se u tom okviru razvile.

    U analizi tehnoloških sistema svestrano je korišćen sistemski pristup.

    1.1 Karakteristike sistemskog pristupa

  •  Sistemski pristup omogucava da precizno definise predmet istrazivanja - tehnološki sistem. To je osnova za odredjivanje upravljanja i organizacije tehnološkog sistema.

     Bertalanfi daje jednostavno objašnjenje da je sistem kompleks elemenata koji se nalaze na uzajamnoj povezanosti. Smatra se da sistem predstavlja skup odredjenog broja uzajamno povezanih i medjusobno zavisnih elemenata koji čine relativno samostalnu celinu.

    Osnovni elementi i kriterijumi za indentifikaciju i klasifikaciju sistema su: struktura, koordinate sistema, informacije i funkcije koje obvlja. Struktura sistema se jednostavno može objasniti kao skup njegovih elemenata podsistema, prikazan kroz njihove medjusobne interakcije, veze izmedju sistema, i okoline, sa naznačenim ulazima i izlazima. Prema tome, sa obzirom na njihovu strukturu, sistemi se dele na proste, složene i velike.

     Prema prirodi svog nastanka sistemi mogu biti: prirodni i veštački.  Prirodni sistemi nastaju bez organizovanog, svesnog učesća i

    delovanja čoveka, veštački su nastali svesnim, svrsishodnim delovanjem ljudi.

  •  Prema svom odnosu prema okolini sistemi mogu biti: otvoreni i zatvoreni Otvoreni sistem obavlja razmenu materija, energije i informacije sa

    okolinom dok zatvoreni sistemi nemaju osobinu razmene ova tri faktora sa okolinom.

     Prema transformaciji ulaza u odgovarajuci izlaz ili promenama stanja sistema, sistemi se dele na: determinističke, stohastičke i slučajne.

    U determinističkom sistemu je u svakom trenutku poznato stanje sistema, a delovanje upravljačke akcije vodi ka transformaciji u tačno poznato i determinisano stanje.

    U stohastičkom sistemu pod dejstvom upravljačke akcije stanje se transformise u jedno od konačnog skupa mogucih stanja . Pri tome poznate su i stohastičke veličine, verovatnoće raspodele verovatnoća odvijanja mogućih transformacija.

    U slučajnim sistemima na osnovu odredjene upravljačke akcije ne može se odrediti očekivano buduće stanje.

     Sistem može da sadrzi sva tri oblika transformacije stanja i u odredjenim delovima da bude deterministički, u drugim stohastički i slučajni. Sistemi se prema promeni stanja, u vremenu mogu biti: statičke i dinamičke.

     Statički sistemi protokom vremena ne menjaju svoje stanje. Dinamički sistemi menjaju svoje stanje sa protokom vremena.

  • Danas se sve više u proučavanju različitih pojava u realnom svetu koristi sistemski prikaz.

     Sistemaski prikaz podrazumeva: odredjeni način razmišljanja, metod ili tehniku analize, pristup upravljanju sistemima.

     Sistemski pristup se razvio u skladu sa promenama i dostignućima naučno tehnološke revolucije.

     Sistemaski pristup proučava celinu kroz interakciju njenih delova.  Sistematska analiza predstavlja metod sistemskog pristupa za

    proučavanje kompleksnih problema iz oblasti organizacije i upravljanja. Izdvajaju se dva moguća aspekta sistemske analize: matematički i logički.

    Matematički pristup pomoću sistema matematičkih i logičkih jednačina održava kompleksne medjuzavisnosti i ponašanje realnog sistema, a osnovni cilj je da se reši problem optimizacije neke kvantitativno izražene funkcije sistema.

     Logički pristup strukturira probleme, odredjuje ciljeve sistema, realizuje ciljeve, uz uvažavanje svih uslova i ograničenja prilikom donošenja složenih odluka.

  • U opštem modelu sistema, jasno se izdvajaju ulaz i izlaz, a izmedju je ,,crna kutija”. Crna kutija u tehnološkom sistemu je tehnološki proces sa operacijama u kojima se kreira nova vrednost.

     Sistem kao celina poseduje neke opšte karakteristike: predstavlja integralnu celinu medjusobno povezanih elemenata, na specifičan način se vezuje sa okruženjem, posmatra se kao element sistema višeg reda, elementi sistema mogu se posmatrati kao sistemi nižeg reda.

     Struktura sistema predstavlja njegovu značajnu karakteristiku jer samo poznavanje sastava - elemenata sistema ne pruža uvid u njegovu strukturu .

     Struktura sistema nije samo raspored njegovih elemenata, već se odnosi na otkrivanje osnovnih karakteristika i komponenti sistema kroz analizu njegove stvarne dinamike i ponašanja.

     Realani sistem je predstavljen pomoću modela, a model treba da uključi samo ono sto je značajno za ciljeve proučavanja.Cilj istraživanja opredeljuje i stepen agregacije modela.Model je pojednostavljen odraz realnog sistema a razvija se sa ciljem da se realni fenomen analizira i prouči kako bi se na kraju unapedio i usavršio.

  •  Po opštoj teoriji sistema, sistem predstavlja medjuzavisan kompleks funkcionalno povezanih delova.

    Moderna teorija organizacije razvija se iz klasičnih koncepcija organizacije koje su naročito isticale organizacionu strukturu, hijerarhijske odnose, autoritet, specijalizaciju, širinu kontrole i linijske i stabne odnose.

     Savremene teorije posmatraju organizaciju kao sistem uzajamno nezavisnih delova i promenljivih.

     Teorija sistema hijerarhiskog tipa nastala je u vezi sa nastojanjem da se teorija sistema poveze sa teorijom organizacije gde se opšta teorija sistema pokazala neprikladnom u predstavljanju unutrašnjih funkcija organizacije.

    Organizacija se posmatra kao sistem sastavljen od medjusobno povezanih podsistema u okviru kojih se donose odluke, a ovi podsistemi su rasporedjeni hijerarhijski, što obezbedjuje: jednostavne osnove, matematičku preciznost pri definisanju i koncepciji problema, prolaznu tačku za matematičke i kompjuterske simulacione studije različitih pitanja i problema analize i projektovanja organizacije.

    1.2.Hijerarhijski sistemi

  • Na osnovu navedenih karakteristika, može se zaključiti da je hijerarhijski karakter sistema u neposrednoj vezi sa njegovom celinom, a ogleda se kroz: lančano uključivanje sistema jedan u drugi , interakciju individualnih podsistema uključujući delovanje ciljeva odredjenih podsistema i njihovo delovanje i uticaj na sistem koji se posmatra.

     Karakteristike zajedničke za hijerarhijsku strukturu sistema su: 1. Postoji vertikalni raspored podsistema što znači da se sistem u celini

    sastoji od grupe medjusobno delujućih podsistemima postavljenih u vertikalnu hijerarhijsku strukturu.

    2. Postoji pravo na intervenciju ili postoje podredjene i nadredjene jedi

View more >