circumplaudo nr 70 juli 2014

Download Circumplaudo nr 70 juli 2014

Post on 01-Apr-2016

213 views

Category:

Documents

1 download

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Tweemaandelijks verschijnend literair platform

TRANSCRIPT

  • nummer 70 | juli/augustus 2014 | 9e jaargang

    Literair internettijdschrift

    CIRCUMPLAUDO

  • CIRCUMPLAUDO 2

    CIRCUMPLAUDO

    nummer 70

    juli/augustus 2014

    9e jaargang

    -tweemaandelijks verschijnend literair platform-

    Ad van der Zwart Marijke Scholten

    Eric Peterse Redactie

    www.circumplaudo.nl

    Webadres

    www.facebook.com/Circumplaudo Facebook

    adzwart@circumplaudo.nl E-mail

    Kopij kan worden ingezonden naar het bovenstaande e-mailadres. Kopij

    Ad van der Zwart Vormgeving website

    Marijke Scholten Eindredactie

    Robert Lerich | Dreamstime Omslagfotos

    Eric Peterse Vormgeving omslag en binnenwerk

    Rob den Boer Beheer facebookpagina

    2014 Copyright berust bij de betreffende auteurs. Copyright

    Deze uitgave is zonder subsidie tot stand gekomen.

  • CIRCUMPLAUDO 3

    Inhoud

    Argibald - Cartoons 4, 19, 20, 24 en 42

    Rudolf Paul - Piemellengte in Parijs 5

    Leo van der Sterren - De groene waterpas 9

    Fabian de Sackenay - Gedichten 21

    Hilde A.M. Jutte - Het besluit 25

    Gurkje van Dam - Gurkje leert koken 36

  • CIRCUMPLAUDO 4

    Argibald

  • CIRCUMPLAUDO 5

    Rudolf Paul

    Piemellengte in Parijs

    Hier zit ik dan in mijn nieuwe zomerjurk mooi te wezen op

    het terras van het befaamde Les Deux Magots. Met mijn rug

    tegen de muur, onder de grote spiegels. Met mn blote benen

    in het zonlicht, mn gezicht in de schaduw. Ze hebben me

    hier in mn eentje achtergelaten bij het beroemdste literaire

    caf van Parijs. Om mijn beduimelde pocket van Heming-

    way, A Moveable Feast, over het Parijs van weleer uit te le-

    zen en af en toe naar mensen te kijken, voorbijgangers, Pa-

    rijzenaars van nu. En wachten hopen dat er een charman-

    te, intellectuele Fransoos langs loopt, die me opmerkt, op

    me af komt en met me in gesprek raakt.

    Zou zo maar kunnen. Gebeurde vroeger toch ook toen

    Sartre en de Beauvoir en Camus hier stamgasten waren? En

    daarvoor, in de jaren twintig: Hemingway, Scott Fitzgerald,

    James Joyce en T.S. Eliot. En nog een generatie eerder:

    Apollinaire, Rimbaud.

    Maar niks daarvan, geen enkele overgebleven existentia-

    list, modernist, surrealist. Ze zijn dood, allemaal dood, hun

    lichamen vergaan, hun botten en schedels rustend onder de

  • CIRCUMPLAUDO 6

    pompeuze grafstenen van het Cimetire du Pre-Lachaise,

    waar de meiden naar toe zijn onder begeleiding van de Bel-

    gin. De jongens zijn op weg, onder aanvoering van Lange

    Hans en Herr Hermann, naar de graftombe van Napoleon,

    de andere kant op.

    Ach ja, Napoleon Eens de machtigste man van Europa.

    Maar die heeft hier als achttienjarige verlegen jongen ook

    nog rondgehangen, die heeft zich ergens hier in de buurt

    door een lelijk hoertje laten ontmaagden. Nee, Napoleon, de

    kleine keizer, dat was niks voor de dames, hadden ze be-

    weerd. Dat manneke van 1,63 meter met zn petieterige ie-

    niemieniepiemie van slechts 3,8 cm Bertus had het ge-

    checkt op internet nog net een ietsiepietsje groter dan het

    plassertje van ons Manneke Pis te Brussel, snoof de Belgin,

    maar het scheelde niet veel. Maar met zijn mieniepikkie

    heeft Napoleon toch maar eventjes een tijdje de onverzadig-

    bare Keizerin Marie-Louise blij kunnen maken; die lustte er

    wel pap van, dat achttienjarige, breedheupige, grote, rond-

    borstige, zeer begaafde meisje uit Oostenrijk acht talen

    sprak ze, en ze speelde piano.

    Maar nee, geen bezoekje aan het graf van Napoleon de

    geweldenaar voor de meiden uit Amsterdam en de Belgin uit

    Brussel. Ze verkozen het om de graven van Chopin, Molire

    en Proust te aanschouwen, dode beroemdheden gelegen op

    het Cimetire du Pre-Lachaise onder protserige grafstenen.

    En ook griezelige tombes: die enge vent die bezig was uit

    zijn graf te klimmen, die wilden ze beslist zien. Ook hiervan

    een foto op de laptop van Bertus. Maar bovenal wilden de

    dames de laatste rustplaats bezoeken van ene Victor Noir

    die trouwens maar weinig met rust gelaten werd. Duizenden

  • CIRCUMPLAUDO 7

    hitsige vrouwen beklommen zijn mansgrote beeltenis van

    brons en wreven zich klaar over zijn fikse, glanzende broek-

    bobbel. Het was een vrouwengeheim nou ja, zo geheim

    was het eigenlijk niet: het was algemeen bekend dat als je

    als vrouw een uitbundig seksleven ambieerde, je maar het

    beste in de legende kon geloven en aan het ritueel kon mee-

    doen. Victor Noir, de jongeman die daar languit lag in brons

    en steeds al die vrouwen over zich heen kreeg May West

    zou beslist tegen hem hebben gezegd als ze hem tegenkwam

    toen hij nog leefde: Young man, is that a pistol youre car-

    rying in your pocket, or are you just very glad to see me?

    Die Victor Noir was een journalist geweest, slechts een-en-

    twintig jaar, doodgeschoten door een neef van Napoleon.

    Trouwens, nu ik het toch met mezelf over de afmetingen

    des piemels heb, bedenk ik me dat hier, ja juist hier, in dit

    befaamde restaurant, Les Deux Magots, Scott Fitzgerald

    eens aan Hemingway vroeg ik haal even mijn beduimelde

    pocket A Moveable Feast erbij die ik gisteren bij zon stalle-

    tje langs de Seine heb gekocht, ik blader erin ja hier heb je

    het het hoofdstukje A Matter of Measurements Scott

    Fitzgerald beklaagt zich bij Hemingway: Zelda said that the

    way I was built I could never make any woman happy

    She said it was a matter of measurements. Hemingway

    nodigt Scott even mee te komen naar het herentoilet om

    gezamenlijk het tussenbeens gevalletje van Scott te bekijken

    en te beoordelen. Hij verklaart: Youre perfectly fine

    Theres nothing wrong with you. Go over to the Louvre and

    look at the people in the statues and then go home and look

    at yourself in the mirror in profile. Scott stribbelt nog wat

    tegen maar Hemingway troont hem mee naar de Louvre. It

  • CIRCUMPLAUDO 8

    is not basically a question of the size in repose, legt Hem-

    ingway uit. It is the size that it becomes. It is also a question

    of angle. En verder schrijft Hemingway: I explained to him

    about using a pillow and a few other things that might be

    useful for him to know.

    Ik kijk op van mijn lectuur. Using a pillow a question of

    angle hmmm. Waar heb ik toch eerder over dergelijke za-

    ken gelezen? Ach ja, natuurlijk. Bij onze Jan Wolkers. In dat

    naargeestige verhaal De Verschrikkelijke Sneeuwman,

    waarin een meisje op een zolderkamer op bed zit, haar

    vriendje met een in verbandgaas gewikkeld hoofd geklemd

    tussen haar blote dijen, ze zegt: doe maar een kussen onder

    je knien, dan kom je er beter voor.

    Kom, ik stap maar eens op. Zal ik naar het Louvre lopen

    aan de andere kant van de rivier? Net als Hemingway en

    Scott Fitzgerald naar mannenpikkies gaan kijken, allemaal

    in repose. Het is toch wat!

  • CIRCUMPLAUDO 9

    Leo van der Sterren

    De groene waterpas

    Mensen die zeggen alles aan het toeval over te laten, hoeven

    niet op mijn sympathie of achting te rekenen. Reinheid, rust

    en regelmaat, dat zijn de instrumenten die in slagorde opge-

    steld dienen te staan om existenties in goede banen te lei-

    den. Die middelen verlenen de mens structuur en houvast.

    Regulering houdt het leven draaiende. Zonder dat loopt al-

    les vast. Contingentie verstoort en vertraagt. Iemand die zijn

    lot in de koude handen van de serendipiteit legt, kan eigen-

    lijk net zo goed meteen afzwaaien. Nee, het is het maar goed

    dat onze tijd op aarde van de wieg tot het graf geregeld is,

    als afspiegeling, op een lager niveau, van de goddelijke

    voorbeschikking. Want God helpt de mensen. Hij draagt een

    niet onaanzienlijk steentje bij aan een gesmeerde voortgang

    van het wereldgebeuren, onze goeie ouwe God.

    Zo stuurde een kunstzinnige kennis waar ik via de digitale

    post mee correspondeerde, mij ooit een portretfoto toe. Ik

    heb de foto geprint en die prijkt nu op het dressoir tussen de

    groene waterpas en de salamander met de fez op zijn hoofd.

  • CIRCUMPLAUDO 10

    Op de voorgrond staat de kunstzinnige kennis terwijl daar-

    achter links een schildersezel prijkt en rechts een tafel met

    daarop papier, een inktstel en een kroontjespen. Die foto

    doet mij aan een zeventiende-eeuws schilderij denken. De

    compositie moet bewust zo zijn gedaan. In het midden het

    gezicht van mijn kennis, links de schildersezel als symbool

    van zijn bemoeienis met de beeldende kunst en rechts het

    schrijfgerei als embleem van zijn hoedanigheid als dichter

    en auteur. Waarom de dingen onduidelijk laten, als dat niet

    hoeft? En neem me niet kwalijk maar u bent soms toch heel

    erg hermetisch. En waarom? Waarvoor is dat nodig? Dat

    vroeg ik de dichter met het arabesk gemotiveerde sjaaltje

    om zijn hals. En hij ontkende glashard dat hij het hermetis-

    me huldigde. Zonder enig blikken of blozen.

    O ja, ik houd zeer veel van het maniertje van de elegante

    vrouw met het hondje. Als alle mensen moet ik door de

    week gewoon werken, maar op zaterdag en zondag vormt de

    elegante vrouw met het hondje een vast bestanddeel van

    mijn leven. Ik zie haar net voor het middaguur in de richting

    van het centrum van de stad schrijden. En