2016 poetry international festival rotterdam vpro

Download 2016 poetry international festival rotterdam vpro

Post on 29-Jul-2016

226 views

Category:

Documents

8 download

Embed Size (px)

DESCRIPTION

Dichters en programma's uitgebreid belicht in de festivalbrochure van het 47e Poetry International Festival Rotterdam dat van 7 tot en met 11 juni plaatsvindt in de Rotterdamse Schouwburg (opening 7 juni) en het Ro Theater (8, 9, 10 en 11 juni, William Boothlaan 8, Rotterdam). Voor meer informatie en actuele programmering, kijk op www,poetry.nl. Read all you need to know about the 47th Poetry International Festival Rotterdam that takes place from 7 - 11 June 2016. Poets, poems, programs and tickets: www.poetryinternational.org

TRANSCRIPT

  • Poetry International Festival Rotterdamvpro gids bijlage bij #19 van 7 mei t/m 13 mei 2016

    47ste Poetry

    InternationalFestival

    Rotterdam7 t/m 11 juni

  • 9 juni - 3 juli 2016operaballet.nl

    PIQUE DAME PIQUE DAME

    Pjotr Iljitsj Tsjaikovski

    Concertgebouworkesto.l.v. Mariss Jansons

  • 9 juni - 3 juli 2016operaballet.nl

    PIQUE DAME PIQUE DAME

    Pjotr Iljitsj Tsjaikovski

    Concertgebouworkesto.l.v. Mariss Jansons

    9 juni - 3 juli 2016operaballet.nl

    PIQUE DAME PIQUE DAME

    Pjotr Iljitsj Tsjaikovski

    Concertgebouworkesto.l.v. Mariss Jansons

    Zondag 5 juni: language&ART Gallery Tour,

    opening in Kunsthal Rotterdam

    Dinsdag 7 juni: NEWSPEAK, festivalope-

    ning in de Rotterdamse Schouwburg

    Woensdag 8 t/m zaterdag 11 juni: voor-

    drachten, specials, interview en debat,

    vertaalprogrammas, masterclasses en

    crossovers tussen pozie en muziek, film,

    kunst en strips in het Ro Theater en in en

    om de Witte de Withstraat.

    Kijk voor het volledige festivalprogramma op:

    www.poetry.nl

    www.poetryinternational.org (Engels)

    FESTIVAL ONLINE - Live stream

    Op poetry.nl zijn tijdens het festival vele

    voordrachten live te volgen n terug te

    kijken. Daar vind je ook de gedichten van

    festivaldichters. De omvangrijke online

    poziecollectie bevat meer dan 10.000

    gedichten van dichters van over de hele

    wereld, in oorspronkelijke taal en vertaling,

    en vele audio- en videovoordrachten.

    Het 47ste Poetry International Festival wordt mede mogelijk gemaakt door:Nederlands Letterenfonds,

    Gemeente Rotterdam, Stichting Lira,

    Fonds21, Prins Bernhard Cultuur-

    fonds, Van Beuningen PeterichFonds,

    VlaamsFondsvoor de Letteren, Institut

    Cultural Roumain Bruxelles, Ambassade

    van Chili, Swedisch Arts Council, Australian

    Council, Goethe-Institut Nederland,

    Rotterdam Schone Stad / Stadsbeheer

    Rotterdam, G.Ph. Verhagen Stichting

    Colofon

    Hoofdredactie Hugo Blom,

    Arne Leffring (adj.)

    Samenstelling Tjitske Mussche

    Tekst Mischa Andriessen,

    Dirk-Jan Arensman, Tjitske

    Mussche, Ester Naomi Perquin,

    Janna Reinsma

    Eindredactie Maarten van Bracht

    Beeld Natasja van Eijk,

    Carla van Thijn,

    Vormgeving Frederik Vorderhake

    Bladcordinatie Annemiek

    Bergmans, Gabrielle Hagedorn

    Acquisitie Ad Novus BV

    Lithografie Sarah Tames

    Druk Roto Smeets, Weert

    Omslagillustratie Serge Baeken

    4

    6

    9

    11

    12

    14

    16

    19

    21

    22

    Pozie moet (n)ietsDubbelinterview festivaldichters Maarten van der Graaff en Ruth Lasters Nieuwe beelden, nieuwe woordenHet thema van Poetry International 2016is Newspeak Pozie als levenselixerJohn Albert Jansen en Jeroen Wolf werken aan Dichter bij Campert Dit is mijn levenDe Indiase dichter Jeet Thayil zal niets meer publiceren Dichters op Poetry InternationalDe achttien gasten van deze 47ste editie Betekenisbotsingen en nieuwe weggetjesDichters + striptekenaars = grafische gedichten 3 x vervreemdingGeneratiegenoten: Barbara Poganik, Rzvan upa en Andrej Sen-Senkov Terug naar vroegerDe genomineerden voor de C. Buddingh-Prijs FestivalgangersColumn van Ester Naomi Perquin

    Dit is ook Poetry InternationalKunst, scifi-taal, radio & tv

    Poetry International Festival Rotterdam

    3

    PIFR16_A6CMYK.indd 1 22-03-16 22:56

    Poetry International Festival Rotterdamvpro gids bijlage bij #19 van 7 mei t/m 13 mei 2016

    47ste Poetry

    InternationalFestival

    Rotterdam7 t/m 11 juni

    16

  • Omdat Maarten van der Graa drie maanden in Berlijn ver-blij en Ruth Lasters in Antwerpen woont, vindt dit dubbelinterview plaats via Skype. Het tweetal publi-ceerde in dezelfde tijdschri en en kent elkaars werk, maar ontmoette elkaar nog niet. Hun gedichten zijn niet te vergelijken. Van der Graa schrij snel, associatief. Gedichten waarin nog gedacht wordt op het moment dat ze opgeschreven wor-den. Ik hou van de potica van het luisteren, het horen van alles wat er in de wereld is. Je laten overweldigen door ruis ook. Fijnslijpen zit niet in mijn aard. Lasters werkt juist lang aan haar gedichten, ze vergelijkt het dichten met breuken vereenvoudigen, schrijven tot alleen het noodzakelijke overblij . Ik werk vanuit klank, maar ik ben een logisch dichter. Alles wat ik schrijf is volstrekt verklaarbaar.

    Jullie hebben allebei prijzen gewonnen.Is dat belangrijk?RL: Op die manier kan je bundel nieuwe lezers vinden, dat is wel fi jn.MvdG: Prijzen hebben wel een e ect, ja. Je wordt toch onderdeel van een bepaalde poule.RL: De grootste prijs is dat ik hier-door nog dichter bij mijzelf ga schrij-ven, het verhoogt het schrijfplezier omdat het stress wegneemt.MvdG: Welke stress?RL: Ontvangststress, hoe je bundel gaat ontvangen worden. MvdG: Maar de bundel na een prijs is misschien dan juist weer lastiger, omdat de verwachtingen hoger zijn?

    RL: Bij het schrijven aan mijn tweede bundel had ik dat, maar nu sta ik er minder bij stil. Ik doe mijn ding en geniet volop van het schrijven.MvdG: Ik ben wel erg nerveus als iets uitkomt, maar ik probeer vrij onon-derbroken door te schrijven, zodat ik alles snel achter me laat.

    Volg je de reacties wel? Heb je bijvoorbeeld een Google-alert aan staan voor als er iets over je geschreven wordt?MvdG: Ja ik heb een Google-alert. Ik ben heel ijdel.RL: Ik bekijk het wel eens, maar niet dwangmatig of zo. Het schrijfproces wordt met het ouder worden echter

    Een dubbelinterview met festivaldichters Maarten van der Graaffen Ruth Lasters. Over ontvangststress, dichterlijke opwinding,(on)betrouwbare taal en de actualiteit in pozie. Door Tjitske Mussche

    Ruth Lasters (1979) debuteerde in 2007 met Vouwplannen (Meulenhoff/Manteau) en schreef

    daarna enkele romans. Vorig jaar verscheen haar tweede dichtbundel, Lichtmeters (Polis), waarvoor

    ze in januari 2016 de Herman de Coninckprijs voor de beste Vlaamse dichtbundel ontving.

    Pozie moet (n)ietsVPRO Gids bijlage

    44

    KOEN B

    ROOS

    Pozie moet (n)ietsen echter, ik kan er zo naar verlangen. MvdG: Is het inmiddels een voortdu-rend genot voor jou, dichten?RL: Het is best verslavend, zelfs als het niet lukt.MvdG: Ik kan wel verlangen naar het werk zelf, maar of het een verslaving is? Het is zeker geen lijden, maar er is wel een knagend gezeur dat het niet goed is, of dat je aan iets hopeloos werkt. Dat wordt gelukkig afgewis-seld met een gevoel van rush. Je leert wel dat deze gevoelens erbij horen en niet zoveel zeggen over de kwaliteit.

    Hoe weet je dan of een gedicht goed is?RL: Bij mij komt er dan een lichame-lijke sensatie, met een warm buik-gevoel en euforie. MvdG: Dat herken ik wel ja. Ik word springerig, ga door het huis rennen.

    Dat klinkt bijna als een orgasme.RL: Ja, een soort orgasme. Maar dan wel een dat wat langer duurt dan een seksueel orgasme.MvdG: Bij mij is het niet echt een or-gasme geloof ik. Althans, wanneer ik een orgasme heb, ren ik nooit door het huis.RL: Er zijn ook dagen, soms weken dat het vloeken is hoor. Maar ik houd van het gevecht met mezelf, omdat ik niet meer in paniek raak. Ik weet dat ik het toch weer zal winnen.MvdG: Die kennis heb ik minder.

    Een van de themas of vragen van het Poetry International Festival is wat pozie kan betekenen in een tijd waarin taal meer dan ooit geframed, ingekapseld en vaak ideologisch is, of ideologisch wordt genter-preteerd. Hoe denken jullie daarover?MvdG: Het thema van Poetry is wel belangrijk. Welke taal er wordt gebruikt, daar moet je als dichter gevoelig voor zijn. Wie worden er onzichtbaar gemaakt in die taal? Wie is er doelwit? Wie oefent er macht uit in die taal? Je kunt je daar niet aan onttrekken, denk ik.RL: Taal is wie je bent als je gaat dichten. Je verandert erin als je dicht, in je taal.MvdG: Absoluut! Maar de taal is niet van jou.RL: Daar ben ik het niet mee eens, je hebt taal die wel degelijk van jou is, dat is jouw vorm als dichter en die

    kan je gebruiken om connectie met anderen te maken.MvdG: Ik denk dat dichters hun instrument moeten wantrouwen. Wanneer pozie met veel gesmak en geknor geconsumeerd kan worden, is er toch iets mis.RL: Wantrouwen? Waarom? Ik vind het juist tof om de taal volledig te vertrouwen, om te vertrouwen op het feit dat alles associeerbaar is. Het is een beetje een vrije val, een ge-dicht, ik hou van het alles-kan ervan. Ik streef naar ontroering, als mensen er troost door vinden, is dat nog mooier.MvdG: Ontroering, daar denk ik ei-genlijk weinig aan. Ik vind het mooi als mensen om mijn gedichten moe-ten lachen en als er zinnetjes blijven plakken.

    Ilja Leonard Pfeij er schreef in Idyllen (VSB Pozieprijs 2016): Wie nu nog dur te schrijven, hee de dure plicht/ iets meer te leveren dan een zesmingedicht/ dat met verwondering naar de ontroering kijkt. Hij doelde op de grote problemen in de wereld.

    Wat vinden jullie daarvan, moet een dich-ter iets met de actualiteit?MvdG: Nee. Wat belangrijk is, is lang niet altijd actueel, dat is nu juist het probleem! Wie maakt de actualiteit? De actualiteit is altijd een selectie. Wat blij er onzichtbaar? Dat is de vraag die ik wil stellen.RL: Ik ben net een gedicht aan het maken dat gaat over het gebeurde in Brussel. Dat is vanzelf zo gekomen, maar het gaat natuurlijk niet con-creet over de aanslagen, ik abstraheer het dan helemaal. Pozie moet niks, maar het mag wel natuurlijk en zelfs graag, zolang het maar niet bood-schapperig wordt.

    Voordracht Ruth Lasters

    Ro Theater, Studio

    Vrijdag 10 juni, 20.00 uur

    Voordracht Maarten van der Graaff

    Ro Theater, Zaal

    Vrijdag 10 juni, 21.30 uur

    Alle dichters zijn op meerdere festivaldagen te

    zien: www.poetry.nl

    Maarten van der Graaff (1987) debuteerde in 2014 met de bundel Vluchtautogedichten en won dat

    jaar de C. Buddingh-Prijs voor het beste debuut. Afgelopen jaar volgde zijn tweede bundel, Dood werk.

    Poetry International Festival Rotterdam

    55

    FJODOR B

    UIS

  • Omdat Maarten van der Graa drie maanden in Berlijn ver-blij en Ruth Lasters in Antwerpen woont, vindt dit dubbelinterview plaats via Skype. Het tweetal publi-ceerde in dezelfde tijdschri en en kent elkaars werk, maar ontmoette elkaar nog niet. Hun gedichten zijn niet te vergelijken. Van der Graa schrij snel, associatief. Gedichten waarin nog gedacht wordt op het moment dat ze opgeschreven wor-den. Ik hou van de potica van het luisteren, het horen van alles wat er in de wereld is. Je laten overweldigen door ruis ook. Fijnslijpen zit niet in mijn aard. Lasters werkt juist lang aan haar gedichten, ze vergelijkt het dichten met breuken vereenvoudigen, schrijven tot alleen het noodzakelijke overblij . Ik werk vanuit klank, maar ik ben een logisch dichter. Alles wat ik schrijf is volstrekt verklaarbaar.

    Jullie hebben allebei prijzen gewonnen.Is dat belangrijk?RL: Op die manier kan je bundel nieuwe lezers vinden, dat is wel fi jn.MvdG: Prijzen hebben wel een e ect, ja. Je wordt toch onderdeel van een bepaalde poule.RL: De grootste prijs is dat ik hier-door nog dichter bij mijzelf ga schrij-ven, het verhoogt het schrijfplezier omdat het stress wegneemt.MvdG: Welke stress?RL: Ontvangststress, hoe je bundel gaat ontvangen worden. MvdG: Maar de bundel na een prijs is misschien dan juist weer lastiger, omdat de verwachtingen hoger zijn?

    RL: Bij het schrijven aan mijn tweede bundel had ik dat, maar nu sta ik er minder bij stil. Ik doe mijn ding en geniet volop van het schrijven.MvdG: Ik ben wel erg nerveus als iets uitkomt, maar ik probeer vrij onon-derbroken door te schrijven, zodat ik alles snel achter me laat.

    Volg je de reacties wel? Heb je bijvoorbeeld een Google-alert aan staan voor als er iets over je geschreven wordt?MvdG: Ja ik heb een Google-alert. Ik ben heel ijdel.RL: Ik bekijk het wel eens, maar niet dwangmatig of zo. Het schrijfproces wordt met het ouder worden echter

    Een dubbelinterview met festivaldichters Maarten van der Graaffen Ruth Lasters. Over ontvangststress, dichterlijke opwinding,(on)betrouwbare taal en de actualiteit in pozie. Door Tjitske Mussche

    Ruth Lasters (1979) debuteerde in 2007 met Vouwplannen (Meulenhoff/Manteau) en schreef

    daarna enkele romans. Vorig jaar verscheen haar tweede dichtbundel, Lichtmeters (Polis), waarvoor

    ze in januari 2016 de Herman de Coninckprijs voor de beste Vlaamse dichtbundel ontving.

    Pozie moet (n)ietsVPRO Gids bijlage

    44

    KOEN B

    ROOS

    Pozie moet (n)ietsen echter, ik kan er zo naar verlangen. MvdG: Is het inmiddels een voortdu-rend genot voor jou, dichten?RL: Het is best verslavend, zelfs als het niet lukt.MvdG: Ik kan wel verlangen naar het werk zelf, maar of het een verslaving is? Het is zeker geen lijden, maar er is wel een knagend gezeur dat het niet goed is, of dat je aan iets hopeloos werkt. Dat wordt gelukkig afgewis-seld met een gevoel van rush. Je leert wel dat deze gevoelens erbij horen en niet zoveel zeggen over de kwaliteit.

    Hoe weet je dan of een gedicht goed is?RL: Bij mij komt er dan een lichame-lijke sensatie, met een warm buik-gevoel en euforie. MvdG: Dat herken ik wel ja. Ik word springerig, ga door het huis rennen.

    Dat klinkt bijna als een orgasme.RL: Ja, een soort orgasme. Maar dan wel een dat wat langer duurt dan een seksueel orgasme.MvdG: Bij mij is het niet echt een or-gasme geloof ik. Althans, wanneer ik een orgasme heb, ren ik nooit door het huis.RL: Er zijn ook dagen, soms weken dat het vloeken is hoor. Maar ik houd van het gevecht met mezelf, omdat ik niet meer in paniek raak. Ik weet dat ik het toch weer zal winnen.MvdG: Die kennis heb ik minder.

    Een van de themas of vragen van het Poetry International Festival is wat pozie kan betekenen in een tijd waarin taal meer dan ooit geframed, ingekapseld en vaak ideologisch is, of ideologisch wordt genter-preteerd. Hoe denken jullie daarover?MvdG: Het thema van Poetry is wel belangrijk. Welke taal er wordt gebruikt, daar moet je als dichter gevoelig voor zijn. Wie worden er onzichtbaar gemaakt in die taal? Wie is er doelwit? Wie oefent er macht uit in die taal? Je kunt je daar niet aan onttrekken, denk ik.RL: Taal is wie je bent als je gaat dichten. Je verandert erin als je dicht, in je taal.MvdG: Absoluut! Maar de taal is niet van jou.RL: Daar ben ik het niet mee eens, je hebt taal die wel degelijk van jou is, dat is jouw vorm als dichter en die

    kan je gebruiken om connectie met anderen te maken.MvdG: Ik denk dat dichters hun instrument moeten wantrouwen. Wanneer pozie met veel gesmak en geknor geconsumeerd kan worden, is er toch iets mis.RL: Wantrouwen? Waarom? Ik vind het juist tof om de taal volledig te vertrouwen, om te vertrouwen op het feit dat alles associeerbaar is. Het is een beetje een vrije val, een ge-dicht, ik hou van het alles-kan ervan. Ik streef naar ontroering, als mensen er troost door vinden, is dat nog mooier.MvdG: Ontroering, daar denk ik ei-genlijk weinig aan. Ik vind het mooi als mensen om mijn gedichten moe-ten lachen en als er zinnetjes blijven plakken.

    Ilja Leonard Pfeij er schreef in Idyllen (VSB Pozieprijs 2016): Wie nu nog dur te schrijven, hee de dure plicht/ iets meer te leveren dan een zesmingedicht/ dat met verwondering naar de ontroering kijkt. Hij doelde op de grote problemen in de wereld.

    Wat vinden jullie daarvan, moet een dich-ter iets met de actualiteit?MvdG: Nee. Wat belangrijk is, is lang niet altijd actueel, dat is nu juist het probleem! Wie maakt de actuali...