3. Çocuk genetik sempozyumu · abdomen mide (varlığı, sol üst kadran lokalizasyonu)...

of 97 /97
1 3. Çocuk Genetik Sempozyumu

Author: nguyennhan

Post on 09-Jul-2019

221 views

Category:

Documents


0 download

Embed Size (px)

TRANSCRIPT

  • 1

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

  • 2

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    NDEKLER

    Sayfa

    DAVET YAZISI 3

    KURULLAR 4-5

    BLMSEL PROGRAM 6-8

    KONUMACI ZETLER 9

    SZEL BLDRLER 24

    POSTER BLDRLER 45

  • 3

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    DAVET YAZISI

    Deerli Meslektalarmz;

    3. ocuk Genetik Sempozyumunun 11-13 Ekim 2017 tarihleri arasnda Antalyada yaplacan sevinle duyurmak

    istiyoruz.

    Hepimizin bildii zere, genetik hastalklar byk bir ksm ocukluk anda karmza kmaktadr. Bu nedenle pediatrideki hemen hemen tm bilim dallar ile pediatrik genetik bilim dal arasnda yakn bir ibirlii ortam

    mevcuttur.

    Genetik bilimindeki hzl ilerleme, nedeni bilinmeyen ok sayda hastaln sebebinin aslnda genetik problem veya

    problemler olduunu gstermeye balamtr. Bu gelimelerde, ncelikle tm ekzom dizileme yntemi ve kromozomal mikroarray analizlerinin yaygnlamas nemli bir role sahiptir.

    Sempozyumumuzda, zellikle bu yeni yntemlerin pediatride kullanm, sonularn yorumlanmas asndan,

    konusunda uzman ulusal ve uluslararas deneyimi olan konumaclarn sunumlar ile bilgilerimizi gncellemeyi planlamaktayz. Ayrca klinikte sk grlen sendromlarn takiplerinde dikkat edilmesi gereken noktalarn vurguland

    ve tan konulamayan hastalarn tartld klinik toplantlar da sempozyumumuzda yer alacaktr.

    Konumaclarn deerli sunumlar ile sempozyumun bata pediatrik genetik olmak zere, pediatrinin dier tm bilim

    dallar, tbbi genetik aratrma grevlileri ve uzmanlarnn ilgiyle ve heyecanla izleyebilecekleri bir bilimsel platform haline geleceinin inanc iindeyiz.

    Bilgi ve deneyimleriniz ile zenginleebilecek bu sempozyuma katlmnzdan ve Antalyann en gzel zaman olan

    sonbaharda sizleri arlamaktan mutluluk duyacaz.

    Prof. Dr. Ercan Mh

    Prof. Dr. Ergl Tunbilek

    Sempozyum Bakan ocuk Genetik Hastalklar Dernei Bakan

  • 4

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    KURULLAR

    Sempozyum Bakan ocuk Genetik Dernei Bakan

    Prof. Dr. Ercan MIHI Prof. Dr. Ergl TUNBLEK

    Sempozyum Sekreteri Yrd. Do. Dr. Banu NUR

    Onursal Kurulu Prof. Dr. Mustafa NAL (Akdeniz niversitesi Rektr) Prof. Dr. Glay ZBLM (Akd. . Tp Fakltesi Dekan)

    Prof. Dr. Burhan SAY Prof. Dr. Asm CENAN Prof. Dr. Sevim BALCI

    Prof. Dr. Memnune Yksel APAK Do. Dr. kran TAOY

    Dzenleme Kurulu Prof. Dr. Ergl TUNBLEK Prof. Dr. Ferda ZKINAY Prof. Dr. Derya ERAL

    Prof. Dr. M. Gnl OUR Prof. Dr. Ercan MIHI

    ocuk Genetik Hastalklar Ynetim Kurulu Prof. Dr. Ergl TUNBLEK Prof. Dr. Cihangir ZKINAY Prof. Dr. Beyhan TYSZ

    Prof. Dr. Koray BODUROLU Prof. Dr. zlem GRAY BOZKAYA

    Bilim Kurulu Memnune Yksel APAK

    Nurten AKARSU Dilek AKTA

    Yasemin ALANAY Mehmet ALKAFOLU

    zgl ALPER Sevim BALCI

    Seher BAARAN Koray BODUROLU

    Asm CENAN zden ALTIOK CLARK

    zgr OULLU Munis DNDAR

    Nursel ELOLU Derya ERAL

    Fatih Sheyl EZG Birsen KARAMAN Hlya KAYSERL

    Pelin zlem imek KPER Esra MANGUOLU

    Ercan MIHI

  • 5

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    Gnl OUR Hseyin ONAY

    Ferda ZKINAY Tayfun ZELK

    Cihangir ZKINAY Ferda PERN Nur SEMERC

    Mehmet SEVEN Asl TOYLU

    kran TAOY Ergl TUNBLEK Beyhan TYSZ

    Eda UTNE Zehra Oya UYGUNER

    Sezin YAKUT

    Yerel Organizasyon Komitesi Prof. Dr. Ercan MIHI

    Do. Dr. zden ALTIOK CLARK Yrd. Do. Dr. Banu NUR Yrd. Do. Dr. Asl TOYLU

  • 6

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

  • 7

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

  • 8

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

  • 9

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    KONUMACI ZETLER

  • 10

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    1-) DOWN SENDROMLU HASTALARIN ZLEM

    Dr. Banu NUR, Akdeniz niversitesi Tp Fakltesi, Pediatrik Genetik BD.

    Down sendromu (DS) insanda mental retardasyonun en sk grlen genetik nedeni olmakla birlikte en iyi bilinen

    kromozom hastaldr. nsidans 1/600~1/800 canl doum olarak bildirilmektedir. Sklnda blgesel yada

    toplumsal etkilenim olabilmekte ancak genel poplasyondaki skl deimemektedir. leri anne ya, Down

    sendromlu dourma ihtimalini arttran en nemli faktrdr. Annelerin 35 ya sonrasnda Down sendromlu ocuk

    dourma riskleri hamilelik ya ile orantl olarak artmaktadr. Down sendromunun rk, lke veya sosyoekonomik

    seviye ile ilikisi yoktur. Yaam sreleri 1900l yllarn balarnda 44 ya iken, 1990larda 68 ya (ort.55 ya) olarak

    bildirilmektedir. Mortalite oranlar KKH, ani ocuk lm, pnmoni, infeksiyon, lsemi nedeniyle ilk 5 yata

    yksektir. 10-40 ya aras yaam beklentisi genel poplasyonla paralel seyretmekte olup, 40 ya st lm hzlar

    inme ve alzheimer nedeniyle tekrar artmaktadr.

    Tipik yz grnm, oblik palpebral fissrler, ensede deri bolluu, kk az, brakisefali, hiperfleksibilite, sandal

    akl, burun kk baskl, kk el ve kaln parmaklar, ksa boyun, di anomalileri, epikantus, klinodaktili,

    brushfield lekeleri, skrotal dil, simian izgisi, kk ve displastik kulaklar sendromun bilinen fenotipik zellikleridir.

    Sendromun fenotipik zelliklerden hibirisi, DS iin kesin patognomonik deildir. Dier yandan bu fenotipik

    zelliklerden biri veya birkan tayan bir ocuun, kesin olarak Down sendromlu olduunu klinik olarak sylemek

    de uygun deildir. Bu nedenle ailelere verilecek genetik danmanlk ve hasta prognozundaki baz farklar nedeniyle

    izleme alnacak hastalarda genotipin belirlenmesi nem tamaktadr.

    Sendromda mental retardasyon, hipotoni gibi tm Down Sendromlu ocuklarda mevcut olan bulgular yannda,

    konjenital kalp hastalklar, duedenal atrezi/stenoz, hirschsprung, sarlk, konuma bozukluu, immn yantta

    yetersizlik, katarakt, atlanto-aksiyel eklem instabilitesi gibi bu ocuklarn sadece bir ksmnda bulunan zellikler de

    mevcuttur. Ayrca akut myeloid lsemi, lyak gelime riski de normal ocuklardan daha fazladr. Sendromda

    grlebilen tm bu patolojilerin, klinie yansma iddetleri de deikendir. Bu nedenle hastalarn yaamlar boyunca

    sendromun prognozunda karlaabilecekleri sorunlara ynelik detayl ve dzenli sistem muayeneleriyle birlikte, bu

    izlemlere ynelik oluturulmu izlem protokolleri mevcuttur. Hasta izleminde deerlendirilen sistemler;

    1. Geliim basamaklar, nromotor geliim

    2. Davran paternleri ve nropsikiyatrik sorunlar

    3. Endokrin sistem

    4. Kardiyovaskler sistem

    5. Optalmolojik

    6. Kulak ve iitme

    7. Kas ve iskelet sistemi

    8. Gastrointestinal sistem

    9. Genitoriner sistem

    10. mmunolojik sistem

    11. Hematolojik sistem, Lsemi

  • 11

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    12. Epilepsi

    13. Uyku problemleri

    14. Kraniyofasiyal ve di sorunlar

    15. Dermatolojik

    16. Alzheimer olarak sralandrlabilir. Sunumda Down sendromlu hastalarn klinik bulgular, prognozda

    geliebilecek sorunlar yer almaktadr. Hasta izlem merkezlerinde, temel grler erevesinde oluturulmu

    kontrol listeleri dorultusunda, hastalara uygulanmas nerilen izlem protokolleri tartlacaktr.

  • 12

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    2-) DOWN SENDROMU: TEDAVDE YENLKLER

    Prof Dr Yasemin ALANAY, ocuk Genetik Hastalklar Bilim Dal, ocuk Sal ve Hastalklar Anabilim Dal

    Acbadem Mehmet Ali Aydnlar Tp Fakltesi, stanbul

    Down sendromu (DS) zihinsel yetersizliin en sk genetik nedenidir. Trizomi 21 olarak adlandrlan, 21 numaral

    kromozomun kopya olmas ile karakterizedir. Yaklak 1/800 canl doumda bir grlr. Konjenital ve akkiz pek

    ok tbbi durum DSlularda toplumdakinden daha sk grlmektedir.

    Konjenital kalp hastalklar bata olmak zere, endokrinolojik problemler (hipotiroidi, diabetes gibi), hematolojik

    malignensilerin tedavilerindeki iyilemeler DSlu bireylerin yaam kalitesinin ve ortalama yaam srelerinin belirgin

    ekilde artmasn salamtr.

    DSlu yetikinlerin yaklak yarsnn 60 yana geldiklerinde Alzheimer-ilikili demans tans aldklar bilinmektedir.

    DSlu bireyler genel olarak birbirlerine benzeseler de bireyler aras, kognitif ve davransal fenotipte deikenlik dikkat

    ekicidir.

    Bilisel geliimde iyilemeye neden olabilecek FDA-onayl bir ila henz yok. Yakn zamana kadar klinik deneysel

    aratrmalara ragmen anlaml bir ilerleme kaydedilemedi. Ancak, yakn zamanda DSl bireylerin aile organizasyonlar

    ve aratrma fonlarnn destekledii baz almalrn gelecek iin mit verici olabilecei sylenebilir. Bu konumada

    DSunda nrogeliimsel aratrma alanndaki gncel gelimelerden bahsedilecektir.

  • 13

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    3-) PERNATOLOUN SAPTADII BULGULARIN GENETK PRATNDE

    ANLAMI

    Prof. Dr. nan MENDLCOLU, Akdeniz niversitesi , Perinatoloji Blm

    Dk riskli populasyonda anomali saptama oran %14-85dir. En sk riner ve SSS anomalileri, en az kas iskelet

    anomalileri tannmaktadr.

    Tablo 1. Birinci trimester (11-14. Hafta) fetal anatomik tarama parametreleri

    Kranium Kraniyal kemikler

    Falks serebri

    Koroid pleksus

    Boyun Ense saydaml lm

    Yz Gzler

    Nazal kemik

    Mandibula

    Dudaklar

    Omurga Vertebralar ve stlerindeki cilt dokusu

    Toraks Akcier alanlar

    Efzyonlar

    Kitleler

    Kalp Dzenli aktivite

    Drt simetrik oda

    Abdomen Mide (varl, sol st kadran lokalizasyonu)

    Mesane

    Bbrekler

    Batn n duvar

    Kord nsersiyon blgesi

    Damar says

    Ekstremiteler Ekstremite says

    El/ayak pozisyonlar

  • 14

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    Tablo 2. kinci ve nc trimester fetal anatomik tarama parametreleri

    Kranium ntakt kraniyal kemikler

    Kavum septum pellusidum

    Talamus

    Serebral ventrikller

    Serebellum

    Sisterna magna

    Koroid pleksus

    Boyun Kitle varl

    Yz Orbitalar

    Az

    st dudak

    Toraks Toraks ve akcierlerin byklk ve ekilleri

    Diyafragma

    Kalp Kardiyak aktivite varl

    4 oda grnm

    Aort ve pulmoner klar

    Abdomen Mide (varl, sol st kadran lokalizasyonu)

    Barsaklar

    Her iki bbrein varl

    Kord insersiyonu

    Mesane

    skelet Omurga

    Kitleler

    Eller ve kollar

    Ayaklar ve bacaklar

    Genitalya

  • 15

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    4-) TME KAYIPLARINDA GENETK

    Tahir ATK

    itme kayb dnya apnda toplamda yaklak 360 milyon insan ilgilendiren ok ciddi bir morbidite sebebidir.

    Hastalarn hem fiziksel hem de bilisel olarak etkilendikleri bu durum genetik ve genetik olmayan sebeplerden

    kaynaklanabilir. Gelimi lkelerde yenidoan iitme tarama programlar ile iitme kaybnn erken belirlenmesi,

    konuma ve dil geliimi asndan nemli kazanmlar salamaktadr.

    Konjenital iitme kayplarnn genetik sebepleri iki grup altnda deerlendirilmektedir: nonsendromik ve sendromik

    iitme kayplar. itme kaybnn bir sendromun bulgusu olarak yer ald durumlarn saysnn >400 olduu

    sylenebilir. Nonsendromik iitme kayplarnda da benzer bir genetik heterojeniteden szedilebilir. Bugne kadar

    100den fazla gendeki mutasyonlarn nonsendromik iitme kayplarna yol aabildii belirlenmitir.

    itme kayplarnn genetik sebebinin belirlenmesinde, son yllarda molekler tanda devrimsel bir yer edinen yeni

    nesil dizi analizi teknolojileri byk bir ilerleme kayna olmutur. zellikle hedeflenmi gen panellerinin kullanm

    ve giderek ulalabilirliinin artmas ile tm ekzom dizi analizi hem hastalarda molekler etiyolojinin

    belirlenebilmesinde hem de iitme kaybna yol aan yeni genlerin tespitinde bilim adamlarnn elindeki en nemli

    imkan olmaktadr. Bu alandaki gelimeler ile tarama testi olarak genetik testlerin kullanma girmesi sz konusu

    olacaktr.

    Konjenital iitme kayplarnn genetik temelli tedavisinde son 10 ylda yaplan aratrmalar, hzla bu alanda da

    tedavide genetiin barole kacan dndrmektedir. zellikle rejenerasyon/restorasyon amal tedaviler,

    molekler tedaviler ve gen tedavileri bu alandaki umut vadeden sonular salasa da phesiz en byk gelimelerin

    genom dzenleme yntemleri ile olaca beklenmektedir. Ayrca klasik bir tedavi yntemi olan kohlear implantn

    baarsnda etkilenen genin hangisi olduu nemli bir belirte olabilir.

    Sonu olarak, ok zellemi bir reseptr organ olan i kulak ve bu organn patolojilerinden kaynaklanan iitme

    kayplarnda etiyolojinin belirlenmesi ve sonrasnda tedavi alannda byk bir hzda ilerlemeler devam etmektedir.

  • 16

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    5-) TME KAYIPLARI, VAKA RNEKLER

    Z. Oya UYGUNER, Tbbi Genetik AD, stanbul Tp Fakltesi, stanbul niversitesi

    eitli almalar, dnyada her bin yeni doann 1-3 nde iitme kayb olduunu, bunlarn % 25inin genetik, %

    18inin edinsel ve %57sinde ise etiyolojinin bilinmediini, genetik kkenlilerin, % 70inin non sendromik

    sensrinral iitme kayb (NSSK), % 30unun 400 farkl sendromdan biriyle ilikili olduunu, NSSKnn % 80nin

    otozomal resesif (OR), % 17sinin otozomal dominant (OD) ve % 3nn Xe bal kaltm (XL) ve mitokondriyal

    kaltm gsterdiini bildirmektedir (1, 2).

    Trkiyede 2016 TK verileri canl yeni doan saysn 1.300.000 olarak vermektedir. Her bin yeni doann

    birinde iitme kayb olduu hesabndan gidilirse Trkiyede her yl genetik nedenlere bal iitme kayb ile 325

    bebek doduu, bunlarn 227sinin NSSK ve 98inin ise sendromik olabilecei dnlebilir.

    itme kayb, odyolojik testler ile intensite (yksek ve alak ses) ve frekansa (ince ve kaln ses) gre, kulaktaki

    problemin kaynana gre ileti (d ya da orta kulak hasar), sensrinral (i kulak yaplarn fonksiyonunda bozukluk)

    ve miks tip (hem ileti hem sensrinral) olarak, dil renim yandan nce (

  • 17

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    Sempozyumda, ksa olarak sk ve nadir sendromik iitme kayplarndan rnekler sunulacaktr (8-10).

    itme fonksiyonu beyinde balantsallk ile ilikilidir. 3 yandan nce iitme kayb grlen ocuklarda okur

    yazarlk orannda dme ve ileri yalardaki hastalarda ise izolasyon ve yalnzla bal zorluklar kalitesiz bir yaam

    biimine yol amaktadr. NSSKda ve zellikle GJB2 mutasyonlu bireylerde koklear implanta olan yantlarnn ok

    iyi olduu bildirilmektedir (11). Kokleda, i sa hcreleri ve destek hcreleri bulunmaktadr. Spiral ganglion nronlar (SGN), sa hcreleri ile

    sinaptik iletiimi salamaktadr. SNKde sa hcreleri hasar grdnden yapnn btnl bozulmakta, SGN

    uzantlar dejenere olmaktadr. Koklear implant genelde rezidual duyma fonksiyonu olan kiilerde daha baarl

    bulunmaktadr. Gnmzde, SGNlar salkl tutabilmek iin uygulanan ve aratrma aamasnda olan eitli terapi stratejileri gelitirilmektedir (12). Farelerde yaplan almalarda, bir transkripsiyon faktr olan ATOH1 anlatm

    susturulduunda i sa hcresi olumad, anlatm aktifletiinde ise destek hcrelerinin i sa hcresi fonksiyonu

    kazand gsterilerek yeni gen tedavilerine umut olmutur (13).

    Kaynakalar

    1. Zahnert T The differential diagnosis of hearing loss. Deutsches rzteblatt International 2011: 108: 433.

    2. Sloan-Heggen C M, Bierer A O, Shearer A E, et al. Comprehensive genetic testing in the clinical evaluation

    of 1119 patients with hearing loss. Human genetics 2016: 135: 441-450.

    3. Rudman J R, Kabahuma R I, Bressler S E, et al. The genetic basis of deafness in populations of African

    descent. Journal of Genetics and Genomics 2017.

    4. Hochman J B, Stockley T L, Shipp D, et al. Prevalence of Connexin 26 (GJB2) and Pendred (SLC26A4)

    mutations in a population of adult cochlear implant candidates. Otology & Neurotology 2010: 31: 919-922.

    5. Uyguner O, Emiroglu M, Uzumcu A, et al. Frequencies of gapand tightjunction mutations in Turkish

    families with autosomalrecessive nonsyndromic hearing loss. Clinical genetics 2003: 64: 65-69.

    6. Uyguner O, Tukel T, Baykal C, et al. The novel R75Q mutation in the GJB2 gene causes autosomal dominant

    hearing loss and palmoplantar keratoderma in a Turkish family. Clinical genetics 2002: 62: 306-309.

    7. Casazza G andMeier J D Evaluation and management of syndromic congenital hearing loss. Current Opinion

    in Otolaryngology & Head and Neck Surgery 2017: 25: 378-384.

    8. Wollnik B, Tukel T, Uyguner O, et al. Homozygous and heterozygous inheritance of PAX3 mutations causes

    different types of Waardenburg syndrome. American Journal of Medical Genetics Part A 2003: 122: 42-45.

    9. Kayserili H, Wollnik B, Gven G, et al. A novel homozygous COL11A2 deletion causes a Cterminal protein

    truncation with incomplete mRNA decay in a Turkish patient. American Journal of Medical Genetics Part A

    2011: 155: 180-185.

    10. Hinson J T, Fantin V R, Schnberger J, et al. Missense mutations in the BCS1L gene as a cause of the

    Bjrnstad syndrome. New England Journal of Medicine 2007: 356: 809-819.

    11. Sampaio A L, Arajo M F andOliveira C A New criteria of indication and selection of patients to cochlear

    implant. International journal of otolaryngology 2011: 2011.

    12. Gillespie L N, Richardson R T, Nayagam B A, et al. Treating hearing disorders with cell and gene therapy.

    Journal of neural engineering 2014: 11: 065001.

  • 18

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    6-) FARMAKOGENETK YAKLAIM

    Asl TOYLU

    Genom bilgisinin artmas ve genetik aratrmalarn topluma dayal geni gruplar zerinde yrtlmesiyle, ila

    metabolizmasnn genetik temelleri gnmzn nde gelen aratrma konularndan birisi olmutur. Farmakogenetik

    yaklam, ilalara kar verilen farkl yantlardan sorumlu genetik deiikliklerin incelendii bir bilim dal haline

    gelmitir. Bata ila metabolizmasndan sorumlu proteinler olmak zere; ilalarn emilimi, dalm, atlm ve toksik

    ila metabolitlerinin ilenmesi srelerinde rol alan proteinlerdeki aktivite deiiklikleri ve bu deiikliklerden

    sorumlu genomik varyasyonlarn belirlenmesi farmakogenetiin aratrma konularn oluturmaktadr. Dolaysyla,

    ila dozu ve yan etkiler asndan hastaya en uygun tedavinin ngrlebilmesi iin ncelikle ila yant fenotipleriyle

    ilikili genotip dalmlarnn saptanmas hedeflenmektedir.

    Gnmzde genomu bilgisine ulamn kolaylamas, hastalklarn molekler biyolojik temellerinin daha iyi

    anlalmasna yardmc olmann yannda, bireylerin sahip olduklar kendilerine zg genetik altyapnn da

    deerlendirilmesine olanak vermektedir. Bu bilgilerin farmakogenomik ile bir arada incelenmesi sayesinde

    kiiselletirilmi tbbi yaklamlarn uygulanmas mmkn olmaya balamtr. zellikle toplumda belirli hastalklar

    iin risk altnda olan bireyle veya youn-uzun sreli-maliyetli tedavi gereksinimleri olan bireyler asndan

    kiiselletirilmi yaklamlara daha ok ihtiya duyulmaktadr. Mevcut farmakogenetik ila-gen ilikilerinin

    renilmesi, toplumumuzdaki varyant dalmlarnn belirlenmesi ve ncelikli-risk altndaki bireylere uygulanacak

    yaklamlarn gelitirilmesi ile tbbi uygulamalarmz ve genetik yaklam protokollerimizi gncellemek mmkn

    olabilecektir.

  • 19

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    7-) GENOM DUZENLEME YONTEMLER (GENOME EDTNG)

    Ferda ZKINAY

    Genom dzenleme, genomik materyal olan DNA zerinde istenilen deiiklikleri gerekletirilmesi ilemini

    tanmlamaktadr. Bu sayede DNA zerinde tek baz deiikliinden, delesyon ya da insersiyon oluturma ya da DNA

    dzeyindeki deiiklikleri dzeltmeye kadar birok dzenleme yaplabilmektedir. Genom dzenlemede temel ama,

    DNA zerinde dzenleme yaplmas istenilen blgede ift zincir kr yaratp, Homolog Rekombinasyon (Homolog

    Direct Repairing [HDR]) ya da Non Homolog End Joining(NHEJ) doal tamir mekanizmalarn tetiklemektir.

    Genom dzenlemede yaygn olarak yntem kullanlmaktadr. Bunlar Zinc Finger Nkleaz (ZFN), TALEN

    (Transcription activator-like effector nucleases) ve CRISPR/Cas9 (Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic

    Repeats/CRISPR Associated Protein 9) yntemleridir. Zinc Finger Nkleaz, DNA zerinde ardk nkleotide

    balanma zellii bulunan Zinc Finger proteinlerine FokI restriksiyon enzimi fzyonuyla oluturularak tasarlanm bir

    nkleazdr. Benzer ekilde TALEN de, 33-35 aminoasitlik ardk tekrar domainlerinin herbirinin DNA zerindeki 4

    farkl nkleotidten birine balanabilmektedir ve TALE proteinine FokI enzimi fzyonuyla oluturulmu bir

    nkleazdr. Bu iki yntem de hem tasarm ve blge seimi zorluklar hem de maliyet asndan byk kstllklara

    sahiptir. En gncel ve kolay uygulanabilir yntem olan CRISPR/Cas9 ise tm bu kstllklar am durumdadr. Bu

    yntem bakterinin adaptif immn yantnda etkili olan CRISPR sisteminden esinlenilerek oluturulmutur.

    Bakterilerde 3 tip CRISPR sistemi mevcuttur. Ancak genom dzenlemede Cas9 endonkleaz enziminin etkin rol

    oynad Tip-2 sistemi byk ounlukla tercih edilmektedir. Bu sistemi oluturan genomik bileenler, Cas9 geni, bu

    genin hemen bitiiinde alan ve dzenli aralklarla blnm ksa palindromik tekrar dizileri ile bu dizilerin arasnda

    spacer ad verilen daha nce karlalm virslerin genomuna ait paralardan oluan CRISPR lokusu (bu lokustan

    crRNA transkribe olmaktadr) ve tek bir CRISPR tekrar ile komplementer olan tracrRNAdr.

    Genom dzenleme amacyla kullanlacak olan CRISPR/Cas9 yntemi ise 3 ana komponentten olumaktadr. Bunlar

    Cas9 enzimi, rehber RNA (guideRNA [gRNA]) ve PAM (protospacer adjacent motif) sekansdr. Cas9 enzimi ift

    zincir kr yaratacak olan bir endonkleazdr ve gRNA ile de kompleks oluturabilmektedir. gRNA ise genomda

    dzenleme yaplmas istenen blgeye gre tasarlanacak olan bakterideki crRNA:tracrRNA kompleksini taklit ederek

  • 20

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    oluturulmu bir dizidir. gRNAnn yaklak 20 nkleotidlik bir blm, genom zerinde dzenleme yaplmas

    istenilen blgeye tam olarak hibridize olabilecek ekilde tasarlanmaktadr. PAM sekans ise dzenleme blgesinde

    bulunmas gereken ve Cas9 enzimi tarafndan tannan 2 ile 6 nkleotid arasnda deien bir dizidir. almalarda en

    sk kullanlan S. Pyogenes bakterisinden elde edilen SpCas9 enziminde PAM sekans NGG l nkleotidi

    eklindedir. Pratik olarak genom zerinde NGG sekans bulunan her yerde istenilen dzenleme yaplabilir demek

    mmkndr.

    Cas9 enzimi ve gRNA kompleksi olutuktan sonra ncelikle Cas9 enzimi genom zerindeki PAM sekansn

    tanmaktadr. Ardndan tand sekans blgesinin hemen yanndaki dizi gRNAnn 20 nkleotidlik blmyle tam

    olarak komplementer ise o blgedeki iki zincir arasndaki ba bozulup gRNA ile hibridizasyon gereklemektedir.

    Sonrasnda ise Cas9 enzimi konformasyonel deiiklie urayp PAM sekansnn hemen bitiiinden iki zinciri de

    kesmektedir. Bunun sonucunda ift zincir kr olumakta ve istenilen dzenlemeye olanak salanmaktadr.

  • 21

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    8-) NROFBROMATOZS TANI, YEN TEDAV YNTEMLER VE TAKP

    Prof. Dr. zgr OULU

    Hcre bymesini ve sinir dokusunun geliimini etkileyen ve sklkla ciltte renk deiiklii ve tmral lezyonlarla

    karakterize otozomal dominant bir hastalktr. ki tipi vardr. Nrofibromatozis Tip 1 ve Tip 2. Aslnda ayn hastaln

    iki tipi olarak snflandrlan bu klinik grnmler birbirinden tamamen farkldr. Tip 1 1/3000 sklkta grlr. Tam

    penetrans gsterir. Hastalarn yarsnda mutasyonlar de novodur. Ras yolanda grev alan nrofibromin genindeki

    mutasyonlar nedeniyle oluur. 17q11.2 blgesine lokalize olan bu gen tmr supresr gendir. Bu mutasyona sahip

    hastalarda tmr oluumu iin ikinci bir mutasyon gerekir. Nrofibromin fonksiyonlar RAS proto-oncogenei

    basklayarak tmr supresyonu yapmak, nral stem hcre proliferasyonunu, yaam sresini ve astroglial

    deferansiyasyonu dzenleyerek ve nroglial progenitr fonksiyonu etkilemek, damar duvarnn devamlln

    salamak, Schwann hcrelerinin myelinizasyonunda etkili olmak ve kemik formasyonu ve remodelizasyonunda yer

    almaktr. Nrofibromin mutasyonlarnda zellikle myelinizasyon olmak zere beyinde ve sinir dokusunda, damarlarda

    ve kemiklerde bulgular ortaya kar. Bununla birlikte klinik bulgular deri, gz, iskelet, nrolojik, kardiyovaskler,

    neoplazik ve renal bulgular olarak zetlenebilir. ikayetler genellikle ocuklukta balar. Olgularn %30u 1 yana

    kadar tan kriterlerinin en az 1ini, %97si 8 yana kadar en az 2sini ve 20 yana kadar tamamn karlar. Muayene

    bulgusu olarak Caf-au-lait lekeleri, illenme, nrofibromlar, Lisch nodlleri, kemik deformiteleri, renme gl

    ve makrosefali grlr. Nrofibromatozis kanser yatknl yapan en sk karlalan tek gen sendromudur.

    Glioblastom, optik gliom, meme kanseri, over kanseri, melanom gibi cilt kanserleri en sk karlalan kanser

    tipleridir. Nrofibromatozisde grlebilen pleksiform nrofibromlar malign periferal sinir klf tmrne

    transformasyon gsterebilirler. Spesifik hastala zg tedavi yoktur. Tedavi edilebilir bozukluklarn erken tespiti ve

    genetik danmanlk nemlidir. Asemptomatik birey ylda bir kontrol edilmelidir. Semptomatik bireylere cerrahi

    tedavi uygulanr. Cerrahi tedavinin yansra tmral lezyonlara kar lazer, tirozin kinaz inhibitr imatinib kullanlan

    alternatif tedavilerdir. te yandan mTOR inhibitrleri aratrlmakta olan kemoterapi seeneklerinden biridir.

    Hastaln progresyonunda karlalabilecek durumlar;

    1. Konjenital iskelet/kas bozukluklar

    2. Erken bebeklikte cilt bulgular

    3. Grme kaybna kadar gidebilecek retinal tmrler

    4. Okul ncesi renme gl

  • 22

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    5. Nrofibromlar

    6. Psikiyatrik bozukluklar

    7. Kanser olarak zetlenebilir.

    Hastalarn izleminde bu durumlara kar nlem alnmaldr. Dolaysyla genetik uzmannn yansra nrolog,

    oftalmolog ve dermatolog tarafndan hastalar dzenli izleme alnmaldr. Hastalarn skolyoz ya da pseudoartroz

    gelime riski nedeniyle ortopedi, hipertansiyon ve bbrek bulgular gelime riski nedeniyle nefroloji takibi altna

    alnmalar gerekir. Ortalama beklenen yaam sresi 54 yl olarak bildirilmektedir. Bununla birlikte klinik durum

    hastann yaam sresini direkt olarak etkiler. En nemli lm nedeni malignite geliimidir. Tan klinik bulgular

    zerinden konur, mutasyon incelemesinin prenatal tan planlanmad srece pratik olmad bildirilmektedir.

    Nrofibromatozis tip 2 ise 22 numaral kromozoma lokalize Merlin genindeki mutasyonlar sonucu otozomal dominant

    olarak ortaya kan bir klinik durumdur. Merlin geni tmr supresr bir gendir. Mutasyonunda tmr oluumuna

    yatknlk geliir. Hastaln karakteristik lezyonu kanserojen zellik gstermeyen Schwannomadr. zellikle 8. Kafa

    iftinde balayan tmr geliimi iitme kayb ya da denge bozukluu ile 20li yalar civarnda bulgu verir. Tmr

    yansra katarakt gibi gz bulgularna da rastlanr. Ar olan Wishart fenotipi ve hafif olan Feiling-Gardner fenotipi

    olmak zere 2 alt tipi bulunur. En nemli tan arac MRIdir. Erken tan prognozu iyiletirir. Tmrlere ve katarakta

    kar cerrahi tedavi yaplabilir. te yandan radyoterapi de bir baka alternatif tedavi aracdr.

  • 23

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    9-) OTZMDE GENETK TESTLERN YER

    zgl ALPER

    Otizm, sinir sisteminin geliimsel bozukluundan kaynaklanan ve buna bal olarak; tekrarlayc ve snrl davran

    bulgular ile kendini gsteren sosyal iliki ve iletiim yetersizligidir. Klinik ve genetik heterojeniteye sahip olan bu

    gruptaki hastalklar Otizm Spektrum Bozukluklar (OSB); Autism Spectrum Disorders (ASDs) bal altnda

    toplanmaktadr.

    Bugne kadar yaplm olan, genetik ve fonksiyonel aratrmalarn ynlendirici verilerle elde edilmesi bizler

    icin son derece nem ve deer tamaktadr. Bu balamda, sendromik ve sendromik olmayan otizm tans

    alm olgulardaki aday genlerde (>800 gen) mutasyonlarn ve kromozomal kopya says deiimlerinin

    (>2000 CNV) saptanm olmas; tannn kesinlemesine, genetik, fenotip heterojenitenin, ve genetik

    risklerin daha iyi deerlendirilmesi ve dolays ile teraptik ajanlarn gelitirilerek tedavide uygulanmalar

    asndan olduka nemlidir.

    Sunumda, genomik teknolojiler arasnda yer alan kromozomal mikroarray (CMA,del/dup analizi), WES

    (Tm ekzom dizileme), WGS (Tm genom dizileme) teknikleri ile Amerika ve Avrupada yrtlmekte

    olan diagnostik genetik testlerin uygulama algoritmalar ve elde edilen veriler zet halinde sunulacaktr.

    Otizm Spektrum Bozukluklar toplumumuzda sklkla grlen bir hastalk grubu olduundan, kontrol altna

    alnmas, ve lkemiz iin uygun genetik tarama algoritmalarnn gelitirilmesi asndan nem

    kazanmaktadr. Amacmz, konu ile ilgili klinik ve tansal deneyimlerimizi sizlerle paylamak ve tartmaktr.

  • 24

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    SZEL BLDRLER

  • 25

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-01 / KLEDOKRANAL DSPLAZ VE RUNX2: KLNK VE MOLEKLER

    ZELLKLER

    LEYLA ELKANOVA1, DLEK ULUDA ALKAYA1, NLAY GNE1, VOLKAN

    KARAMAN2, FATH TEPGE2, GVEN GOKSOY2, ZEHRA OYA UYGUNER2,

    BEYHAN TYSZ3,

    1STANBUL NVERSTES CERRAHPAA TIP FAKLTES OCUK GENETK BLM DALI, 2STANBUL NVERSTES STANBUL TIP FAKLTES TIBB GENETK ABD, 3STANBUL NVERSTES

    CERRAHPAA TIP FAKLTES OCUK GENETK BLM DALI,

    Runt ile ilikili transkripsiyon faktr ailesinin (RUNX) yesinden biri olan RUNX2 gerek intramembranz gerekse endokondral kemikleme esnasnda osteoblast diferansiasyonu iin esansiyel grevi olan bir gendir. Bu gen

    mutasyonunda geni fontanel, klavikula hipoplazisi ve di anomalileri ile karakterize Kleidokranial displazi ortaya

    kar. Bu almann amac Kleidokranial displazi tans alan hastalarda klinik bulgular ve molekler sonular

    deerlendirmektir.

    Klinik olarak Kleidokranial displazi tans alaN sekiz aileden 14 kiide klinik zellikler fizik muayene bulgular ve

    radyolojik yntemle deerlendirildi. Bu hastala yol aan RUNX2 geni Sanger dizi analizi ile incelendi.

    Drt ailede otozomal kaltm destekleyen aile yks vard.Hastalarn hepsinde frontal bossing, geni ak fontanel ve

    fontanel kapanmasnda gecikme, bask yz, di deiiminde gecikme ve/veya hipodonti ve iki paral, hipoplastik

    veya aplastik klavikula vard. Geliimsel kala displazisi ve astm drt hastada, boy ksal ve osteopeni iki hastada, skolyoz ve iitme kayb birer hastada mevcuttu. Radyolojik deerlendirmede klavikula anomalisinin yansra

    kalvaryum kalnl, wormian kemikler, geni kranial suturler, hipoplazik ilium, pubis ossifikasyonunda gecikme, ksa

    ve geni femur boynu hastalarn ounda gzlendi. Sekiz ailede ekzon 2, 4, 8 ve intron 4de biri frameshift, bei

    missense mutasyon saptand. Bu mutasyonlardan drd daha nce tanmlanmamt.

    Bu hastalkta genotip-fenotip korelasyonunun zayf olduu bilinmektedir. Ancak literatrde baz mutasyonlar di

    tutulumu ile ilikili olduu gsterilmitir; sk rastlanan R225Q mutasyonu olan iki ailemizden birinde literatre benzer

    olarak fazla di vard ayrca bu hastalarda bugne dek bildirilmeyen geliimsel kala displazisi mevcuttu. Frameshift mutasyonlarnn bu hastalkta osteoporoz ve skolyozla ilikili olduu bildirilmitir. Frameshift mutasyon olan bir

    ailemizden baba ve olunda boy ksal ve skolyoz saptand. Hastalarmzn bavuru ya 3 ay ile 10 ya arasnda idi.

    Klinik takipte di ve buna bal beslenme problemleri, astm ve iskelet bozukluklar ne kan problemlerdir. Erken

    klinik ve molekler tan hastalarn doru takibi iin nemlidir.

    ANAHTAR KELMELER: RUNX2, KLEDOKRANAL DSPLAZ, KLAVKULA, D

  • 26

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-02 / OKLOAURKLOVERTEBRAL SPEKTRUMDA 5P DELESYONU

    Gizem REL DEMR1, Smeyra OUZ2, Naz GLERAY2, zlem AKGN DOAN1,

    Pelin zlem MEK KPER1, Glen Eda UTNE1, Mehmet ALKAFOLU2, Koray

    BODUROLU 1,

    1Hacettepe niversitesi ocuk Genetik Bilim Dal, 2Hacettepe niversitesi Tbbi Genetik Anabilim Dal,

    Okloauriklovertebral spektrum (OAVS), Goldenhar sendromu olarak da bilinen birinci ve ikinci brankiyal arkn geliim anomalisi sonucu oluan hemifasiyal mikrozomi, kulak anomalileri, epibulbar dermoid, vertebral anomaliler ile karakterize bir sendromdur. Cri-du-chat sendromu 5p delesyonu ile ilikili mikrosefali, karakteristik yz bulgular,

    hipotoni, motor ve zihinsel yetersizliin elik ettii bir sendrom olup kedi miyavlamas eklinde tiz sesli alama

    tipiktir. OAVS ile 5p terminal delesyon ilikisi daha nce gsterilmitir. OAVS n tans ile izlenen ve 5p delesyonu

    tespit edilen 2 olgu sunulmutur.

    Olgu1: 3,5 aylk kz hasta dismorfik bulgular nedeniyle kliniimize refere edildi. Antenatal dnemde ense kalnlnda art saptand ancak fetal karyotip analizinin yaplmad renildi. Fizik muayenesinde; sol preaurikler blgede 3

    adet, sol az kesinde 1 adet skin tag, sol hemifasiyal mikrozomi, geni ve bask burun kk, mikroretrognati

    farkedildi. Gz muayenesinde epibulbar dermoid saptanmad ve vertebra grafisi normaldi. Olgu2: 7 aylk kz hasta damak onarm ve skin tag eksizyonu ncesi kliniimize ynlendirildi. Olgunun 27 haftalk 950 gr doduu,

    doduunda alamasnn kedi miyavlamasna benzetildii renildi. Fizik incelemede; sol az kesinden sol kulak

    hizasna uzanan yarklanma, ayn hat zerinde 2 adet skin tag ve hemifasiyal mikrozomi tespit edildi.

    Fizik muayene bulgular ile n planda OAVS dnlen Olgu1in kromozom analizi 46,XX,del (5) (p15.2) olarak

    bulundu. Fizik muayene bulgular ile OAVS n tanlar arasnda dnlen Olgu2ye alama sesi ile ilgili yk, atipik yz bulgular ve preterm doum olmas nedeniyle mikrodizin analizi yapld. Mikrodizin analizinde 5p15.33p15.32

    blgesinde 4,747 kb byklnde delesyon saptand.

    OAVS olgularnn ou sporadik grlmekle birlikte otozomal resesif ve otozomal dominant kaltm ile uyumlu

    aileler bildirilmitir. OAVS eitli kromozomal yeniden dzenlenmeler ile ilikilendirilmi olup literatrde 5p terminal delesyonu gsterilen 8 olgu bildirilmitir. Klinik olarak n planda OAVS dnlen ve 5p delesyonu tespit edilen 2

    yeni olgu sunularak 5p terminal lokusunun OAVS ile ilgili bir geni ierebilecei ihtimaline k tutmak amalanmtr.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 27

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-03 / TAIYICI KIZ KARDELERN OULLARINDA ZHNSEL YETERSZLK

    Gizem REL DEMR1, Smeyra OUZ2, Naz GLERAY2, zlem AKGN DOAN1,

    Pelin zlem MEK KPER1, Glen Eda UTNE1, Mehmet ALKAFOLU2, Koray

    BODUROLU1, 1,

    1Hacettepe niversitesi ocuk Genetik Bilim Dal, 2Hacettepe niversitesi Tbbi Genetik Anabilim Dal,

    Parsiyel trizomi 17q ve parsiyel monozomi 20q birlikteliinde byme ve gelime gerilii, zihinsel yetersizlik, mikrosefali, atipik yz bulgular, kalp anomalileri ve nbet varl bildirilmitir. ki kz kardein benzer bulgular olan

    3 hasta erkek ocuu sunulmutur.

    Olgu1 12 yanda erkek hasta atipik yz grnm, zihinsel yetersizlik nedeniyle bavurdu. lk olarak 13 gnlkken

    nbet geirdii, geliim basamaklarn ge kazand renildi. Kromozom analizinin 46,XY olarak saptand

    grld. Fizik muayenesinde; uzun yz, sinofris, antevert kulaklar, makrostomi, kifoz, pes planus ve eklem laksitesi

    saptand. Kardiyak deerlendirmede mitral kapak prolapsusu, mitral yetmezlik, ksa PR mesafesi saptand. Olgu2 Olgu1'in teyzesinin olu olan 15 yanda erkek hasta benzer ikayetlerle bavurdu. 11 gnlkken nbet geirmeye

    balayan ve gelime gerilii olan hastann kromozom analizinin, Frajil X ve Angelman sendromlarna ynelik yaplan

    tetkiklerinin normal saptand renildi. Fizik muayenede; bitemporal darlk, derin yerleimli gzler, belirgin burun kprs ve kolumella, antevert kulaklar, pektus karinatum, skolyoz ve eklem laksitesi tespit edildi. Kardiyolojik

    deerlendirmede mitral yetmezlik, sol ventrikl ierisinde bant saptand. Olgu3 Olgu2'nin kardei 9 yanda erkek

    hasta benzer ikayetlerle bavurdu. Hastann 1 haftalkken nbet geirmeye balad ve dil geliimi n planda olmak

    zere gelime geriliinin olduu renildi. Kromozom analizinin 46,XY olduu grld. Fizik muayenede; yksek aln, hipertelorizm, pektus karinatum ve pes planus saptand. EKO'da periferik pulmoner stenoz ve atriyal septal

    defekt tespit edildi.

    Mikrodizin analizleri sonucunda her olguda da 17q25.3 blgesinde duplikasyon, 20q13.33 blgesinde delesyon

    saptand. Dengeli translokasyon n tans ile annelere yaplan kromozom analizleri normal sonuland. Annelere 17 ve 20. kromozomlara ait subtelomerik ve 17. kromozoma ait sentromerik prob kullanlarak yaplan FISH analizi ile

    translokasyon varl doruland.

    ki kz kardein 3 erkek ocuu olmalar zerine ilk planda X'e bal zihinsel yetersizlik sendromlarndan birinden

    etkilendikleri varsaylan hastalarda, mikrodizin analiziyle parsiyel trizomi 17q ve parsiyel monozomi 20q saptanm

    ve annelerinde de dengeli translokasyon taycl gsterilmitir. Zihinsel yetersizlik ile bavuran olgularda

    mikrodizin analizi yine de ilk basamak test olarak kullanlmaldr.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 28

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-04 / PRADER-WLL SENDROMU BENZER BULGULAR LE SEYREDEN

    DSTAL XQ DUPLKASYONLU OLGU

    MEHMET KOCABEY1, DUYGU ONUR CURA1, ZGR KIRBIYIK2, MURAT DERYA

    ERAL3, TUFAN ANKAYA1, 1DOKUZ EYLL NVERSTES TIP FAKLTES TIBB GENETK AD, 2TEPECK ETM VE ARATIRMA

    HASTANES GENETK HASTALIKLAR TANI MERKEZ, 3DOKUZ EYLL NVERSTES TIP FAKLTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI AD OCUK GENETK BD , DOKUZ EYLL NVERSTES TIP

    FAKLTES TIBB GENETK AD,

    Distal Xq duplikasyonlar nadir karlalan olgular olup, klinik bulgular hastann cinsiyetine ve duplikasyona uram blgenin byklne bal olarak geni bir varyasyon gstermektedir. nfantil dnemde byme gelime

    gerilii, hipotonisite, genital anomaliler ile Prader-Willi sendromuna (PWS) fenotipik benzerlik gsteren olgular

    tanmlanmtr. Prevalans kesin bilinmemekle beraber tm Xe bal kaltlan mental retarde erkeklerin %1inden sorumlu olduu dnlmektedir. Bu sunumda klinik olarak PWS dndrten, sitogenetik olarak Xp+ saptanp,

    molekler sitogenetik yntemler ile Xq27.1-qter duplikasyonu saptanan bir olgunun fenotip-genotip korelasyonu

    yaplmtr.

    10 aylk erkek hasta polikliniimize gelime gerilii ve obezite nedeniyle bavurdu. Prenatal yksnde zellik

    saptanmayan olgu 37 haftalk iken C/S ile 1950 gr domu. Bavuru srasnda ba evresi 20p , boyu 6p, kilosu >97p olarak lld. Fizik muayenede badem gzler, kk az, retrognati, kk ayaklar ve hipogenitalya mevcuttu.

    Olgunun nromotor basamaklar yana gre geriydi, desteksiz oturamyor ve konuamyordu. Aile yksnde zellik

    yoktu.

    Yaplan transfontanel ve abdominal ultrasonografi, iitme testi, oftalmolojik inceleme ile metabolik tetkikleri normaldi. PWS n tans ile yaplan FISH analizinde delesyon grlmedi. Karyotipi ise 46,XY,Xp+ idi. Ayn yapy

    klinik olarak normal olan annesinin de tad grld. Bu anomalinin array CGH ile deerlendirilmesi sonucunda

    olguda Xq27.1-q28 blgesinde yaklak 15.4 Mb byklnde patojenik duplikasyon, Xp22.33 ve Xq28 blgelerinde srasyla 402 Kb ve 312 Kb byklnde triplikasyon saptand. Klinik zellikler ile birlikte deerlendirildiinde

    olgunun kardinal semptomlarnn MECP2 duplikasyon sendromu ile, obezite bulgusunun Xq28 duplikasyon sendromu

    ile, genital anomalisinin ise SOX3 duplikasyonu nedeni ile ortaya km olabilecei dnld.

    Olgu epileptik bozukluklar, otizm belirtileri, spastisite, gastrointestinal disfonksiyon gibi olas komorbiditeler

    asndan takibe alnd. Fizik tedavi, konuma terapisi planland. Aileye sonraki gebelikler iin preimplantasyon genetik tan ve prenatal tan imkanlar ile ilgili genetik danma verildi. Sonu olarak Prader-Willi sendromu benzeri

    bulgular olan mental retarde erkeklerde, distal Xq blgesine ait yeniden dzenlenmeler olabilecei gz nnde

    bulundurulmaldr.

    ANAHTAR KELMELER: XQ27-QTER FONKSYONEL DZOMS, MECP2 DUPLKASYONU, XQ

    DUPLKASYONU, PRADER-WLL BENZER SENDROM, SOX3

  • 29

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-05 / BR VAKA NEDENYLE FRAJL X SENDROMU VE PATERNAL GE

    Hatice MUTLU-ALBAYRAK1, Aslhan SANRI2, Yelda YALIN2, Huri Sema AYMELEK2,

    Engin ALTUNDA2, mmet ABUR2, Gnl OUR2,

    1Cengiz Gkek Kadn Doum Ve ocuk Hastalklar Hastanesi, 2Ondokuz Mays niversitesi,

    OM TF ocuk Genetik blmnde FMR1 geni CGG quantifikasyon analizi ve Triple repeat primed PCR ve sekans analizi ile FRX sendromu tans alan erkek hastalar iinde paternal geii olan vakamzn ayrntl klinik, genetik

    sonularnn ve ayn aileden 4 kuakta maternal-paternal gei fark rneklerinin yorumlanmas

    5 yanda erkek hasta boy ksal, opere VSD ve zihinsel yetersizlii olmas nedeniyle ynlendirilmiti. Hasta 21

    aylkken yrm, ilk kelimelerini 1 yanda sylemeye balam ancak dzgn cmle kurmaya balamamt. Dede ve dedenin erkek kardeinde zihinsel yetersizlik olduu renildi. Muayenesinde VA:12,4 kg (

  • 30

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-06 / MOZAK 7Q11.23 DUPLKASYON SENDROMLU BR OLGU

    MELKE ATASEVEN KULALI1, ELN BORA2, SEMRA GRSOY1, YAAR BEKR

    KUTBAY3, MURAT DERYA ERAL4, 1,

    1DOKUZ EYLL NVERSTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI ANA BLM DALI OCUK

    GENETK BLM DALI, 2DOKUZ EYLL NVERSTES TIBB GENETK ANA BLM DALI, 3TEPECK ETM ARATIRMA HASTANES GENETK HASTALIKLAR TANI MERKEZ, 4DOKUZ EYLL

    NVERSTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI ANA BLM DALI OCUK GENETK BLM DALI,

    DOKUZ EYLL NVERSTES TIBB GENETK ANA BLM DALI,

    Kromozom 7q11.23 duplikasyon sendromu Williams-Beuren sendromunda delesyona urayan 26 genin duplikasyonu sonucu meydana gelmektedir. Prevalans 1/13 000-1/20 000 olarak bildirilmektedir. Delesyon sendromuna kyasla

    klinik zellikler hafif ve daha az belirgindir. Makrosefali, geni aln, dz kalar, derin yerleimli gzler, ksa filtrum, ince st dudak, konjenital kalp defektleri, eklem laksitesi, hipotoni, nbet, spesifik olmayan beyin MRI anomalileri,

    gelime gerilii, entelektel gerilik, konuma ve dil gerilii, otizm spektrum bozukluu ve davran problemleri

    grlebilmektedir. Sunumda, nadir grlen 7q11.23 duplikasyon sendromlu bir olgu anlatlm, klinik ve molekler

    ynlerine dikkat ekilmitir.

    ocuk genetik kliniine dismorfik bulgular ve byme gelime gerilii nedeni ile gnderilen 15 aylk erkek olgu,

    aralarnda akraba evlilii olmayan salkl anne babann ikinci ocuklaryd. Fizik muayenesinde makrosefali, geni

    aln, derin yerleimli gzler, uzun kirpikler, dk kulak, sol ayak 2. ve 3. parmaklar arasnda sindaktili, her iki ayak

    4. parmakta klinodaktili mevcuttu. Ba evresi 77 p olup boyu ve vcut arl yana gre belirgin geriydi. Ban

    aylkken tutabilen olgunun desteksiz oturmas, emeklemesi ve yrmesi yoktu. Tek kelimelerle konumas mevcuttu.

    Olguda baklan kreatin kinaz dzeyi, metabolik tetkikleri normaldi. itme testi ve gz muayenesi olaand. Kraniyal

    MRI ve abdominal ultrasonografisinde zellik yoktu. Kemik surveyinde makrosefalisi saptanp tipik displazi ile

    uyumlu olabilecek grnm izlenmedi. Ekokardiyografisi normaldi. Kromozom analizi 46, XY[30] 47, XY+mar?[20] olarak raporlad. Annenin karyotip analizi 46, XX, babann ise 46, XY olarak geldi. Olgumuzun array

    CGH analizinde 7q11.21-q21.11 blgesinde yaklak 20.1 Mb byklnde kopya says art saptand. Bu blge

    7q11.23 duplikasyonu sendromu kapsamndayd.

    Mikroduplikasyonlar belki de daha hafif fenotipe neden olduklar iin literatrde daha az bildirilmektedir. Gelime

    gerilii ve dismorfik bulgular olan hastalarda ayrntl genetik analiz 7q11.23 duplikasyon sendromu gibi nadir durumlar saptamakta yararldr. Mozaik paternde duplikasyona sahip olup hastaln klinik zellikler ini belirgin

    olarak gsteren bu olgu ile 7q11.23 duplikasyon sendromunu hatrlatmak istedik.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 31

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-07 / ALPL GENNDE HOMOZGOT MUTASYON SAPTANAN BR NFANTL

    HPOFOSFATAZYA OLGUSU

    Banu NUR1, Gamze ELMEL2, Erdoan SOYUEN3, ffet BRCAN2, Ercan MIHI1,

    1Akdeniz niversitesi Tp Fakltesi, Pediatrik Genetik BD, 2Akdeniz niversitesi Tp Fakltesi, Pediatrik

    Endokrinoloji BD, 3Akdeniz niversitesi Tp Fakltesi, Pediatrik Metabolizma BD,

    Hipofosfatazya otozomal resesif ve daha az sklkta otozomal dominant kaltml nadir grlen konjenital bir kemik hastaldr. Karacier, kemik, bbrekteki alkalen fosfataz(ALP) enzim aktivitesinin yetersizliine bal gelien kemik

    mineralizasyon defekti sonucu meydana gelir.1/100000 canl doumda bir grlmektedir. Grlme yana bal olarak

    perinatal(lethal), infantil, ocukluk ve erikin dnemlerde grlebilen drt farkl klinik tablosu tanmlanmtr. skelet bulgusu olmakszn di bulgular ile karekterize olan (Odontohipofosfatazya) ve normal serum ALP dzeyleri ile

    seyreden(Pseudohipofosfatazya) tipleride mevcuttur. Etyolojide kromozom1in ksa kolundaki p36.1p34 blgesinde

    lokalize ALPL geninde mutasyon sorumlu tutulmaktadr. Klinik bulgular tan ya ve TNSALP aktivitesinin eksikliinin iddetiyle orantl olarak ar seyretmektedir. Perinatal ve infantil formlarnda solunum yetmezlii ve

    pnomni nedeniyle%50 orannda mortalite grlebilmektedir. Defektif iskelet mineralizasyonu nedeniyle

    hiperkalsemi ve hiperkalsiri erken balangl ar formlarda grlebilir. Radyolojik bulgular riketse benzeyebilmektedir. Kesin bir tedavisi olmamakla birlikte kalsitonin infantil formda kullanlmtr. Yakn zamanda

    enzim replasman tedavisi ve kemik ilii transplantasyonu ile ilgili aratrmalar yaplmaktadr. Hastamz, nadir grlen

    bir hastalk olan infantil tip hipofosfatazya tans almas ve ALPL geninde homozigot mutasyon tanmlanmas

    nedeniyle sunulmaktadr.

    1,5aylk erkek hasta, ektremitelerinde ksalk, epilepsi nedeniyle deerlendirildi. Aralarnda akrabalk olmayan ailenin, sezaryan ile miadnda doan birinci gebelikten yaayan ilk erkek ocuuydu. Fizik muayenesinde bask yz

    grnm, geni aln, burun kk bask, bilateral dk kulaklar, ksa boyun, dar toraks, sol kolda hipoplazi ve

    ksalk, bilateral dizlerde ie kklk grld. Laboratuvar tetkiklerinde hiperkalsemi, hiperkalsri, ALP dkl saptand. Kemik grafilerinde metafizyel dzensizlik, anaklama, diyafizlerde ksalma, tbulasyon bozukluklar tesbitt

    edildi.

    Hipofosfatazya tansyla altrlan ALPL geninde homozigot mutasyon saptand.

    Raitizm bulgular olan hastalarda, hiperkalsemi ve ALP dkl tesbit edilirse, nadir grlen bir hastalk olan

    hipofosfatazyannda akla gelmesi gerekmektedir. Eksik enzimin yerine konulmas bir tedavi yntemi gibi

    grnmekteyse de, henz kesin bir tedavisi olmayan hastalkta erken tan klinik izlem, genetik danmanlk ve prenatal tan asndan nemlidir. Not: I. Ege Endokrin Hastalklar ve Genetik Sempozyumunda poster sunumu olarak

    sunulmutur.

    ANAHTAR KELMELER: NFANTL HPOFOSFATAZYA, ALPL GEN

  • 32

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-08 / MEDNIK SENDROMLU BR OLGU VE AP1S1 GENNDE YEN BR

    MUTASYON

    TAHR ATK1, ESRA IIK1, BLA AKGN1, ELF UZAY2, AYA AYKUT2, FERDA

    ZKINAY3,

    1Ege niversitesi Tp Fakltesi, ocuk Sal Ve Hastalklar Anabilim Dal, ocuk Genetik Bilim Dal, 2Ege

    niversitesi Tp Fakltesi, Tbbi Genetik Anabilim Dal, 3Ege niversitesi Tp Fakltesi, ocuk Sal Ve Hastalklar Anabilim Dal, ocuk Genetik Bilim Dal Ege niversitesi Tp Fakltesi, Tbbi Genetik Anabilim Dal,

    Bu alma ile nadir bir genetik sendrom olan MEDNIK sendromu klinik ve molekler tans tespit edilen bir olguyu

    sunmay amaladk.

    MEDNIK (mental retardasyon, enteropati, sarlk, nropati, iktiyozis ve keratoderma) sendromu yakn zamanda tanmlanan bir bakr metabolizma bozukluudur. Bu multisistemik hastalk klinik ve biyokimyasal olarak Menkes ve

    Wilson hastalna benzerlik gsterir. MEDNIK sendromuna AP1S1 genindeki mutasyonlar yol aar. AP1S1 geni,

    hcre ii bakr tanmndan sorumlu adaptr complex protein 1in 1A alt tipini kodlar.

    ktiyoz, enteropati ve sarlk ile tarafmza bavuran 7,5 yanda kz olgunun yaplan fizik muayenesinde; byme-gelime gerilii, frontal bossing, dolgun yanaklar, hipertrikoz ve tm vcutta pullanma saptand. Anne ile baba

    arasnda 1. kuzen evlilii bulunan olgunun salkl iki erkek kardei vard.

    MEDNIK sendromu dnlen hastann periferik kanndan Illumina Miseq platformunda yeni nesil dizi analizi ile

    yaplan AP1S1 gen dizi analizi sonucu homozigot c.356_357insT(p.M119fs*21) mutasyonu bulunmutur. Olguya

    inko asetat tedavisi klinik tan konar konmaz balanmtr.

    ANAHTAR KELMELER: MEDNIK, AP1S1,

  • 33

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-09 / NROFBROMATOZS TP 1 HASTALIINDA KLNK VE GENETK

    ZELLKLER

    Nilay GNE1, Dilek ULUDA ALKAYA1, Gzde YEL2, Rejin KEBUD3, Beyhan

    TYSZ1,

    1STANBUL NVERSTES CERRAHPAA TIP FAKLTES OCUK GENETK BLM DALI, 2Bezmialem

    Vakf niversitesi Tp Fakltesi, Tbbi Genetik Anabilim dal, stanbul, 3stanbul niversitesi, Cerrahpaa Tp Fakltesi, ocuk Hematoloji Ve Onkoloji Bilim Dal, stanbul,

    Nrofibromatozis Tip1 (NF1), tmr supresr proteini nrofibrominin kodland NF1 geninde oluan mutasyonlarn neden olduu, otozomal dominant kaltlan bir hastalktr. Tanda, cafe-au-lait, nrofibrom, illenme gibi cilt bulgular, Lisch nodl, optik gliom gibi okler bulgular, sfenoid displazi, pseudoartroz gibi iskelet sistemi bulgular ve aile

    yks aratrlr. Optik gliom, beyin tmrleri, malign periferik sinir klf tmr, nroendokrin tmrler NF1e en

    sk elik eden neoplazilerdir. almann amac, NF1 tans ile izlenen olgularn klinik zellikleri ve genotip-fenotip

    ilikileri aratrmaktr.

    NF1 tans ile izlenen 86 NF1 olgusu retrospektif olarak aratrld. Hastalarn klinik zellikleri, genotip-fenotip

    ilikileri irdelendi. 31 hastada NF1 geni dizi analizi yapld.

    NF1 tan kriterlerden cafe-au-lait tm hastalarda bulunmaktayd, aksiler illenme 46 hastada, Lisch nodl 26 hastada,

    3 hastada tibia, 1 hastada ulnada pseudoartroz tespit edildi. Skolyoz 17 , boy ksal dokuz hastada vard. 86 hastadan

    10unda optik gliom (3-12 ya), birinde serebral astrositom (13 ya), birinde serebellar astrositom (7 ya), birinde hipotalamik gliom (3.5 ya), nde rabdomyosarkom (embriyonal 4 aylk, vajende 9 aylk, mesanede 2 yanda) ve

    bir hastada malign periferik sinir klf tmr (5 ya) saptand. NF1 gen analizi sonulanm olan hasta grubunda 7

    hastada nonsense, 6 hastada missense, 6 hastada frameshift, 5 hastada intronik mutasyon saptand. ki hasta dnda tm hastalarda farkl mutasyon vard; ekzon 41de ayn frameshift mutasyon tespit edilen iki hastann birinde 6

    yanda iken optik gliom, puberte prekoks ve skolyoz bulunurken, iki yanda olanda bu bulgular henz ortaya

    kmamt. Optik gliom tanl hastalarda 2 nonsense, 1 frameshift ve 1 intronik mutasyon bulundu. Molekler tans yaplan Rabdomyosarkom gelimi iki hastadan nonsense mutasyon olanda 9 aylkken vajende , missense mutasyon

    olanda ise iki yanda mesanede tmor saptand.

    Hastalarda genotip-fenotip korelasyonu tam olarak kurulamad. Daha fazla hastann molekler incelenmesi yaplarak

    klinikle korelasyonu gerekmektedir. Ayrca doru hasta takibi ve komplikasyonlarn azaltlmas iin molekler tannn

    tm hastalarda yaplmas hedeflenmelidir.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 34

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-10 / WES ANALZ LE SAPTANAN SPASTK PARAPLEJ OLGUSU

    Aya AYKUT1, Esra IIK2, Tahir ATK2, Zehra CENGSZ1, Ferda ZKINAY3, zgr

    OULU3,

    1Ege niversitesi Tp Fakltesi Tbbi Genetik Anabilim Dal, zmir, 2Ege niversitesi Tp Fakltesi ocuk Genetik

    Anabilim Dal,zmir, 31-Ege niversitesi Tp Fakltesi ocuk Genetik AD,zmir 2-Ege niversitesi Tbbi Genetik Anabilim Dal, zmir,

    Son yllarda kullanlmaya balanan yeni nesil DNA Dizilemesi (NGS) artan bir ivme ile tan ve tedavide nemli bir yer tutmaktadr. NGS teknolojilerinde meydana gelen bu olaanst gelimelerin klinie yansmas yaklak 5 yl

    iinde gereklemitir. NGS nin baarl uygulamalarndan olan tm ekzom sekanslama (WES) geni bilinen

    hastalklar iin molekler tannn konmasnda ve geni bilinmeyen hastalklarda yeni genlerin tanmlanmasnda ok

    nemli bir teknik olarak ne kmaktadr. Ayrca WES, klinik olarak alt tiplerinin belirlenmesinin olduka g olduu, klinik ve genetik heterojenite gsteren nadir hastalklarda kesin tannn konulmasnda nemli bir yere sahiptir. Bu

    almada spastik parapleji dnlen fakat genetik tans bilinmeyen 15 ya erkek hastada yeni nesil dizileme temelli

    Ion AmpliSeq Ekzom Ready S5 ile hastala neden olan mutasyonun bulunmas amalanmtr. Dizileme ilemi iin

    Ion Torrent in Ion S5 Sequencer sistemi kullanlmtr.

    13 yandan beri yrme, konuma bozukluu ve enrezisi olan 15 yandaki erkek hastada, herediter spastik parapleji

    n tans ile kliniimizde takip edilmekteydi.

    Blmmzde yaplan WES analizi ile SPG11 geninde, 39. ekzonda homozigot c.7023C>A (p.Tyr2341Ter)

    mutasyonu tespit edildi.

    Otozomal resesif kaltlan ve nadir bir hastalk olan spastik parapleji klinik ve genetik heterojenite gsteren kaltsal

    nrodejeneratif bir hastalktr. Gnmzde hastala sebep olan 84 farkl gen lokusu ve 67 gen bilinmektedir. WES, buna benzer monogenik hastalklarda alt tiplendirmenin yaplmas asndan olduka baarl bir yntemdir. Burada,

    kliniimizde WES analizi ile inceleme sonucu SPG11 geninde homozigot c.7023C>A (p.Tyr2341Ter) mutasyonu

    saptanan spastik parapleji tip 11 hastas sunulmutur.

    ANAHTAR KELMELER: WES, SPASTK PARAPLEJ, SPG11

  • 35

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-11 / BOHRING-OPITZ SENDROMLU BR OLGU

    MELKE ATASEVEN KULALI1, SEMRA GRSOY1, FUNDA TZN2, GZEM

    BAKIR3, ZLEM GRAY BOZKAYA4, 3,

    1DOKUZ EYLL NVERSTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI ANA BLM DALI OCUK

    GENETK BLM DALI, 2DOKUZ EYLL NVERSTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI ANA BLM DALI YENDOAN BLM DALI, 3DOKUZ EYLL NVERSTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI

    ANA BLM DALI, 4DOKUZ EYLL NVERSTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI ANA BLM

    DALI OCUK GENETK BLM DALI, DOKUZ EYLL NVERSTES TIBB GENETK ANA BLM DALI,

    Bohring-Opitz sendromu etyolojisi bilinmeyen, nadir, sporadik bir genetik hastalktr. Beslenme problemleri, intrauterin byme gerilii, mikrosefali, mikroretrognati, flammeus nevs, belirgin gzler, damak anomalileri,

    ekstremitelerde pozisyon anomalileri hastaln belirgin zellikleridir. Bohring-Opitz sendromlu olgularn yaklak yarsnda ASXL1 (additional sex comb like 1) geninde de novo trunkasyon tipi mutasyonlar saptanmtr. Hastalk

    obstrktif apne ve aklanamayan bradikardi nedeni ile erken ocukluk dneminde sklkla fatal seyretmektedir.

    Aralarnda akraba evlilii olmayan salkl anne babann ilk ocuu olan 9 gnlk hasta Opitz Trigonosefali sendromu

    (C sendromu) n tans ile danld. Fizik muayenesinde mikrosefali, trigonosefali, dar aln, dk n sa izgisi, alnda hemanjiom, dk kulak, dolgun burun ucu, mikroretrognati, yksek damak, santral hipotonisite, alt ve st

    ekstremitelerde spastisite mevcuttu.

    Olgumuzun yaplan tetkiklerinde kreatin kinaz dzeyi, metabolik taramas normal saptand. Abdominal

    ultrasonografisi ve gz muayenesi olaand. Bilateral iitme kayb tespit edildi. Ekokardiyografisinde ince PDA

    belirlendi. Beyin MRGsinde korpus kallozum agenezisi ve bilateral optik sinir atrofisi saptand. EEG sinde bilateral sada egemen frontotemporal blgeden kken alan hafif-iddetli epileptiform aktivite tespit edildi. Karyotip analizi

    46,XY olarak raporland. Array CGH analizinde Yq11.223 blgesinde 542 Kb byklnde delesyon belirlendi fakat

    fenotiple ilikilendirilmedi. Sanger sekanslama ile ASXL1 geninde de novo, yeni heterozigot c.1934insG mutasyonu

    saptand.

    ok nadir grlen bu sendromu karakteristik bulgular ile hatrlatmak, ayrc tansn tartmak ve daha nce Bohring-

    Opitz sendromu iin tanmlanmam heterozigot c.1934insG mutasyonunu literatr ile paylamak amacyla bu vakay

    sunmay planladk.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 36

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-12 / MALGN HPERTANSYONLA BAVURAN, MOYAMOYA VE

    PRMORDYAL DWARFZM OLGUSU

    Zehra MANAV KABAYET1, Ender CAN2, Beste KPAK YZBAI2, Gkay

    BOZKURT1, Aye TOSUN2,

    1Adnan Menderes niversitesi Tp Fakltesi Tbbi Genetik Anabilim Dal, 2Adnan Menderes niversitesi Tp

    Fakltesi ocuk Nroloji Bilim Dal,

    Mikrosefalik Osteodisplastik Primordiyal Dwarfizm Tip 2 (MOPD2), prenatal ve postnatal byme gelime gerilii, mikrosefali, karakteristik yz grnm ve iskelet displazisi ile giden, otozomal resesif kaltlan nadir bir sendromdur.

    Bu sendrom, Perisentrin(PCNT) geninde oluan homozigot mutasyonlar sonucu ortaya kar. Bu olgu sunumu ile

    PCNT geninde yeni bir mutasyon sonucu ortaya kan MOPD2 vakasn bildirmeyi amaladk.

    17 ya erkek olgu; solunum sknts, bilin bulankl ile acile bavurdu. z-soygemiinden, anne-baba arasnda

    akrabalk, tans bilinmeyen ccelii, 3 yandan itibaren tekrarlayan afebril nbetleri olduu renildi. Boy:-11,35

    SDS, arl:-6,15 SDS, ba evresi:-11,64 SDS, KB:240/120 mmHg idi. ne kk burun, mikrosefali, mikrognati, mikrodonti, zayf seyrek salar, hiper-hipopigmente cilt lezyonlar ve klinodaktilisi mevcuttu. MR anjiografisi; arter

    kalibrasyonlarnda belirgin azalma, daralma, sigara duman manzaras moyamoya ile uyumluydu. Renal Doppler ve

    Abdominal BT anjiyografisi normaldi. Direkt grafilerinde epifizler kapanmt, kk iliak kanatlar ve coxa vara

    mevcuttu.

    Olguda mikrosefalik osteodisplastik primordiyal dwarfizm tip II (MOPD II)/Seckel Sendromu dnld. MOPD2 n tansna ynelik PCNT gen mutasyonu alld. PCNT geni 21. kromozomun q kolunda yer alan evrimsel olarak iyi

    korunmu bir gendir. Perisentrin proteinini kodlar ve bu protein sentrozom ilevlerinde grev alr. Hastada PCNT

    geninde c.3465-1 G>A mutasyonu homozigot olarak saptand. Anne-baba ayn deiiklik iin heterozigottu. Bu varyasyon daha nce literatrde bildirilmemi olmakla birlikte, 18. ekzonun splice blgesini bozarak hastala neden

    olduu dnlmtr.

    MOPD grubu, Seckel Sendromundan mikrosefalinin daha hafif olmas, byme gelime geriliinin daha ar olmas,

    mental durumun daha iyi olmas ve iskelet bulgularnn grlmesi ile ayrlabilir. Ar prenatal ve postnatal gelime

    gerilii ve mikrosefali ile seyreden MOPD hastalarnn iinde ise, MOPD2 hastalar belirgin iskelet bulgular, anormal di yaps, artm serebrovaskler hastalk riski ve inslin resistansnn grlmesi ile farkllk gsterir. Otozomal

    resesif kaltm modeli gsteren MOPD2 hastalnda, hastala neden olan mutasyonun tespit edilmesi, akraba

    evliliinin sk grld lkelerde prenatal tan ve preimplantasyon genetik tan seeneklerinin kullanlabilmesi iin

    nem tamaktadr.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 37

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-13 / PROGRESF PSEUDOROMATOD DSPLAZ: 34 HASTADA KLNK,

    MOLEKLER ZELLKLER VE PROGNOZUN DEERLENDRLMES

    DLEK ULUDA ALKAYA1, ZGR KASAPOPUR2, NLAY GNE1, KENAN

    BARUT2, TMUR YILDIRIM3, HSEYN ONAY4, LUSA BONAFE5, AYEGL

    BURSALI3, BEYHAN TYSZ1,

    1STANBUL NVERSTES CERRAHPAA TIP FAKLTES OCUK GENETK BLM DALI, 2STANBUL NVERSTES CERRAHPAA TIP FAKLTES OCUK ROMATOLOJ BLM DALI, 3BALTALMANI

    METN SABANCI KEMK HASTALIKLARI ETM ARATIRMA HASTANES, 4EGE NVERSTES TIP

    FAKLTES TIBB GENETK BLM DALI, 5DVSON MOLECULAR PEDATRCS LAUSANNE UNVERSTY HOSPTAL,

    Progresif pseudoromatoid displazi (PPD), inflamasyon bulgusu olmakszn eklemlerde ilerleyici ilik, ar ve kstllk ile karakterize, generalize osteopeni, kifoskolyoz ve boy ksalnn elik ettii WISP3 genindeki fonksiyon kaybettiren mutasyonlar sonucu oluan bir iskelet displazisidir. Bu almada PPD tans ile izlenen hastalarn klinik,

    radyolojik ve molekler zelliklerinin sunulmas amaland.

    Cerrahpaa ocuk Genetik Polikliniinde PPD tans ile izlenen, 25 aileden 34 hasta almaya alnd. Hastalarda

    yk, balang ve takipte kaydedilen fizik ve radyolojik bulgular incelendi. Prognoz yrme kabiliyetine gre

    deerlendirildi. Bu hastala yol aan WIPS3 geni dizilendi.

    Yaknmalarn balad ya ve ortalama bavuru ya sras ile 3,7 (9 ay-7 ya) ve 9,6 (1.5-26 ya) idi. Balca yaknmalar ortalama 3-4 yata fark edilen yalpalayarak yrme, 5-6 yata balayan el eklemlerinde ilik, eklem

    kstllklar, ar ve ergenlik dneminde progresif yrme glyd. Son izlem srasnda 5-9 ya arasnda olan yedi

    hastann tm desteksiz yryebilmekte iken, 9-14 ya arasndaki 17 hastann onu desteksiz yrmekte, 15 yandan sonra 10 hastadan drd desteksiz yrmekte idi. Boy ksal 5 yatan sonra belirginlemekte olup hastalarn 5, 10,

    15 ve erikin ya boy SDSleri sras ile -0.2,-1.78,-3.1 ve -3,6 olarak hesapland. Radyolojik incelemelerde hastalarn

    tmnde interfalangeal eklemlerde metafizer genileme, diz ve kala eklem epifizlerinde dzensizlik ve eklem aralnda daralma ve platispondili saptand; radyolojik bulgularda yala birlikte progresyon izlendi. 23 ailede WISP3

    gen analizi yapld, biri daha nce tanmlanmam 9 farkl mutasyon saptand. En sk grlen c. 156C>A (p.Cys52*)

    mutasyonu ailelerin % 61inde tespit edildi.

    Hastaln balang ya ile prognoz arasnda bir iliki bulunamad. Hastalarda desteksiz yrme yetenei ortalama

    12,3 (10-14 ya) yata kaybolmaktayd. Mutasyon tipi ile hastaln prognozu arasnda bir korelasyon bulunamad. Ayn mutasyona sahip ailelerden bazlarnda fenotip dierlerine gre daha iyi idi. Bunun yansra aile ii fenotipik

    farkllklar gzlendi.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 38

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-14 / KIF11 GENNDE NOVEL MUTASYON TAIYAN MCLMR SENDROMLU

    OLGU

    NADDE CEMRE RANDA1, ESRA ATAMAN1, SEMRA GRSOY2, ZLEM GRAY

    BOZKAYA3, AYFER LGENALP1, 1DOKUZ EYLL NVERSTES TIP FAKLTES TIBB GENETK AD, 2DOKUZ EYLL NVERSTES TIP

    FAKLTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI AD OCUK GENETK BD, 3DOKUZ EYLL NVERSTES TIP FAKLTES OCUK SALII VE HASTALIKLARI AD OCUK GENETK BD , DOKUZ

    EYLL NVERSTES TIP FAKLTES TIBB GENETK AD,

    lk kez 1992de Feingold ve Bartoshesky'nin tanmlad Mikrosefali, Koryoretinopati, Lenfdem ve Mental retardasyon (MCLMR) sendromu nadir bir hastalktr. KIF11 genindeki baz patojenik deiimler MCLMR sendromu

    ile sonulanmaktadr. Mikrosefali, okler manifestasyonlar, alt ekstremitelerde konjenital lenfdem, ve deien

    iddette mental retardasyon bu sendromda grlebilmektedir. Okler manifestasyonlar arasnda koryoretinopati, hipermetropik astigmatizm olmak zere; periferal retinal pigmentasyon, retinal katlantlar, optik atrofi, makler

    dejenerasyon, mikroftalmi, miyopik/hipermetropik astigmatizm, persistan hiperplastik primer vitreus bulunmaktadr.

    KIF11 mutasyonlar ile en ok ilikili olan bulgular ise hipermetropik astigmatizm ve koryoretinopatidir. MCLMR sendromu ile ilikili olan dismorfik bulgular: geni burun kk, upslanting palpebral fissr, yuvarlak burun ucu, uzun

    filtrum, sivri ene, ince st dudak ve belirgin kulaklardr. Sunumda, nadir grlen MCLMR sendromlu bir olgu

    anlatlm, klinik ve molekler zelliine dikkat ekilmitir.

    ocuk genetik kliniimize mikrosefali ve sol optik diskte kolobom ve fibrotik band nedeni ile gnderilen yedi aylk

    kz olgu, aralarnda akraba evlilii olmayan salkl anne babann ilk ocuu idi. Fizik muayenesinde mikrosefali (

  • 39

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-15 / OTOMOZAL RESESF OSTEOPETROZS TANILI 13 OLGUNUN TCIRG1

    VE SNX10 GEN MUTASYONLARI VE KLNK BULGULARININ

    DEERLENDRLMES

    Gamze KOAK1, Banu GZEL NUR2, Ercan MIHI2, Esra MANGUOLU1,

    1Akdeniz niversitesi, Tp Fakltesi, Tbbi Biyoloji Ve Genetik Anabilim Dal, Antalya, TRKYE, 2Akdeniz

    niversitesi, Tp Fakltesi, ocuk Sal Ve Hastalklar Anabilim Dal, Antalya, TRKYE,

    Malignant otozomal resesif osteopetrozis kemik ykmndan sorumlu osteoklast hcrelerindeki bozukluktan kaynaklanan, artan kemik younluu ile karakterize nadir ve iddetli bir genetik kemik hastaldr. Bu almada,

    olgularn srasyla %50 ve %4'nden sorumlu olan TCIRG1 (T-hcre immn reglatr 1) ve SNX10 (Sorting Neksin

    10) gen mutasyonlarnn aratrlmas amalanmtr.

    13 olgu ve ailelerinde TCIRG1 ve SNX10 geninin kodlayc ekzonlar (srasyla ekzon 2-20 ve ekzon 2-7) Sanger

    dizileme yntemi ile dizilendi.

    almaya 13 olgu ve aileleri dahil edilmi olup tan ya 0-37 ay arasndadr. Olgulardan birinde intron 6da

    heterozigot olarak tanmlanan g.9483G>T(IVS6+1G>T) mutasyonu ve dier bir olguda ekzon 15te homozigot olarak

    tanmlanan g.10170_10171delTG(p.V595LfsX74) mutasyonu bu almada tanmlanmtr. Bir dier hastada birleik

    heterozigot olarak; ekzon 7de bilinen bir g.9574_9599del26(p.Met217fsX) 26 bplik delesyonu ve ekzon 12de yine bilinen bir g.13698G>A (p.Gly458Ser) mutasyonu bulunmutur. Bilinen bir g.11240G>A(IVS18+1G>A) mutasyonu

    ise bir dier olguda homozigot olarak gzlenmitir. Ayrca osteopetrozisli bebek yks olan ailede prenatal test

    sonucunda anne ve babada g.15065G>A(IVS14-1G>A) mutasyonu heterozigot olarak, CVS rneinde ise homozigot olarak saptanmtr. ki hastada ise ekzon 3te olaslkla benign olarak deerlendirilen g.7786C>T(p.Arg56Trp)

    deiimi heterozigot olarak saptanmtr. SNX10 geninde ise olgulardan birinde ekzon 7de yeni bir

    g.85603C>G(p.Ser177=) deiimi heterozigot olarak saptanmtr. Bilinen polimorfizmlerden TCIRG1 geninde IVS2+83T>C, IVS4+11A>G ve IVS7-14C>A; SNX10 geninde ise IVS2+36T>A ve IVS3-84G>A bulunmutur.

    Mutasyon bulunan olgularn klinik bulgularna bakldnda genel olarak anemi, hepatosplenomegali grlmektedir.

    Olgularn ikisinde radyografi sonucu kemik-iinde-kemik grnm gzlenmitir. Ayrca mutasyon bulunan 5

    olgunun 4nde akraba evlilii ya da osteopetrozisli ocuk hikayesi bulunmaktadr.

    Bulunan mutasyonlarn ekzonlardaki dalm hastaln genetik olarak heterojenitesini gstermektedir. Heterozigot olarak bulunan mutasyonlara bakldnda byk yeniden dzenlemelerin baka yntemlerle de deerlendirilmesi

    gerekmektedir. almada daha nce tanmlanmayan yeni mutasyon tanmlanmtr. Bu almada yeni tanmlanan

    deiimlerin in silico analizleri sonucunda olaslkla hastalk yapc olabilecei tahmin edilmitir. Bir olguda saptanan birleik heterozigotluk durumu ise literatrde daha nce rapor edilmemitir. Bu almada saptanan yeni mutasyonlar

    AROnun genetik etiyolojisine katk salamaktadr.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 40

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-16 / LMNA GENNDE HOMOZGOT MUTASYON: MANDBULOAKRAL

    DSPLAZ TP A

    Mustafa ALTAN1, Zehra MANAV1, Lamiya MARDAN1, Emel TRK2, Ahmet ANIK3,

    Tolga NVAR3, Gkay BOZKURT1,

    1ADNAN MENDERES NVERSTES TIP FAKLTES TIBB GENETK AD, 2ADNAN MENDERES

    NVERSTES TIP FAKLTES PEDATR AD, 3ADNAN MENDERES NVERSTES TIP FAKLTES PEDATRK ENDOKRNOLOJ BD,

    Mandibuloakral Displazi, mandibula ve klavikulada hipoplazi, el ve ayak parmaklarnda akro-osteoliz, kutanz atrofi ve lipodistrofi, vcudun eitli blgelerinde subkutanz ya doku kayb ile seyreden bir durumdur. Tip A ve tip B olmak zere iki tip mandibuloakral displazi tanmlanmtr. Her iki tip de otozomal resesif olarak kaltlmaktadr. Tip

    A LMNA; tip B ise ZMPSTE24 geninin mutasyonlar sonucu ortaya kar. Biz burada LMNA geninde saptadmz

    homozigot mutasyona bal bir Mandibuloakral Displazi Tip A (MADA) vakas sunuyoruz.

    Yznde ve parmaklarnda dismorfik bulgular olan on yandaki kz olgu Tbbi Genetik blmmze ynlendirildi. Aralarnda akrabalk bulunan salkl ebeveynlerin ikinci ocuuydu. Sezaryen doumla term olarak domutur.

    Doum arl ve boyu bilinmemektedir. Nromotor geliim normaldir. Fizik muayenede propitoz, bird-like burun,

    tombul yanaklar, retromikrognati, akan diler ile maloklzyon, ince ve gergin deri, dk omuzlar ve belirgin omuz

    kntlar; distrofik trnaklar, ksa ve geni distal falankslar vard. Ba evresi 52cm(50p), boyu 140cm(50-75p) ve arl 36kg(50-75p) idi; pubik kllanma evre 3, aksiller kllanma yok, meme geliimi evre 2 idi. ncesinde

    saptanm Faktr X eksiklii mevcuttu.

    Tiroid fonksiyonu, lyak markrlar, kolesterol dzeyleri, rik asit normaldi. Karacier enzimleri, trigliseridler ve

    HBA1c hafif, inslin dzeyleri belirgin yksekti. Kromozom analizi 46,XX olarak sonuland. LMNA gen dizi

    analizinde c.1586C>T (p.Ala529Val) mutasyonu homozigot saptand.

    MADA primer laminopatilerden otozomal resesif gei gsteren nadir bir hastalktr. Dismorfik yz bulgular, byme

    gerilii, iskelet ve cilt bulgular ve metabolik bozukluklar ile karakterizedir. Gnmze kadar LMNA geninde MADA

    ile ilikili birok varyasyon saptanmtr. Olgumuzda saptanan mutasyon ilk kez oulu ve ark. tanmlad deiimle

    ayndr ve olgumuz bu deiimi tad bildirilen literatrdeki nc vakadr. Ancak ayn nokta mutasyonda grlen meme hipoplazisi ve normal glukoz deerleri bizim olgumuzla uyumamaktadr. Olgumuz dier vakalardan Faktr 10

    dzeyinin dk olmas ile de ayrlmaktadr. Tannn kesinlemesi hiperglisemi, aritmi ve fraktr gibi klinik aciliyeti

    olabilecek durumlarn takibi asndan nem tamaktadr ayrca genetik danmanlk kapsamnda prenatal ve

    preimplantasyon genetik tan olana sunmutur.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 41

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-17 / PGAP3 GENNDE YEN TANIMLANMI MUTASYONA BALI

    HPERFOSFATAZYA MENTAL RETARDASYON SENDROMU

    ZLEM AKGN DOAN1, GZEM REL DEMR1, CAN KOUKU1, EKM

    TAKIRAN1, PELN ZLEM MEK KPER1, GLEN EDA UTNE1, MEHMET

    ALKAFOLU1, KORAY BODUROLU1, 1,

    1HACETTEPE NVERSTES,

    Hiperfosfatazya mental retardasyon sendromu (HPMRS) artm alkalen fosfataz (ALP) dzeylerine elik eden sendromik olmayan hafif zihinsel yetersizlikten, ciddi gelime gerilii, epilepsi, dismorfik yz bulgularyla karakterize

    sendromik forma kadar geni spektrumda bulgularla karakterize bir grup hastalktr. Saptanan molekler patolojiye gre alt alt tipi tanmlanan sendromda, imdiye kadar 25 bireyde bildirilen PGAP3 genindeki mutasyonlar, HPMRS

    tip4 (OMIM #615716) ile ilikilendirilmektedir. Burada, gelime gerilii ve dismorfik yz bulgular nedeniyle izlenen

    ve tm ekzom sekanslama (WES) analizinde PGAP3 geninde yeni homozigot patojenik deiiklik saptanan 2 karde

    sunulacaktr.

    Olgu 1, aralarnda akrabalk bulunan ebeveynin ikinci ocuu olarak sorunsuz bir gebelik sonras, miadnda 3450 gr

    domu, solunum ve beslenme gl nedeniyle 10 gn youn bakm nitesinde izlenmiti. Dismorfik yz bulgular

    ve yark damak nedeniyle 54 gnlkken kliniimizde deerlendirilen hastann fizik muayenesinde belirgin hipotonisite, yuvarlak yz, hipertelorizm, ksa burun, mikroretrognati, yark damak, pektus ekskavatum, kk

    krlgan trnaklar ve hipospadias saptand. ALP deerleri 747-1150 U/L arasnda izlendi. zleminde byme ve

    gelime gerilii giderek daha belirgin hale gelen ve tekrarlayan aspirasyon pnmonileri nedeni ile pek ok kez tedavi

    alan hasta, 18 aylkken aspirasyon pnmonisine ikincil solunum yetersizlii nedeniyle kaybedildi. Olgu 2 ayn ailenin 3. ocuu olarak 36 haftalk 3160 gr dodu. Kaybedilen kardele benzer dismorfik yz bulgular, hipotonisite ve sa

    ayakta ekin deformitesi nedeniyle blmmzde deerlendirildi. Fizik muayenede hipertelorizm, ksa burun,

    mikroretrognati dnda dismorfik bulgu saptanmad. zleminde, global gelime gerilii, yutma disfonksiyonu gzlendi

    ve ALP deerleri 592-885 U/L arasnda seyretti.

    ki kardee yaplan WES analizinde PGAP3 geninde yeni homozigot missense deiiklik belirlendi.

    Byme gelime gerilii, hipotonisite, ve spesifik olmayan dismorfik bulgularn bir arada grld hastalarda ayrc

    tan listesi olduka geni ve zorlaycdr. Bu grup hastalarda akraba evlilii yks ve kolaylkla gzden kaabilecek

    hafif- orta dzeyde ALP ykseklii varlnda HPMRS ayrc tanda akla getirmelidir

    ANAHTAR KELMELER:

  • 42

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-18 / KIVRINTILI ARTER SENDROMU: OLGU SUNUMLARI VE FENOTP-

    GENOTP KORELESYONU

    Ahmet KABLAN1, Lamia ALYEVA1, Margot COUSN2, Fahrettin UYSAL1, zlem

    BOSTAN1, Lut Van Laer3, Ergn L1, Bart LOEYS3, Eric KLEE2, ehime TEMEL1

    1Uluda niversitesi, 2Mayo Clinic, 3Antwerp University ,

    Kvrntl Arter Sendromu (KAS), ounlukla byk ve orta-byklkteki arterlerin kvrntl bir anatomi almasyla sonulanan otozomal resesif gei gsteren nadir grlen bir ba dokusu hastaldr. Arteryel tutuluma bal olarak

    hastalarda stenoz ve anevrizma yatknl artmaktadr. KASn, genetik patogenezinde mitokondri, endoplazmik

    retikulum gibi hcre ii membran yaplarnda grevli GLUT10 adl glukoz transporter kodlayan SLC2A10 geni rol

    oynamaktadr.

    Olgulardan ilki pediatrik kardiyoloji polikliniine kardiyak frm nedeniyle bavuran 2 yandaki erkek olgudur. Bir

    aylkken yaplan ekokardiyografide aort kknde genileme ve kvrntl arkus aorta grlen olgunun fenotipinde uzun

    yz, mikrognati, sarkk yanaklar, eklem hipermobilitesi ve gevek deri bulgular vard. Takiplerde aort kknn giderek geniledii gzlendi. MR anjiyografisinde kan aortada anevrizma, her iki pulmoner arterde ve torasik

    aortada kvrmlama, sa hepatik vende kollateral yaplanmaya sebep olan vena kava inferior stenozu grld. kinci

    olgu ise; 1 yanda solunum sknts ile tarafmza bavuran erkek olgudur. lk hafta yaplan ekokardiyografide kan

    aortada genileme saptand. Ileusu olan olgu 1 aylkken ameliyat edilmiti. Ek olarak uzun yz, mikrognati, sarkk yanaklar, pektus ekskavatumu, gevek deri blgular vard. Anjiografide; arkusdan dallanan arterlerde kvrmlanma,

    inen aorta da yine S ekilli kvrmlanma ve normal pulmoner arter yaps izlendi. Son olgu; Mayo klinik tarafndan kas

    zafiyeti, eklem laksisitesi, gevek deri yaps, yorgunluk ve konstipasyonla izlenen ve kas biopsisinde %228 mtDNA

    art saptanan 4 yanda kz olgudur. Olgunun MR anjiyografisinde aort ve karotis arterlerde kvrntl yap izlendi.

    Yaplan SLC2A10 geni sekans analizinde olgularda srasyla iki homozigot patojenik varyant c.727C>A, c.395C>A

    ve bir birleik heterozigot varyant c.314G>A, c.727C>A tesbit edildi. Heterozigot SLC2A10 mutasyonlar anne ve

    babalarda doruland. Patojenik varyantlar srasyla GLUT10'un ikinci ekstraselller illmik, ikinci intraselller ilmik ve yedinci transmembran ksmnda bir p.Arg105His , p.Arg132Gln, p.Gln243Lys deiikliine yol aar. Ilk olgu aort

    kk replasman cerrahisi geirdi.

    KAS, Loeys-Dietz ve Marfan sendromu ile benzerlikler gstermektedir, dolaysyla erken tan ve vaskler

    komplikasyonlara ynelik mdahale (anevrizma gibi) byk nem tamaktadr.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 43

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-19 / CANAVAN HASTALII TANISI ALAN 10 OCUK VE ALESNDEK

    MOLEKLER GENETK ANALZ SONULARI

    Hseyin ONAY1, zlem ATAN SAHN2, Esra IIK3, Emine pek CEYLAN1, Tahir ATK3,

    1Ege niversitesi Tp Fakltesi, Tbbi Genetik Anabilim Dal, 2Acbadem niversitesi Tp Fakltesi, ocuk Sal

    Ve Hastalklar Anabilim Dal, 3Ege niversitesi Tp Fakltesi, ocuk Sal Ve Hastalklar Anabilim Dal, ocuk

    Genetik Bilim Dal,

    Canavan Hastal (CH), ASPA genindeki biallelik mutasyonlar sonucunda aspartoasilaz enzim (NP_000040. 1) eksikliine bal oluan otozomal resesif kaltml bir lkodistrofidir. ASPA geni 17. Kromozom zerine

    bulunmaktadr ve 6 ekzonu bulunmaktadr. ASPA enzimi miyelin sentezinde fonksiyonel bir homodimerdir ve myelin sentezinde temel rol oynar. CHda klinik belirtiler 3. aydan sonra ortaya makrosefali, beyaz cevherde sngersi

    deiiklikler, ban tutamama, psikomotor retardasyon, ataksi, konvlziyon ve grme bozukluklar ile prezante olur.

    Bu almamzda CH tans alm 10 ocuk ve ebeveynlerinin molekler genetik zelliklerini sunulmaktadr.

    Olgularda klinik ve radyolojik deerlendirmeler sonucunda CH dnlen 9 aileden 10 etkilenmi bireye Sanger dizi analizi (ABI 3130) ya da yeni nesil dizi analizi yntemi (Illumina MiSeq Platrformu) ile ASPA geni analizi

    yaplmtr. Elde edilen varyantlar ACMG kriterlerine gre deerlendirilmi, aile segregasyonlar tamamlanmtr.

    Toplam 9 aileden 10 etkilenmi bireyde, 2 tanesi daha nce literatrde tanmlanmam, 8 farkl mutasyon tespit

    edilmitir. G274R, H244Y, G27R, R168H, I191M mutasyonlar birer olguda saptanrken, A305E, A286D ikier

    olguda ve I16T ise 3 olguda belirlenmitir. Hastalardan ikisinde bileik heterozigot mutasyon tespit edilirken (H244Y/G27A ve A286D/I16T) dier mutasyonlar homozigot bulunmutur. Belirlenen mutasyonlardan A286D ve

    I191M ilk kez bu almada saptanmtr.

    Bu almada CH olgularnda ASPA geni dizi analizi yaplarak 10 olgudaki mutasyon spektrumu belirlenmi ve 2 yeni

    mutasyon tespit edilmitir.

    ANAHTAR KELMELER: CANAVAN HASTALII, ASPA, LKODSTROF

  • 44

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    S-20 / MKST SELLLER HODGKN LENFOMALI OCUKLARDA MKRO RNA

    EKSPRESYON PROFL

    Dudu SOLAKOLU KAHRAMAN1,

    1Salk Bakanl Tepecik Eitim Aratrma Hastanesi Patoloji Blm,zmir,

    MikroRNA(miRNA)lar, yksek seviyede korunan DNA blgelerinden kodlanan fakat proteine translasyonu gereklemeyen, yaklak 18-25 nkleotid uzunluunda,kk RNA moleklleridir. Mikro RNA'lar (miRNA'lar),

    hematopoez ve tmrigenezde nemli bir rol oynayan gen ekspresyonunun negatif dzenleyicileridir. Son

    zamanlardaki almalarda miRNAlarn Hodgkin lenfomay da iine alan birok neoplazmda tan ve prognozda

    kullanlabilecei belirtilmitir. Bu almada, pediatrik HL olgularndaki miRNA ekspresyon profilinin

    deerlendirilmesi amalanmtr.

    2003- 2014 yllar arasnda zmir Tepecik Eitim ve Aratrma Hastanesi ve zmir Dr. Behet Uz ocuk Hastalklar

    ve Cerrahisi Eitim ve Aratrma Hastanelerinde tan konulup, tedavi edilmi 20 pediatrik mikst selller Hodgkin

    Lenfoma olgusu almaya alnd. Her hastaya ait demonstratif canl tmr dokusu ieren bir parafin bloktan 8-10 mikrometre kalnlkta kesitler alnd ve bu kesitlerden Qiagen (miRNeasy FFPE KT) izolasyon kiti kullanlarak RNA

    izolasyonu yapld. Genmar Giagen Mikro RNA dizileme sistemi kullanlarak olgularda mikro RNA ekspresyon

    deiiklikleri aratrld. Saptanan Mikro RNA ekspresyon deiiklikleri dier prognostik ve klinik zelliklerle

    karlatrld.

    Yalar 2- 13 arasnda (ortanca 7,4) deien 20 pediatrik HL olgusu incelendi. Olgularn ou (%70, n=14) erkekti. 5 olgu (%25) evre 1, 5 olgu (%25) evre 2, 9 olgu (%45) evre 3 ve 1 olgu (%5) evre 4 olup, sadece 8 olguda (%40) B

    semptomlar vard. Sa kalm oran %90 bulundu. Mikro RNA dizileme sonucunda en fazla ekspresyon deiiklii

    saptanan mikro RNA tipleri miR-1273e, miR-4322, miR-5008-5p, miR-508-5p ve miR-6511b-5p saptand.

    HL tedavisinde gncel ama; erken evrede sa kalm orann azaltmadan tedavi yan etkilerini azaltmak ve ileri evrede tan konmu hastalardaki sa kalm oranlarn ykseltmektir. almamzda saptadmz pediatrik HL olgularna

    snrl mikro RNA ekspresyon deiiklikleri, HL etyopatogenezine farkl bir bak getirebilecek ve zellikle pediatrik

    HL olgularnda MikroRNAlar hedef alan yeni tedavi yntemleri gelitirilmesinde etkili olacaktr.

    ANAHTAR KELMELER: MKRORNA, HODGKN LENFOMA,MKST SELLLER TP,PEDATRK

  • 45

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    POSTER BLDRLER

  • 46

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    P-01 / TUBEROSKLEROZS TP 2 NN BLASTOMER ANALZ LE

    PREMPLANTASYON GENETK TANISI

    Didem SAVA1, Zeynep ADIRCI ZKAN1, Nazan EMRU MREK1, Merve HOCAOLU1, Elif

    YOLCU1, Rdvan Sekin ZEN1,

    1stanbul Genetik Grubu,

    Tuberosklerozis Tip 2 (OMIM#613254, 16p13.3), Tuberoz Skleroz Kompleksi (TSC), oklu organ iyi huylu tmrlerin (hamartomalar) gelimesi ile karakterize, klinik olarak otozomal dominant bir hastalktr. Klinik olarak entelektel ilev bozukluu, epilepsi, otizm ve renal veya kalp yetmezlii izlenmektedir. Bu almada, TSC2 geni

    ekzon 41 c.5228G/A (p.R1743Q) mutasyonu iin heterozigot bir ocuklar olan iftin tp bebek ile elde edilen

    embriyolarna ait blastomer analizi sonular sunulmaktadr.

    Aile hikayesinde, TSC2 geni ekzon 41 c.5228G/A (p.R1743Q) mutasyonu iin heterozigot olan bir kz ocuk sahibi

    olan ebeveynlerin bu mutasyonu periferik venz kan rneklerinde tamad saptanmtr. Anne ve baba kanndan elde dilen DNA ile yaplan almada bu mutasyonun saptanmam olmas kz ocuunda bulunan mutasyonun anne

    veya babann gametlerinde (bir seferlik olmak zere sadece bir gamette veya mozaik koleksiyon haliyle) de novo

    olutuu ya da kz ocuunun erken embriyonik dneminde olutuu dnlebilir. Baba adaynn germinal mozaik haliyle c.5228G/A mutasyonunu tespit edilebilir dzeyde tayp tamad, Tm Sperm ve Tek Sperm Hcre analizi

    yaplarak aratrldnda tespit edilebilir bir mozaiklik gsterilememitir. Preimplantasyon Genetik Tan iin

    hazrlanan multipleks nested PCR protokolnde, TSC2 geni ekzon 41 c.5228G/A (p.R1743Q) mutasyonu minisekans

    analizi, TSC2 intron-1 STR, 5ucunda D16S3252, D16S291, D16S664 ve D16S283, 3ucunda D16S3024, D16S3395, D16S525 ve D16S521 genetik belirteleri (STR) tek hcre almas iin fragman analizi yaplacak ekilde optimize

    edilmitir.

    Tek tp bebek uygulamas ile elde edilen 4 embriyodan blastomer biyopsisi ile alnan tek blastomer hcrelerinde

    multipleks nested PCR analizi yaplmtr. TSC2 geni ekzon 41 c.5228G/A (p.R1743Q) mutasyonu ve ebeveynlerde heterozigot bulunan 5 adet STRnin analiz sonularna gre embriyolarn genotipleri 3 Normal, 1 i Monozomi 16

    olarak ngrlmtr.

    Normal olarak ngrlen embriyolar, embriyo transferi iin nerilmitir. Tek embriyo transferi sonras normal yolla

    ve miadnda doum gereklemi olup, bebein periferik venz kan rneinden yaplan genetik analiz sonucunda

    Normal olduu dorulanmtr. Bu alma ile optimize edilen multipleks nested PCR protokolnn, TSC2 geninin

    mutasyonlu olduu ailelerde gvenle kullanlabilecei gsterilmitir.

    ANAHTAR KELMELER: TSC2, TUBEROSKLEROZ TP2, PGT, IVF, BLASTOMER

  • 47

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    P-02 / KID SENDROMU: NADR BR KLNK ANTTE

    ZLEM AKGN DOAN1, SMEYRA OUZ1, DLEK MENTEOLU1, GZEM REL DEMR1,

    PELN ZLEM MEK KPER1, GLEN EDA UTNE1, SBEL DOAN GNAYDIN1, SBEL

    ERSOY EVANS1, KORAY BODUROLU1,

    1HACETTEPE NVERSTES,

    KID (Keratozis-iktiyozis-deafness) sendromu (OMIM#148210), konneksin 26 proteinini kodlayan GJB2 genindeki heterozigot mutasyonlar sonucunda meydana gelen, sensrionral iitme kayb ve elik eden deri bulgular ile

    karakterize olduka nadir grlen bir sendromdur. Yenidoan dneminden itibaren fark edilebilen deri bulgular

    arasnda; zellikle yz, boyun ve aksillada daha belirgin olan eritrokeratoderma, iktiyozis, hipotrikoz ve palmoplantar hiperkeratoz yer alr. Alopesi, trnak distrofisi ve hipohidrozis hastalarda grlen dier ektodermal bulgular

    arasndadr. Tekrarlayan deri enfeksiyonlar, mukoza ve deride skuamoz hcreli karsinom, korneal kuruluk ve

    inflamasyon nedeniyle meydana gelen tekrar eden keratit sonucu ortaya kan grme kayb, hastalarda ciddi bir morbidite ve mortaliteye neden olmaktadr. Burada GJB2 geninde heterozigot missense mutasyon saptanan KID

    sendromlu bir hasta sunulacaktr.

    Blmmzde ilk kez 1 yandayken deerlendirilen hastann yksnden; aralarnda akrabalk bulunmayan

    ebeveynin ikinci ocuu olarak 35 haftalk 2710 gr doduu, doumda ciltte herhangi bir lezyon bulunmamakta

    birlikte belirgin kserozis saptand, iitme taramasnda sensrionral iitme kaybnn tespit edildii, 4. aydan itibaren zellikle gne gren blgelerde dkntlerin grlmeye balad, scak havalarda huzursuzluk ve ate

    yaknmalarnn olduu renildi. Dermatolojik incelemede sa, ka ve kirpiklerde hipotrikozis, alnda milimetrik,

    krmz-sar papller ve pstller, kask ve sakral blgede kahverengi krmz keratotik plaklar, gvde ve ekstremitelerde eritemli skuaml plaklar ve pstller, palmoplantar keratoderma ve trnaklarda distrofi mevcuttu.

    Gvdedeki plaklardan alnan biyopsi psoriazis ile uyumlu bulundu.

    KID sendromuna ynelik yaplan GJB2 sekans analizinde, sendromla ilikili olarak daha nce bildirilen

    c.50C>T(p.Ser17Phe) deiiklii saptand.

    KID sendromu literatrde 100den az vakada bildirilen nadir grlen bir sendrom olmakla birlikte, ektodermal dokuya

    ilikin bulgulara elik eden sensrionral iitme kayb varlnda aklda tutulmal ve molekler analiz planlanmaldr. Bylece bu hastalkta grlebilecek bir takm komplikasyonlarn neden olduu morbiditenin nne geilebilecek ve

    ailelere uygun genetik danma verilebilecektir.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 48

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    P-03 / PETERS PLUS SENDROMU

    Gizem REL DEMR1, zlem AKGN DOAN1, Pelin zlem MEK KPER1, Glen Eda UTNE1,

    Koray BODUROLU1,

    1Hacettepe niversitesi ocuk Genetik Bilim Dal,

    Peters plus sendromu, en sk Peters anomalisi olmak zere gzn n kamarasn ilgilendiren defektler ile karakterize otozomal resesif bir hastalktr. Orantsz boy ksal, gelime gerilii, tipik kraniyofasial zellikler ve yark damak/dudak sk gzlenen dier bulgulardr. Hastalktan sorumlu genin 13q12.3te lokalize B3GLCT geni olduu

    gsterilmitir.

    Bir aylk kz hasta doutan itibaren olan korneal opasite ve dismorfik bulgular nedeniyle kliniimize bavurdu. 32

    yandaki annenin 2. gebeliinden 2. yaayan ocuk olarak term 2320 gr arlnda, 43 cm boyunda doduu,

    antenatal dnemde ekstremite ksalnn farkedildii renildi. Anne ve baba arasnda birinci derece kuzen evlilii

    mevcuttu.

    Fizik muayenede; frontal belirginlik, derin yerleimli gzler, hipertelorizm, mikroftalmi, bilateral korneal opasite, ksa

    burun kprs, bulbz burun ucu ve ince st dudak mevcuttu. El ve ayak parmaklarnda brakidaktili gzlendi. Gz

    muayenesi Peters anomalisi ile uyumlu olarak deerlendirildi. B3GLCT geni dizi analizi sonucunda hastada

    homozigot, anne ve babasnda heterozigot olan c.660+1 G>A splice site mutasyonu saptand.

    Peters plus sendromu ilk olarak 1984 ylnda gzn n kamarasndaki geliimsel defektler, gelime gerilii, tipik yz

    grnm, ksa ekstremiteli ccelik ve brakidaktili birliktelii olarak tanmlanmtr. Peters anomalisi santral korneal

    opasite, iridokorneal adezyonlar, kornea endoteli ve Descement membrann incelmesi veya yokluu ile karakterize bir

    hastalktr. Peters plus sendromunda sklkla bilateral Peters anomalisi grlmekle birlikte unilateral tutulum ya da farkl bir n kamara defekti ile birliktelik gsterebilir. n kamara defekti saptanamayan baz hastalar ise aile yks

    ile tan alabilmektedir. Katarakt ve glokom sk gzlenen komplikasyonlar arasnda yer almaktadr. Bu gz bulgular ile

    bavuran hastalarda Peters plus sendromu n tans ile B3GLCT geni dizi analizi yaplarak mutasyon varl

    aratrlmaldr.

    ANAHTAR KELMELER:

  • 49

    3. ocuk Genetik Sempozyumu

    P-04 / TBEROSKLEROZ HEMHPERPLAZ BRLKTEL

    ZLEM AKGN DOAN1, GZEM REL DEMR1, PELN ZLEM MEK KPER1, GLEN

    EDA UTNE1, KORAY BODUROLU2,

    1HACETTEPE NVERSTES, 2HACETTEPE NVERSTES,

    Tberoskleroz (OMIM #191100, # 613254) pek cok organ sisteminde hamartom geliimi ile karakterize herediter nroktanz bir hastalktr. Hcre bymesi ve proliferasyonunun kontrolnde grev alan mammalian target of rapamycin (mTOR) yolann inhibisyonunda rol oynayan TSC1 ve TSC2 genlerindeki heterozigot mutasyonlar

    hastalktan sorumludur. Beyin, cilt, bbrek ve kalp bata olmak zere birok organ sistemi tutulumu gzlenen

    hastalkta deiken ekspresivite nedeniyle semptomlar ok geni bir spektrumda grlebilir. mTOR yolann

    kontrolnde grevli dier gen mutasyonlarnda sklkla grlen konjenital lenfdem, vaskler anomali ve doku ar bymesine bal hemihiperplazi, tberoskleroz hastalarnda nadir olarak bildirilmitir. Burada doumda

    hemihiperplazi saptanan ve izlemde tberoskleroz tans alan iki hasta sunulacaktr.

    Olgu1: lk kez iki yanda kliniimizde grlen hastann yksnden, sorunsuz gebelik izlemi sonrasnda miadnda

    3600 gr doduu, doumda sa uylukta fark edilen hemihiperplazi dnda herhangi bir bulgusunun olmad, ilk 6 ay ierisinde geliim basamaklarnn yatlar ile uyumlu olduu, 3 aylktan itibaren ciltte beyaz lekelenmelerin fark

    edildii, 6 aylk iken nbet geirmeye balad, beyin MR grntlemesinde bilateral frontoparietal ve subependimal

    blgelerde tberlerin saptanmas zerine tberoskleroz tans konulduu renildi. Fizik muayenede ciltte yaygn hipopimente makller ve sa uylukta 3 cm, baldrda 1cm ap fark gzlendi. Olgu2: lk kez iki yanda kliniimizde

    grlen hastann yksnden, sorunsuz gebelik izlemi sonras miadnda 2500 gr doduu, doumda sol bacakta fark

    edilen hemihiperplaziye ynelik tetkik edilirken yaplan ekokardiografide, rabdomyomlarn grlmesi zerine yaplan

    TSC1 ve TSC2 gen analizinde TSC2de heterozigot mutasy